9
września
środa
Dzień Powszedni albo wspomnienie bł. Anieli Salawy, dziewicy albo wspomnienie św. Piotra Klawera, prezbitera
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
1 Kor 7, 25-31
Psalm responsoryjny:
Ps 45 (44), 11-12. 14-15. 16-17 (R.: 11a)
Werset przed Ewangelią:
Łk 6, 23ab
Ewangelia:
Łk 6, 20-26

Patroni:

  • św. Piotr Klawer (Claver),
  • św. Gorgoniusz,
  • św. Jacek (Hiacyntus),
  • św. Ciaran,
  • bł. Turybia lub Maria de la Cabeza,
  • bł. Maria de la Cabeza,
  • bł. Jerzy Douglas,
  • bł. Jakub Dezyderat Laval,
  • bł. Franciszek Gárate Aranguren,
  • św. Maria Euthymia Üffing ,
  • bł. Piotr Bonhomme

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

1 Kor 7, 25-31
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Nie mam nakazu Pańskiego co do dziewic, lecz daję radę jako ten, który – wskutek doznanego od Pana miłosierdzia – godzien jest, aby mu wierzono. Uważam, iż przy obecnych utrapieniach dobrze jest tak zostać, dobrze to dla człowieka tak żyć.

Jesteś związany z żoną? Nie usiłuj odłączać się od niej! Jesteś wolny? Nie szukaj żony! Ale jeśli się ożenisz, nie grzeszysz. Podobnie i dziewica, jeśli wychodzi za mąż, nie grzeszy. Tacy jednak cierpieć będą udręki ciała, a ja chciałbym ich wam oszczędzić.

Mówię wam, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci, a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, którzy się radują, tak jakby się nie radowali; ci zaś, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali; ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali.

Przemija bowiem postać tego świata.

Psalm responsoryjny

Ps 45 (44), 11-12. 14-15. 16-17 (R.: 11a)
Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu swego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
w złotogłów odziana.
W szacie wzorzystej do króla ją prowadzą, *
za nią przywodzą do ciebie dziewice, jej druhny.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Wiodą je z radością i w uniesieniu, *
wkraczają do królewskiego pałacu.
Synowie twoi zajmą miejsce twych ojców, *
ustanowisz ich książętami na całej ziemi.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 6, 23ab
Alleluja, alleluja, alleluja

Cieszcie się i radujcie,
bo wielka jest wasza nagroda w niebie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 6, 20-26
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił:

«Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.

Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni.

Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie.

Błogosławieni jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.

Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.

Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie.

Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie.

Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Mieć nie posiadając

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

Jestem bezżenny. Bóg zaprasza mnie do tego, bym całe moje serce oddał Jemu. Moje serce uznaje to, lecz wciąż próbuję szukać sobie rzeczywistości, które będą dawały mi chwilowe radości. Ufam, że „Król, który pragnie mego szczęścia” pokona to moje szamotanie serca.

Dwa ostatnie zdania pierwszego czytania są kluczem do zrozumienia Ewangelii, która może wzbudza w tobie niepokój.  Może myślisz, „Biada” mi, gdy dobrze zarabiam, gdy się najem i jestem syty, gdy się śmieję, gdy coś mi wyjdzie dobrego w życiu i mnie pochwalą.

Św. Leon Wielki daje światło.

Ubóstwo – „błogosławione jest to ubóstwo, które jest wolne od przywiązania do dóbr”. Możesz zarabiać słabo, możesz być bez pracy i bez dóbr i nie być ubogim. Jezus, Izraelita, mówiąc o ubóstwie wzbudzał w słuchaczach, Izraelitach, obraz Anawim. To ludzie i bogaci i biedni, którzy mają świadomość, że są w ręku Boga. Nie gardzą ubogimi i nie zazdroszczą bogatym. Są gotowi dziś umrzeć i zostawić dobra materialne i rodzinę. Oni nie czują się nasyceni, nawet jak dobrze zjedli.

Płacz – są dwa jego rodzaje. Płacz światowy z powodu przeciwności życiowych. Czasem związany z przekleństwami. Płacz święty. Z tego powodu, że grzech króluje we mnie i w innych. Płacz, gdy nie mogę przebaczyć, gdy nie mogę kochać. „Dlatego bardziej należy opłakiwać” dopuszczającego się zła niż je znoszącego. Znoszący to ten, który nie oddaje złem za zło. W nim króluje Miłość. Wyrządzający jest w niebezpieczeństwie, że nienawiść zatwardzi jego serce i odrzuci Miłość.

Pochwały – jeśli wszyscy cię chwalą, a nikt nigdy cię nie krytykuje, koryguje, to biada ci. W szczególny sposób dotyczy to tych, którzy mają władzę w różnych rzeczywistościach i od ich decyzji zależy los ich współpracowników, lub podwładnych.

Bóg dał mnie i tobie różne talenty, różne dobra materialne i intelektualne. To On sprawił, że masz taką, a nie inną pozycję w społeczeństwie. Ale często o tym nie myślisz, bo życie goni.

Odwagi! Chrystus nie rezygnuje z największych samowystarczalnych pyszałków. Chce dać tobie dziś, poprzez ten komentarz, Jego naturę. On w pełni Anawim. Tylko mając tę Jego naturę będziesz gotowy na twoją śmierć. Staniesz przed Bogiem z pustymi rękami żebraka. I przyjmiesz Boży darmowy dar zbawienia.

„Niech mi się stanie”, według Twej Ewangelii.