23
września
środa
Wspomnienie św. Pio z Pietrelciny, prezbitera
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Prz 30, 5-9
Psalm responsoryjny:
Ps 119 (118), 29 i 72. 89 i 101. 104 i 163 (R.: por. 105a)
Werset przed Ewangelią:
Mk 1, 15
Ewangelia:
Łk 9, 1-6

Patroni:

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Prz 30, 5-9
Czytanie z Księgi Przysłów

Każde słowo Boże wypróbowane, tarczą jest dla tych, co się chronią do niego. Do słów Jego nic nie dodawaj, by cię nie skarcił i zostałbyś kłamcą.

Proszę Cię o dwie rzeczy, nie odmawiaj mi, nim umrę: Fałsz i kłamstwo oddal ode mnie, nie dawaj mi bogactwa ni nędzy, żyw mnie chlebem niezbędnym, bym syty, nie stał się niewierny i nie rzekł: «A któż to jest Pan?» lub z biedy nie zaczął kraść i nie targnął się na imię mego Boga.

Psalm responsoryjny

Ps 119 (118), 29 i 72. 89 i 101. 104 i 163 (R.: por. 105a)
Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę

Powstrzymaj mnie od drogi kłamstwa, *
obdarz mnie łaską Twojego Prawa.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
niż tysiące sztuk złota i srebra.

Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę

Twoje słowo, Panie, jest wieczne, *
niezmienne jak niebiosa.
Powstrzymuję nogi od wszelkiej złej ścieżki, *
aby słów Twoich przestrzegać.

Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę

Z Twoich przykazań czerpię roztropność, *
dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki nieprawej.
Nienawidzę kłamstwa i nim się brzydzę, *
a Prawo Twoje miłuję.

Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mk 1, 15
Alleluja, alleluja, alleluja

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 9, 1-6
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.

Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, pozostańcie tam i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!»

Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Umiar

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

„Bym syty nie rzekł: «A któż jest Pan?»” Kiedy mi się układa, patrzę i widzę wady ludzi i mówię sobie: „Ja tak nie robię, ja tak nie wyglądam”. Dziś słyszę: Nikos, „nawracaj się i wierz w Ewangelię”.

Pierwsze czytanie to fragment literatury mądrościowej. Cechą jej jest zaproszenie człowieka do wejścia w siebie. By każdy mieszkaniec tego świata, niezależnie od narodowości, religii, zamożności, wykształcenia, mógł wzbudzić refleksję nad swoim życiem. W codzienności nie ma na nią czasu, bo trzeba spełniać oczekiwania różnych ludzi i instytucji.

Pierwsze zdanie zadaje tobie i mnie pytanie: „Gdzie się chronisz, gdy przychodzi trudny czas?” Mądrość to szczerość wobec siebie samego. Nie chodzi o szybkie, religijne odpowiedzi: „Ja zawsze się chronię u Boga lub w modlitwie”. Przeciwnie. Mędrzec zawsze szuka u siebie tej gorzkiej prawdy, że nie dorasta do Słowa Bożego. W ten sposób przygotowuje się do przyjęcia inicjatywy Boga, Ewangelii.

Bóg wie o moich i twoich walkach, by zawsze mieć jakieś solidne tarcze. Ludzka natura dotknięta skutkami grzechu pierworodnego, zawsze szuka tych tarcz w tym świecie. To ma być coś konkretnego, doświadczalnego, na twoją miarę. Gdzie więc się chronisz? W świętym spokoju, w alkoholu, w hazardzie, w ramionach kochanki lub kochanka, w kolejnym odcinku twojego serialu, w internecie z jego przyjemnymi pułapkami? Zanim odpowiesz powtórz za Mędrcem: „Fałsz i kłamstwo oddal ode mnie”.

Prośba Mędrca to jedyna bezpośrednia modlitwa tej księgi. Ojcowie Kościoła widzą tu zapowiedź modlitwy „Ojcze nasz”, gdzie jest prośba o chleb powszedni. Jest to zasada ewangelicznego umiaru: „Nie daj mi Boże tak dużo, bym nie uczynił się samowystarczalnym i nie daj mi tak mało, bym łamał Twoje przykazania”.

Warto szczerze ocenić swoje „tarcze” i zobaczyć, że nie Bóg jest twoim schronieniem. Dlatego On posłał swojego Syna: „«Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem wezwać do nawrócenia sprawiedliwych, lecz grzeszników»”. Jeśli widzisz, że się masz źle to odwagi. Niegdyś Apostołowie zwiastowali „Lekarza” i Zbawiciela. Teraz ten komentarz woła: „Bliskie jest Królestwo Boże”, czyli bezwarunkowa Miłość Chrystusa. On z Ciebie nie rezygnuje, mimo, że nie jest On twoją tarczą. Trzeba tylko jednego. Przyjąć Go. „Niech mi się stanie według Słowa Twego”.