17
czerwca
środa
Wspomnienie św. Alberta Chmielowskiego, zakonnika
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
2 Krl 2, 1. 6-14
Psalm responsoryjny:
Ps 31 (30), 20. 21. 24 (R.: por. 25)
Werset przed Ewangelią:
J 14, 23
Ewangelia:
Mt 6, 1-6. 16-18

Patroni:

  • św. Blastus i Diogenes,
  • św. Isaurus, Innocenty, Feliks, Hermias, Peregryn i Bazyli ,
  • św. Nikander i Marcjan,
  • św. Antidius,
  • św. Hypacjusz,
  • św. Herweusz,
  • św. Avitus,
  • św. Rajner z Pizy,
  • św. Teresa,
  • bł. Piotr Gambacorta,
  • bł. Paweł Burali,
  • bł. Filip Papon,
  • bł. Józef Maria Cassant

Liturgia na dzisiaj:

Pierwsze czytanie

2 Krl 2, 1. 6-14
Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej

Kiedy Pan miał wśród wichru unieść Eliasza do nieba, Eliasz szedł z Elizeuszem z Gilgal. Wtedy rzekł Eliasz do niego: «Zostań, proszę, tutaj, bo Pan posłał mnie aż do Jordanu». Elizeusz zaś odpowiedział: «Na życie Pana i na twoje życie: nie opuszczę cię!» I szli dalej razem.

A pięćdziesięciu spośród synów prorockich poszło i stanęło z przeciwka, w oddali, podczas gdy oni obydwaj przystanęli nad Jordanem.

Wtedy Eliasz zdjął swój płaszcz, zwinął go i uderzył w wody, tak iż się rozdzieliły w obydwie strony. A oni we dwóch przeszli po suchym łożysku. Kiedy zaś przeszli, Eliasz rzekł do Elizeusza: «Żądaj, co mam ci uczynić, zanim wzięty będę od ciebie». Elizeusz zaś powiedział: «Niechby – proszę – dwie części twego ducha przeszły na mnie!» On zaś odrzekł: «Trudnej rzeczy zażądałeś. Jeżeli mnie ujrzysz, jak wzięty będę od ciebie, spełni się twoje życzenie; jeśli zaś nie ujrzysz, nie spełni się».

Podczas gdy oni szli i rozmawiali, oto zjawił się wóz ognisty wraz z rumakami ognistymi i rozdzielił obydwóch; a Eliasz wśród wichru wstąpił do niebios. Elizeusz zaś patrzał i wołał: «Ojcze mój! Ojcze mój! Rydwanie Izraela i jego jeźdźcze». I już go więcej nie ujrzał. Ująwszy następnie swoje szaty, Elizeusz rozdarł je na dwie części i podniósł płaszcz Eliasza, który spadł od niego z góry.

Wrócił i stanął nad brzegiem Jordanu. I wziął płaszcz Eliasza, który spadł od niego z góry, i uderzył w wody. Wtedy rzekł: «Gdzie jest Pan, Bóg Eliasza?» I uderzył w wody, a one rozdzieliły się na obydwie strony. Elizeusz zaś przeszedł środkiem.

Psalm responsoryjny

Ps 31 (30), 20. 21. 24 (R.: por. 25)
Bądźcie odważni, ufający Panu

Jakże jest wielka dobroć Twoja, Panie, *
którą zachowałeś dla bogobojnych.
Okazujesz ją tym, którzy uciekają się do Ciebie *
na oczach ludzi.

Bądźcie odważni, ufający Panu

Osłaniasz ich Twą obecnością *
od spisku mężów,
ukrywasz w swym namiocie *
przed swarliwym językiem.

Bądźcie odważni, ufający Panu

Miłujcie Pana, wszyscy, *
którzy cześć Mu oddajecie.
Pan chroni wiernych, *
a pysznym z nawiązką odpłaca.

Bądźcie odważni, ufający Panu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 23
Alleluja, alleluja, alleluja

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 6, 1-6. 16-18
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej bowiem nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie.

Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.

Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni to lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.

Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam, już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i obmyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Prosić z odwagą

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

Prosić z odwagą   pexels.com

„Przybierają oni wygląd ponury”. Ja przybieram taki wygląd jak mi ktoś podpadnie. Ostatnio miałem taką sytuację i widzę, że to poruszyło osobę, której dotyczył mój ponury wygląd. Piszę to i nie wiem, co z tym zrobić. W mojej bezradności uciekam się do Pana i ufam, że – jak głosi dzisiejszy Psalm – okaże mi On swą dobroć.

Pierwsza lektura przedstawia opis podwójnej relacji. Prorok – uczeń – Prorok. Eliasz trzykrotnie „zniechęca” ucznia do pozostania przy nim. Jakby mówił mu „idź swoją drogą, bo twoja misja u mego boku jest zakończona”. Elizeusz jednak pozostaje, tak, jak Rut pozostała z Noemi. Uczeń pozostał wchodząc w sytuację niepewną, a nawet niebezpieczną. Na pytanie Eliasza, Elizeusz odpowiada jako ktoś więcej niż uczeń, jako jego pierworodny duchowy syn. Poprosił o „dwie części jego ducha”. Odpowiedź Eliasza była zaproszeniem do zachowania, które mogło skończyć się śmiercią. Według ówczesnej mentalności żydowskiej, nikt nie mógł ujrzeć chwały Boga i pozostać przy życiu. Dlatego uczniowie na Górze Tabor upadli na twarz, gdy doświadczyli tej chwały. Elizeusz zaryzykował swoim życiem „patrzał i wołał”. Otrzymał płaszcz Eliasza. Tekst pomija ważny fakt, że uderzył nim Jordan i wody się nie rozstąpiły. Wówczas wezwał nie Eliasza, ale Pana, Boga Eliasza. I powtórnie uderzył rzekę i ona stała się posłuszna.

Ta historia jest zaproszeniem dla ciebie. Bóg stworzył ciebie i także dał Syna Bożego, który chce być twoim Mistrzem. Może dawno temu odstąpiłeś od Niego. Postanowiłeś urządzać swoje życie po swojemu. Ale On dziś przez ten komentarz pojawia się przed tobą i mówi tobie „Żądaj, co mam ci uczynić zanim” skończy się ten komentarz i wrócisz do twardej rzeczywistości. Czy poprosisz o zdrowie, o lepszą pracę, o dostanie się na studia dla syna? Ale możesz choć przez moment poczuć się jak pierworodne dziecko. Należy ci się Duch Jezusa Chrystusa. Mając Go doświadczysz, że Bóg Ojciec cię kocha w każdej sytuacji, także gdy rzeczy idą, po ludzku, źle.

Jezus w ewangelii mówi, że tego Ducha możesz otrzymać w skrytości. Elizeusz otrzymał ducha Eliasza w ukryciu, daleko od uczniów.

Teraz w sercu powtórz: „Jestem twoim dzieckiem pierworodnym Jezu, «Niechby – proszę – dwie części Twego ducha przeszły na mnie!»”

Odwagi!