30
października
piątek
XXX Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Flp 1, 1-11
Psalm responsoryjny:
Ps 111
Werset przed Ewangelią:
J 10, 27
Ewangelia:
Łk 14, 1-6

Patroni:

  • św. Marcjan,
  • św. Serapion,
  • św. Eutropia,
  • św. Marceli,
  • św. Klaudiusz, Lupercjusz i Wiktoriusz,
  • św. Maksym,
  • św. German,
  • św. Gerard,
  • bł. Benewenuta Boiani,
  • bł. Jan Slade,
  • bł. Terencjusz Albert O'Brien,
  • św. Anioł z Acrio,
  • bł. Jan Michał Langevin,
  • bł. Maria Restytuta {Helena} Kafka,
  • bł. Aleksy Zaryckyj

Liturgia na dzisiaj:

Pierwsze czytanie

Flp 1, 1-11
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi, wraz z biskupami i diakonami. Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana, Jezusa Chrystusa!

Dziękuję Bogu mojemu, ilekroć was wspominam – zawsze, w każdej modlitwie, zanosząc ją z radością za was wszystkich – z powodu waszego udziału w szerzeniu Ewangelii od pierwszego dnia aż do chwili obecnej. Mam właśnie ufność, że Ten, który zapoczątkował w was dobre dzieło, dokończy go do dnia Chrystusa Jezusa.

Słusznie przecież mogę tak o was myśleć, bo noszę was wszystkich w sercu jako tych, którzy mają udział w mojej łasce: zarówno w moich kajdanach, jak i w obronie Ewangelii uzasadnionej dowodami. Albowiem Bóg jest mi świadkiem, jak gorąco tęsknię za wami wszystkimi ożywiony miłością Chrystusa Jezusa. A modlę się o to, by miłość wasza doskonaliła się coraz bardziej i bardziej w głębszym poznaniu i wszelkim wyczuciu dla oceny tego, co lepsze, abyście byli czyści i bez zarzutu na dzień Chrystusa, napełnieni plonem sprawiedliwości, który przynosimy przez Jezusa Chrystusa, na chwałę i cześć Boga.

Psalm responsoryjny

Ps 111
Ps 111 (110), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. 2a)
Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Albo: Alleluja

Z całego serca będę chwalił Pana *
w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.
Wielkie są dzieła Pana, *
zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują.

Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Albo: Alleluja

Jego dzieło jest wspaniałe i pełne majestatu, *
a Jego sprawiedliwość trwa na wieki.
Sprawił, że trwa pamięć Jego cudów, *
Pan jest miłosierny i łaskawy.

Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Albo: Alleluja

Dał pokarm bogobojnym, *
pamiętać będzie wiecznie o swoim przymierzu.
Ludowi swemu okazał potęgę dzieł swoich, *
oddając im posiadłości pogan.

Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 10, 27
Alleluja, alleluja, alleluja

Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 14, 1-6
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili.

A oto zjawił się przed Nim pewien człowiek chory na wodną puchlinę.

Wtedy Jezus zapytał uczonych w Prawie i faryzeuszów: «Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?» Lecz oni milczeli. On zaś dotknął go, uzdrowił i odprawił.

A do nich rzekł: «Któż z was, jeśli jego syn albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go zaraz, nawet w dzień szabatu?» I nie zdołali Mu na to odpowiedzieć.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Bezkompromisowość Jezusa

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

Bezkompromisowość Jezusa  

Trzeba mieć silny kręgosłup moralny, aby nie dać zamknąć sobie ust obiadem, prezentem, komplementem, stanowiskiem albo groźbą utraty tego wszystkiego. Jezus idzie w gościnę do przywódcy faryzeuszów, ale pozostaje wolny od skrępowania konwenansami. Jeśli należy powiedzieć trudną prawdę – bo tego wymaga ludzkie zbawienie – to czyni to.

Jezus nie unika ludzkich spojrzeń i ocen. Jest wewnętrznie wolny. Nie ucieka przed uczonymi w Piśmie i faryzeuszami, którzy go śledzą. Zadaje im pytanie: „Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?” Odpowiedź dawałaby szansę na wyjście z ciasnych schematów zniewolonego myślenia. Choć wydaje się ona oczywista, jednak nie pada. Milczenie świadczy o braku odwagi do przemiany myślenia a w konsekwencji także życia.

Zbawiciel sam swoim działaniem odpowiada na wcześniej zadane pytanie: „dotknął go, uzdrowił i odprawił”. Oponenci Jezusa milczą także wobec kolejnego pytania – zadanego już po uzdrowieniu – „Któż z was, jeśli jego syn albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go zaraz, nawet w dzień szabatu?” Rezygnują z możliwości przyjęcia Jezusowego dotyku i uzdrowienia, którego potrzebują.