Pierwsze czytanie
Iz 61, 9-11
Czytanie z Księgi proroka IzajaszaPlemię narodu mego będzie znane wśród narodów i między ludami ich potomstwo. Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są szczepem błogosławionym Pana.Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów.
Psalm responsoryjny
1 Sm 2, 1. 4-5, 6-7, 8abcd (R.: por. 1a)
Całym swym sercem raduję się w PanuMoje serce raduje się w Panu, *dzięki Niemu moc moja wzrasta.Szeroko otwarłam usta przeciw moim wrogom, *bo cieszyć się mogę Twoją pomocą.Całym swym sercem raduję się w PanuŁuk potężnych się łamie, *a mocą przepasują się słabi.Syci za chleb się najmują, głodni zaś odpoczywają, *niepłodna rodzi siedmioro, a matka wielu dzieci usycha.Całym swym sercem raduję się w PanuPan daje śmierć i życie, *wtrąca do otchłani i z niej wyprowadza.Pan czyni ubogim lub bogatym, *poniża i wywyższa.Całym swym sercem raduję się w PanuBiedaka z prochu podnosi, *z błota dźwiga nędzarza,by go wśród książąt posadzić *i dać mu tron chwały.Całym swym sercem raduję się w Panu
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Łk 2, 19
Alleluja, alleluja, allelujaBłogosławiona jesteś, Panno Maryjo, zachowałaś słowa Boże i rozważałaś je w sercu swoim.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 2, 41-51
Słowa Ewangelii według Świętego ŁukaszaRodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go.Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami.Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie».Lecz On im odpowiedział: «Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział.Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy w swym sercu.