Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Syr 48, 1-14

Czytanie z Mądrości Syracha

Powstał Eliasz, prorok jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia. On głód na nich sprowadził, a swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę. Słowem Pańskim zamknął niebo, z niego również trzy razy sprowadził ogień.

Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda i któż się może pochwalić, że do ciebie jest podobny?

Ty, który ze śmierci wskrzesiłeś zmarłego i słowem Najwyższego wywiodłeś go z Otchłani. Ty, który strąciłeś królów ku zagładzie, a z łoża – okrytych chwałą.

Ty, który na Synaju usłyszałeś naganę i na Horebie wyroki pomsty. Ty, który namaściłeś królów, jako mścicieli, i proroków, następców po sobie.

Ty, który zostałeś wzięty w wirze ognia, na wozie zaprzężonym w ogniste rumaki. O tobie napisano w karceniach dotyczących przyszłości, że masz uśmierzyć gniew, zanim zapłonie, by zwrócić serce ojca do syna i pokolenia Jakuba odnowić.

Szczęśliwi, którzy cię widzieli, i ci, którzy w miłości posnęli, albowiem i my na pewno żyć będziemy.

Gdy wir zakrył Eliasza, Elizeusz został napełniony jego duchem. Za dni swoich nie lękał się żadnego władcy i nikt nie osiągnął nad nim przewagi.

Nic nie było zbyt wielkie dla niego, i nawet w grobowym spoczynku ciało jego prorokowało. Za życia czynił cuda, nawet po śmierci jego czyny były przedziwne.

Psalm responsoryjny

Ps 97 (96), 1-2. 3-4. 5-6. 7 (R.: por. 12a)

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Pan króluje, wesel się, ziemio, *
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego, *
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Przed Jego obliczem idzie ogień *
i dokoła pożera Jego nieprzyjaciół.
Jego błyskawice wszechświat rozświetlają, *
a ziemia drży na ten widok.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, *
przed obliczem Władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa *
i wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Niech zawstydzą się wszyscy, †
którzy czczą posągi *
i chlubią się bożkami.
Niech wszystkie bóstwa *
hołd Mu oddają.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Rz 8, 15bc

Alleluja, alleluja, alleluja

Otrzymaliście Ducha przybrania za synów,
w którym wołamy: «Abba, Ojcze».

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 6, 7-15

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Modląc się, nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, zanim jeszcze Go poprosicie.

Wy zatem tak się módlcie:

Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci Twoje imię! Niech przyjdzie Twoje królestwo; niech Twoja wola się spełnia na ziemi, tak jak w niebie. Naszego chleba powszedniego daj nam dzisiaj; i przebacz nam nasze winy, tak jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili; i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego.

Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, Ojciec wasz nie przebaczy wam także waszych przewinień».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Modlitwa

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Jezus w dzisiejszej Ewangelii uczy nas, że modlitwa to nie transakcja ani próba przekonania Boga do naszych racji za pomocą potoku słów. Bóg doskonale wie, czego nam potrzeba, zanim jeszcze otworzymy usta. Modlitwa nie służy zmianie zdania Boga, ale ma zmieniać nasze serca i otwierać je na Jego działanie.

Wzorem właściwej rozmowy z Ojcem staje się modlitwa, którą zostawił nam sam Chrystus. Jej struktura pokazuje nam jaki jest właściwy porządek w życiu. Nie zaczynamy od listy naszych zachcianek i problemów. Pierwsze słowa Modlitwy Pańskiej kierują naszą uwagę na Boga, Jego świętość, Jego królestwo i Jego wolę. Dopiero w drugiej części prosimy o chleb powszedni, przebaczenie i ochronę przed złem. Taki układ pokazuje nam, że ziemskie sprawy układają się właściwie tylko wtedy, gdy Bóg zajmuje w naszym życiu pierwsze miejsce. Bez zaufania Jego woli każda modlitwa staje się jedynie próbą wymuszenia na Nim realizacji naszych własnych planów.

Najtrudniejszy moment tej modlitwy dotyczy jednak wzajemnych relacji. Jezus wyraźnie łączy Boże miłosierdzie z naszym własnym podejściem do ludzi, którzy nas skrzywdzili. Prosimy Boga o przebaczenie dokładnie w taki sam sposób, w jaki sami wybaczamy swoim dłużnikom. To zrywa z iluzją, że można żyć w zgodzie z Bogiem, pielęgnując jednocześnie nienawiść do drugiego człowieka. Zastanów się, czy wypowiadając słowa modlitwy Pańskiej, nie rzucasz oskarżenia na samego siebie. Czy jest w twoim życiu ktoś, komu uparcie odmawiasz przebaczenia, oczekując jednocześnie, że Bóg daruje tobie wszystkie twoje winy?