stycznia

czwartek

I Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: A/II

Pierwsze czytanie:

1 Sm 4, 1b-11

Psalm responsoryjny:

Ps 44 (43), 10-11. 14-15. 24-25 (R.: por. 27b)

Werset przed Ewangelią:

Mt 4, 23

Ewangelia:

Mk 1, 40-45

Patroni:

św. Sekundyna,
św. Jan Calybita,
św. Ita,
św. Probus,
św. Maurus,
św. Tarsycja,
św. Emebert,
św. Ablebert lub Emebert,
św. Malard,
bł. Romedius,
św. Bonitus,
bł. Piotr z Castronovo,
bł. Jakub Jałmużnik,
bł. Anioł z Valido,
św. Arnold Janssen,
bł. Alojzy Variara

Liturgia na dzisiaj:

Pierwsze czytanie

1 Sm 4, 1b-11

Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Izraelici wyruszyli do walki z Filistynami. Rozbili oni obóz koło Eben-Haezer, natomiast Filistyni rozbili obóz w Afek. Filistyni ustawili szyki bojowe przeciw Izraelitom i rozgorzała walka. Izraelici zostali pokonani przez Filistynów, tak że poległo na pobojowisku, na równinie, około czterech tysięcy ludzi.

Po powrocie ludzi do obozu starsi Izraela stawiali sobie pytanie: «Dlaczego Pan dotknął nas klęską z ręki Filistynów? Sprowadźmy sobie tutaj Arkę Przymierza Pańskiego z Szilo, ażeby znajdując się wśród nas, wyzwoliła nas z ręki naszych wrogów».

Lud posłał więc do Szilo i przywieziono stamtąd Arkę Przymierza Pana Zastępów, który zasiada na cherubach. Przy Arce Przymierza Bożego byli tam dwaj synowie Helego: Chofni i Pinchas.

Gdy Arka Przymierza Pańskiego dotarła do obozu, wszyscy Izraelici podnieśli głos w radosnym uniesieniu, aż ziemia drżała.

Kiedy Filistyni usłyszeli głos okrzyków, mówili: «Co znaczy ów głos tak gromkich okrzyków w obozie izraelskim?» Gdy dowiedzieli się, że Arka Pańska przybyła do obozu, Filistyni przelękli się. Mówili: «Bóg przybył do obozu». Mówili: «Biada nam! Nigdy dawniej czegoś podobnego nie było. Biada nam! Kto nas wybawi z mocy tych potężnych bogów? Przecież to ci sami bogowie, którzy zesłali na Egipt wszelakie plagi na pustyni. Trzymajcie się dzielnie i bądźcie mężami, Filistyni, żebyście się nie stali niewolnikami Hebrajczyków, podobnie jak oni byli niewolnikami waszymi. Bądźcie więc mężami i walczcie!»

Filistyni stoczyli bitwę i zwyciężyli Izraelitów, tak że każdy uciekł do swego namiotu. Klęska to była bardzo wielka. Zginęło bowiem trzydzieści tysięcy piechoty izraelskiej. Arka Boża została zabrana, a dwaj synowie Helego, Chofni i Pinchas, polegli.

Psalm responsoryjny

Ps 44 (43), 10-11. 14-15. 24-25 (R.: por. 27b)

Wyzwól nas, Panie, przez Twe miłosierdzie

Odrzuciłeś nas, Boże, i okryłeś wstydem, *
już nie wyruszasz z naszymi wojskami.
Sprawiłeś, że ustępujemy przed wrogiem, *
a ci, co nas nienawidzą, łup sobie zdobyli.

Wyzwól nas, Panie, przez Twe miłosierdzie

Wystawiłeś nas na wzgardę sąsiadów, *
na śmiech otoczenia, na urągowisko.
Uczyniłeś nas przysłowiem wśród pogan, *
głowami potrząsają nad nami ludy.

Wyzwól nas, Panie, przez Twe miłosierdzie

Ocknij się! Dlaczego śpisz, Panie? *
Przebudź się! Nie odrzucaj nas na zawsze!
Dlaczego ukrywasz Twoje oblicze, *
zapominasz o naszej nędzy i ucisku?

Wyzwól nas, Panie, przez Twe miłosierdzie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 23

Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 1, 40-45

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Pewnego dnia przyszedł do Jezusa trędowaty i upadłszy na kolana, prosił Go: «Jeśli zechcesz, możesz mnie oczyścić ». A Jezus, zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony». Zaraz trąd go opuścił, i został oczyszczony.

Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił, mówiąc mu: «Bacz, abyś nikomu nic nie mówił, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich».

Lecz on po wyjściu zaczął wiele opowiadać i rozgłaszać to, co zaszło, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, lecz przebywał w miejscach pustynnych. A ludzie zewsząd schodzili się do Niego.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jezus mnie zastąpił

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Trąd w czasach biblijnych był czymś więcej niż chorobą. Był wyrokiem śmierci cywilnej i religijnej. Trędowaty był „nieczysty”, wykluczony ze społeczności, odcięty od świątyni. Musiał wołać z daleka, by nikt się do niego nie zbliżył. Ten człowiek łamie prawo – podchodzi do Jezusa. Jego modlitwa jest jedną z najpiękniejszych w Ewangelii: „Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”. Pełna pokory, a zarazem ogromnej wiary w moc Jezusa. Zostawia decyzję Bogu, nie żąda, ale ufa.

Co robi Jezus? „Zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go”. To gest rewolucyjny. Według Prawa, dotykając trędowatego, Jezus sam stawał się nieczysty. I rzeczywiście, Ewangelista notuje, że Jezus „nie mógł już jawnie wejść do miasta”. Jezus zamienia się z nim miejscami. Bierze na siebie jego wykluczenie, by on mógł wrócić do życia. To zapowiedź Krzyża, gdzie Chrystus stanie się „grzechem” za nas, byśmy my stali się sprawiedliwością Bożą.

Każdy z nas nosi w sobie jakiś rodzaj trądu – grzech, którego się wstydzimy, zranienie, które nas izoluje, kompleksy, które każą nam się chować przed ludźmi i Bogiem. Jezus nie boi się Twojego brudu. On chce go dotknąć. Nie musisz udawać „czystego”, by przyjść do Boga. Przyjdź taki, jaki jesteś, i powiedz z wiarą: „Jeśli chcesz...”. Jego odpowiedź jest zawsze ta sama: „Chcę!”.