Wybór biskupa, wybór apostoła przez losowanie? We współczesnym Kościele wydawałoby się to czymś nie do pomyślenia. A jednak w taki właśnie sposób Kościół wskazał apostoła, który uzupełnił grono Dwunastu. Kluczem do zrozumienia tego faktu jest fragment Dziejów:

«Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego sobie wybrałeś, by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść swoją drogą». I dali im losy, a los padł na Macieja. I został dołączony do jedenastu Apostołów.

To nie było zwykłe losowanie. To była prośba skierowana do Boga, który zna serce każdego człowieka, aby wskazał tego, którego On sam wybrał. Biorąc pod uwagę, że cała rzecz miała miejsce jeszcze przed Zesłaniem Ducha Świętego, łatwiej zrozumieć niepewność jedenastu apostołów co do tego, jak mają postępować, jak mają wybrać właściwie. To Duch Święty pozwala właściwie rozeznawać w sprawach duchowych. Ludzka mądrość, doświadczenie i wiedza nie wystarczą. Stąd tak niezwykła procedura, która nie powtarzała się później w Kościele: oddanie inicjatywy bezpośrednio w ręce Boga, który sam wskazał wybraną przez Siebie osobę.

Tę perspektywę, w której inicjatywa w sprawach duchowych należy do Boga, potwierdza Jezus w dzisiejszej Ewangelii: „ Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał”. Owocność naszych działań w sferze duchowej możliwa jest tylko wtedy, gdy jesteśmy posłuszni Bogu, gdy słuchamy Jego głosu. Nie wyklucza to naszej wolnej woli i konieczności rozeznawania, jak konkretnie wypełniać Boże wezwanie, jednak kluczem jest zawsze to, aby nie skupiać się na własnych pomysłach i celach, ale dać miejsce Bogu, by sam wskazał je, działając w głębi mojego serca. On bowiem zna serce każdego, także i moje, i wie, do jakiego zadania w Królestwie niebieskim dorosłem i dojrzałem, a które mogłoby mnie przerosnąć.