Obchodzimy dziś święto apostoła Tomasza. To patron osób trudnej wiary. Jego zwątpienie w zmartwychwstanie Chrystusa, było jednak etapem prowadzącym do wyznania bóstwa Syna Bożego. Mądrze przeżyte kryzysy są szansą na duchowe wzmocnienie. Osoby, który z tej trudnej lekcji skorzystały, same stają się znakami nadziei dla innych. 

Stajemy razem z Tomaszem wśród zagubionych apostołów odkrywając naszą misję w Kościele, który ze swej natury jest apostolski. Jezus Chrystus wybrał spośród swoich uczniów dwunastu, aby Mu towarzyszyli, byli świadkami cudów, a nade wszystko Jego zmartwychwstania. Następnie ich posłał, aby skarb wiary był w Kościele przyjmowany, przechowywany i przekazywany kolejnym pokoleniom. 

W tej misji – na mocy chrztu świętego – bierze udział każdy wierny. W szerszym znaczeniu cały Kościół jest apostolski. Wszyscy – choć na różne sposoby – uczestniczymy w tym zadaniu. Nie można się z tego obowiązku dyspensować. Ale przecież nie o sam obowiązek tu chodzi, lecz potrzebę serca. 

Za św. Tomaszem możemy wobec Boga i ludzi wyznać, że Jezus Chrystus jest naszym Panem i Bogiem. Nie jest to łatwe zadanie. Jest ono jednak powiązane z błogosławieństwem, które dodaje odwagi. Oby także do nas odnosiły się słowa Jezusa: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”.