Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl


Jan Paweł II

CHRYSTUS ODKUPIŁ ŻYCIE CZŁOWIEKA I OTWORZYŁ JE NA NADZIEJĘ

15 IV 2001 — Orędzie Wielkanocne «Urbi et Orbi»



W tym roku wszystkie wyznania chrześcijańskie obchodziły pamiątkę Paschy Chrystusa tego samego dnia. W uroczystej Mszy św., odprawionej przez Jana Pawła II przed Bazyliką Watykańską, uczestniczyła wielka rzesza wiernych, która wypełniła plac św. Piotra i via della Conciliazione. Na zakończenie Eucharystii Papież zwrócił się do ludzkości z Orędziem Wielkanocnym, wzywając mieszkańców ziemi, aby z grobu Chrystusa, już na zawsze pustego, czerpali siły do walki z mocami zła i śmierci, a wszelkie poszukiwania i postęp techniczny i społeczny oddali w służbę lepszej przyszłości dla wszystkich. Przed udzieleniem Błogosławieństwa Apostolskiego «Urbi et Orbi» — miastu i światu — Ojciec Święty złożył życzenia świąteczne w 61 językach, w tym również po polsku. W ostatnim pozdrowieniu, wygłoszonym po łacinie, powiedział: «W Jego zmartwychwstaniu wszelkie życie powstaje z martwych».

1. «W zmartwychwstałym Chrystusie
wszelkie życie powstaje z martwych»
(por. II prefacja wielkanocna).
Niech paschalne orędzie dotrze
do wszystkich narodów ziemi,
a każdy człowiek dobrej woli
niech czuje się uczestnikiem
tego dnia, który Pan uczynił,
dnia Jego Paschy,
kiedy Kościół przejęty radością
ogłasza, że Pan prawdziwie zmartwychwstał.
To wołanie, które uczniowie wznieśli z głębi serca
w pierwszym dniu po szabacie,
rozbrzmiewało przez stulecia, a dzisiaj,
w tej właśnie dziejowej chwili,
znów umacnia nadzieje ludzkości
niewzruszoną pewnością
zmartwychwstania Chrystusa,
Odkupiciela człowieka.

2. «W zmartwychwstałym Chrystusie
wszelkie życie powstaje z martwych».
Zdumienie i niedowierzanie apostołów i niewiast,
którzy o wschodzie słońca pośpieszyli do grobu,
staje się dziś wspólnym doświadczeniem
całego Ludu Bożego.
Stawiając pierwsze kroki w nowym tysiącleciu,
pragniemy przekazać młodym pokoleniom
podstawowy pewnik naszego życia:
Chrystus zmartwychwstał,
a w Nim wszelkie życie powstaje z martwych.
 «Chwała Tobie, Jezu Chryste,
Ty królujesz  dzisiaj i na wieki».
Powraca nam w pamięci ta pieśń pełna wiary,
którą podczas niedawnych
obchodów jubileuszowych 
wielokrotnie śpiewaliśmy wielbiąc Tego,
który jest «Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni,
Początek i Koniec» (Ap 22, 13).
 Pozostaje Mu wierny Kościół pielgrzymujący
«pośród utrapień świata i pociech Bożych»
		(św. Augustyn).
Kieruje wzrok ku Niemu i nie doznaje lęku.
Idzie przed siebie wpatrzony w Jego oblicze
i powtarza ludziom naszej epoki,
że On, Zmartwychwstały,
jest «wczoraj i dziś, ten sam także na wieki»
(Hbr 13, 8).

3. W tamtym dramatycznym dniu,
w piątek męki Pańskiej,
kiedy Syn Człowieczy
stał się «posłusznym aż do śmierci
— i to śmierci krzyżowej» (Flp 2, 8),
dobiegało końca ziemskie życie Odkupiciela.
Jego martwe ciało
zostało pośpiesznie złożone w grobie
o zachodzie słońca. Niezwykły był to zmierzch!
Ta godzina pogrążona w głębokim mroku
wyznaczała kres «pierwszego aktu»
dzieła stworzenia,
skażonego przez grzech.
Zdawało się, że zwycięża śmierć i triumfuje zło.
A jednak w tej godzinie
kamiennego milczenia grobu
przybliżyło się ostateczne wypełnienie
zbawczego zamysłu,
rozpoczęło się dzieło «nowego stworzenia».
Jezus Chrystus, którego miłość uczyniła posłusznym
aż po najwyższą ofiarę,
zostaje teraz «wywyższony» przez Boga,
który «darował Mu imię ponad wszelkie imię»
		(Flp 2, 9).
W tym imieniu odzyskuje nadzieję
każdy człowiek żyjący.
W tym imieniu każda ludzka istota,
wyrwana spod władzy grzechu i śmierci,
zostaje przywrócona do Życia i do Miłości.

4. Niebo i ziemia opiewają dziś
niepojęte i najwyższe «imię» Ukrzyżowanego,
który zmartwychwstał.
Wydaje się, że wszystko pozostało bez zmian,
ale w rzeczywistości nic nie jest tak, jak dotychczas.
On, Życie nieśmiertelne,
odkupił życie każdego człowieka
i na nowo otworzył je na nadzieję.
 «To, co dawne, minęło,
a oto wszystko stało się nowe» (2 Kor 5, 17).
Każde postanowienie i zamysł człowieka,
tej istoty szlachetnej i ułomnej,
ma od dziś nowe «imię»
w Chrystusie zmartwychwstałym,
bo «w Nim wszelkie życie powstaje z martwych».
W tym nowym stworzeniu
 urzeczywistniają się w pełni
słowa Księgi Rodzaju: «A wreszcie rzekł Bóg:
'Uczyńmy człowieka na Nasz obraz,
podobnego Nam'» (Rdz 1, 26).
Przez Paschę Chrystus, nowy Adam,
który stał się «duchem ożywiającym»
		(1 Kor 15, 45),
wybawia starego Adama od klęski
zadanej przez śmierć.

5. Dla wszystkich mężczyzn i kobiet
trzeciego tysiąclecia
przeznaczony jest paschalny dar światła,
które rozprasza mroki lęku i smutku;
dla wszystkich przeznaczony jest dar pokoju
zmartwychwstałego Chrystusa,
który rozrywa kajdany przemocy i nienawiści.
 Z radością i zachwytem odkryjcie dziś na nowo,
że świat nie jest już w niewoli
nieuchronnych wydarzeń.
Nasz świat może się zmienić:
pokój jest możliwy nawet tam,
gdzie od bardzo dawna
ludzie walczą i giną,
jak w Ziemi Świętej i w Jerozolimie;
jest możliwy na Bałkanach, które nie są już skazane
na dręczącą niepewność, która może udaremnić
wszelkie próby porozumienia.
 Ty także, Afryko, ziemio umęczona
przez zagrażające ci nieustannie konflikty,
z wiarą podnieś głowę,
ufając w moc zmartwychwstałego Chrystusa.
Dzięki Jego pomocy Ty również, Azjo,
kolebko odwiecznych tradycji duchowych,
możesz zwycięsko stawić czoło
wyzwaniu tolerancji i solidarności.
Ty zaś, Ameryko Łacińska,
zasobna w młodych ludzi niosących nadzieję,
tylko w Chrystusie znajdziesz siły i odwagę,
aby rozwijać się
szanując godność każdego człowieka.
 Wy, mieszkańcy wszystkich kontynentów,
z Jego grobu, już na zawsze pustego,
zaczerpnijcie siły, aby pokonać
moce zła i śmierci,
a wszelkie poszukiwania i postęp
techniczny i społeczny
oddać w służbę lepszej przyszłości dla wszystkich.

6. «W zmartwychwstałym Chrystusie wszelkie życie powstaje z martwych». 
Od chwili gdy znaleziono Twój pusty grób,
o Chryste,
a Kefas, uczniowie, niewiasty
i «więcej niż pięciuset braci» (por. 1 Kor 15, 6)
widziało Cię zmartwychwstałego,
rozpoczęła się epoka, gdy całe stworzenie
opiewa Twoje imię,
«które jest ponad wszelkie imię»,
i oczekuje Twego ostatecznego przyjścia w chwale.
W tej epoce pomiędzy Paschą
a nadejściem Twego Królestwa,
które nie zna końca,
w epoce przypominającej bóle rodzenia
		(por. Rz 8, 22),
wspomagaj nas w trudzie budowania świata
bardziej ludzkiego,
pokrzepionego balsamem Twojej Miłości.
Paschalna żertwo,
złożona w ofierze za zbawienie świata,
spraw, abyśmy nie ustawali w tym dążeniu
nawet wówczas,
gdy znużeni zwalniamy kroku.
Ty, zwycięski Królu, daj nam i światu
wieczne zbawienie!

Po polsku Ojciec Święty powiedział:

Chrystus zmartwychwstał. Alleluja!
W tym radosnym dniu życzę wszystkim moim rodakom, aby ta zbawcza prawda umacniała ich wiarę, budziła nadzieję i ożywiała braterską miłość. Niech stale towarzyszy wszystkim światło wielkanocnego poranka.


opr. mg/mg



 
Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: śmierć zmartwychwstanie życie Wielkanoc grzech doczesność pascha Królestwo Boże Urbi et orbi trzecie tysiąclecie pusty grób grób Chrystusa imię Boże teraźniejszość