listopada

niedziela

XXXIII Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: A/II

Pierwsze czytanie:

Prz 31, 10-13. 19-20. 30-31

Psalm responsoryjny:

Ps 128 (127), 1b-2. 3. 4-5 (R.: 1b)

Drugie czytanie:

1 Tes 5, 1-6

Werset przed Ewangelią:

J 15, 4a. 5b

Ewangelia:

Mt 25, 14-30

Patroni:

św. Albert Wielki,
Męczennicy z Hippony,
św. Gurias i Samonas,
św. Feliks z Noli,
św. Maklowiusz lub Machutus,
św. Machutus,
św. Dezyderiusz,
św. Marinus i Anianus,
św. Sydoniusz,
św. Fintan,
św. Leopold Pobożny,
bł. Hugo Faringdon lub Cook, Jan Eynon i Jan Rugg,
bł. Ryszard Whiting, Roger James i Jan Thorne ,
bł. Łucja Broccadelli,
bł. Gajusz Coreanus,
św. Roch González i Alfons Rodríguez,
św. Józef Pignatelli,
św. Józef Mkasa Balikuddembé,
św. Rafał Kalinowski (Rafał od św. Józefa),
św. Maria od Męki Pańskiej (de Chapotin de Neuville)

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Prz 31, 10-13. 19-20. 30-31

Czytanie z Księgi Przysłów

Niewiastę dzielną kto znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O wełnę i len się stara, pracuje starannie rękami. Swe ręce wyciąga po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Uznajcie owoce jej rąk, niech w bramie sławią jej czyny.

Psalm responsoryjny

Ps 128 (127), 1b-2. 3. 4-5 (R.: 1b)

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu *
i chodzi Jego drogami.
Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich, *
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Małżonka twoja jak płodny szczep winny *
w zaciszu twego domu.
Synowie twoi jak oliwne gałązki *
dokoła twego stołu.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Tak będzie błogosławiony człowiek, *
który służy Panu.
Niech cię z Syjonu Pan błogosławi †
i obyś oglądał pomyślność Jeruzalem *
przez wszystkie dni twego życia.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Drugie czytanie

1 Tes 5, 1-6

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach, sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak jak złodziej w nocy.

Kiedy bowiem będą mówić: «Pokój i bezpieczeństwo» – tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie umkną. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 4a. 5b

Alleluja, alleluja, alleluja

Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę.
Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 25, 14-30

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:

«Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obieg i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i, rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.

Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi.

Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”

Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: „Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”

Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz tam, gdzie nie rozsypałeś. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!” Odrzekł mu pan jego: „Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram tam, gdzie nie rozsypałem. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”».

Wersja krótsza (Mt 25, 14-15. 19-21)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:

«Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał.

Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi.

Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu Pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego Pana!”»

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Owocowanie

ks. Michał Oleksowicz ks. Michał Oleksowicz

Dzisiejsza Ewangelia zaprasza do życia nie tyle bezpiecznego, ile owocnego. Jeden talent równoważny jest 26 kilogramom złota. Naszemu Panu nie chodzi jedynie o pobudzenie apetytu ekonomicznego czy też o uprzywilejowanie tych którzy mają dużo talentów-zdolności. To fakt, że przypowieść posługuje się bardzo sugestywnym obrazem, gdzie pewien pan wręcza swoim sługom majątek do dysponowania. Ten majątek to zapewne coś bardzo cennego, wartościowego: życie, czas, miłość, zaufanie, zdolności… Problem jednego ze sług polega na tym, że on nawet nie spróbował żyć, nie podjął ryzyka, aby to co otrzymał przyniosło owoce. Zmarnował otrzymany talent, bo go zakopał. Nie ma chyba gorszego zła – rozumianego jako brak należnego dobra – niż to, kiedy słudzy pana, czyli uczniowie Chrystusa, izolują się, zamykają w swoim samozadowoleniu z otrzymanych talentów albo ich zaciekle bronią. Przechowywanie, magazynowanie to co innego niż sianie, pomnażanie. Skoro „dzień Pański” przyjdzie jak złodziej w nocy to znaczy, że z naszej strony potrzeba aktywności – czuwania. Uczeń Chrystusa nie może więc bełkotać przed Panem „Oto masz swoją własność”. Współpracując z Bogiem, powinien powiedzieć: „Oto co dzięki Tobie zyskałem”.

W związku z moim ostatnim pobytem we Francji miałem okazję uczestniczyć w wydarzeniach związanych z pielgrzymką papieża Leona i przeżywać w Paryżu wyjątkową atmosferę. W czasie wizyty w Instytucie Katolickim w Paryżu, kiedy papież mówił o fenomenie licznie zgłaszających się dorosłych, którzy proszą o chrzest, odwołał się do wyjątkowego katechumena w historii Kościoła, św. Augustyna, który jako dorosły nawrócił się, przyjął chrzest, bo ziarno wiary zostało zaszczepione w jego sercu przez św. Ambrożego i jego matkę św. Monikę. Papież mówił: „Ziarno to jednak wzrosło i wydało obfity plon, stając się tak potężnym drzewem, że w jego cieniu również dzisiaj możemy znaleźć pokrzepienie.” Tak wspaniałe bywają owoce chrześcijańskiej czujności. Czuwajmy!