31
października
sobota
XXX Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Flp 1, 18b-26
Psalm responsoryjny:
Ps 42 (41), 2-3. 5 (R.: por. 3ab)
Werset przed Ewangelią:
Mt 11, 29ab
Ewangelia:
Łk 14, 1. 7-11

Patroni:

  • św. Epimachius Pelusiota,
  • św. Kwintyn,
  • św. Foillan,
  • św. Antonin,
  • św. Wolfgang,
  • św. Krzysztof z Romaniola,
  • bł. Tomasz Bellaci z Florencji,
  • bł. Dominik Collins,
  • św. Alfons Rodriguez,
  • bł. Leon Nowakowski

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Flp 1, 18b-26
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia:

Na wszelki sposób głosi się Chrystusa. A z tego ja się cieszę i będę się cieszył. Wiem bowiem, że mi to wyjdzie na zbawienie dzięki waszej modlitwie i pomocy, udzielanej przez Ducha Jezusa Chrystusa, zgodnie z gorącym oczekiwaniem i nadzieją moją, że w niczym nie doznam zawodu. Lecz jak zawsze, tak i teraz, z całą swobodą i jawnością Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć.

Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli zaś żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze; pozostawać zaś w ciele – to bardziej konieczne ze względu na was.

A ufny w to, wiem, że pozostanę, i to pozostanę nadal dla was wszystkich, dla waszego postępu i radości w wierze, aby rosła wasza duma w Chrystusie Jezusie przez moją ponowną obecność u was.

Psalm responsoryjny

Ps 42 (41), 2-3. 5 (R.: por. 3ab)
Boga żywego pragnie moja dusza

Jak łania pragnie wody ze strumieni, *
tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże.
Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, *
kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?

Boga żywego pragnie moja dusza

Rozpływa się we mnie moja dusza, *
gdy wspominam, jak z tłumem kroczyłem do Bożego domu,
w świątecznym orszaku, *
wśród głosów radości i chwały.

Boga żywego pragnie moja dusza

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 29ab
Alleluja, alleluja, alleluja

Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokornego serca.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 14, 1. 7-11
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich:

«Jeśli cię ktoś zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by przypadkiem ktoś znamienitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: „Ustąp temu miejsca”, a wtedy musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.

Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. A gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”. I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników.

Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pragnienie przebywania z Bogiem

ks. Paweł Żelazny ks. Paweł Żelazny

Niestety w dniu dzisiejszym wielu ludzi na świecie wybiera pogańskie świętowanie halloween, podczas którego niektórzy próbują „oswoić się" ze śmiercią, przed którą człowiek odczuwa paniczny lęk. Jest to dobrze widoczne na wielu domach i budynkach w Holandii, które ozdobione są makabrycznymi dekoracjami, takimi jak kościotrupy, czaszki i różnego rodzaju straszydła. Może to wydawać się niewinną zabawą, jednak konsekwencje oddawania się złu są zawsze opłakane. Ludzie pragną uwolnić się od strachu przed śmiercią na różne sposoby, próbując ją nawet relatywizować w tak absurdalny sposób.

Dzisiejsze Liturgia okazuje nam jednak zupełnie inną perspektywę. Święty Paweł w pierwszym czytaniu wyraża pragnienie przebywania z Bogiem. To pragnienie przewyższa wszelki niepokój wobec końca jego ziemskiego życia: „pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze" (Flp 1,23). Przebywanie z Chrystusem oznacza brak odczuwania lęku przed śmiercią, ponieważ On jest kluczem do naszej nieśmiertelności. Jednak  apostoł nie wie dokładnie co wybrać, ponieważ z jednej strony miłość do braci i sióstr, którym pragnie służyć, zatrzymuje go na tej ziemi, a z drugiej pragnie życia wiecznego.

A my, tak naprawdę czego dzisiaj pragniemy? Czy są to pragnienia pochodzące od Boga? Pragniemy przebywać z Nim, czy też chcemy być wiecznie młodzi, piękni i bogaci, zapominając o celu naszego pielgrzymowania na tej ziemi? 

Prawdziwy sens wypełnienia naszych pragnień wyraża psalmista w psalmie responsoryjnym: „Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?" (Ps 42,3). Każdego dnia potrzebujemy Słowa Dobrej Nowiny, poprzez którą Pan niejako przyciąga nas do siebie, ukazuje nam swoje oblicze pełne miłości i wzbudza w nas pragnienie, aby otworzyć się na Jego miłosierdzie.

Niech to pragnienie towarzyszy nam każdego dnia, szukając Chrystusa w naszej codzienności. Ponieważ wiele razy szukamy pierwszych miejsc w szkole, w pracy, a być może nawet w Kościele. Jednak i to nie może nas nasycić. Pan zaprasza nas, abyśmy nie bali się znaleźć Chrystusa będąc na ostatnim miejscu. Ale przede wszystkim pozwólmy Chrystusowi, aby On nas dzisiaj znalazł w czasie tej Eucharystii. Niech ta Uczta Eucharystyczna będzie dla nas okazją do tego spotkania.