24
lipca
środa
Wspomnienie Św. Kingi, dziewicy
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Jr 1, 1. 4-10
Psalm responsoryjny:
Ps 71
Werset przed Ewangelią:
Mt 13, 37b
Ewangelia:
Mt 13,1-9

Patroni:

  • św. Sarbeliusz {Józef} Makhlúf (Szarbel),
  • św. Krystyna,
  • św. Wiktoryn,
  • św. Fantinus,
  • św. Eufrazja,
  • św. Deklan,
  • św. Sigolena,
  • św. Borys i Gleb,
  • św. Balduinus,
  • bł. Krystyna Cudotwórczyni,
  • św. Kinga lub Kunegunda,
  • bł. Jan Tavelli z Tossignano,
  • św. Trzech magów,
  • bł. Antoni Torriani,
  • bł. Ludwika,
  • bł. Mikołaj Garlick, Robert Ludlam i Ryszard Simpson ,
  • bł. Józef Lambton,
  • św. Jan Boste,
  • bł. Modestinus od Jezusa i Maryi {Dominik} Mazzarello,
  • bł. Maria a Columna od św. Franciszka Borgia {Iacoba} Martínez García, Teresa od Dzieciątka Jezus {Eusebia} García García i Maria Angela od św. Józefa o {Marciana} Voltierra Tordesillas ,
  • bł. Maria a Mercede Prat,
  • bł. Ksawery Bordas Piferer
Kolor szat: biały

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Jr 1, 1. 4-10
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Słowa Jeremiasza, syna Chilkiasza, z rodu kapłańskiego, który był w Anatot, w ziemi Beniamina.

Pan skierował do mnie następujące słowo: «Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem cię».

I rzekłem: «Ach, Panie Boże, przecież nie umiem mówić, bo jestem młodzieńcem!»

Pan zaś odpowiedział mi: «Nie mów: Jestem młodzieńcem, gdyż pójdziesz, do kogokolwiek cię poślę, i będziesz mówił, cokolwiek ci polecę. Nie lękaj się ich, bo jestem z tobą, by cię chronić» – mówi Pan.

I wyciągnąwszy rękę, dotknął Pan moich ust i rzekł mi: «Oto kładę moje słowa w twoje usta. Spójrz, daję ci dzisiaj władzę nad narodami i nad królestwami, byś wyrywał i obalał, byś niszczył i burzył, byś budował i sadził».

Psalm responsoryjny

Ps 71
Ps 71 (70), 1-2. 3-4a. 5-6. 15ab i 17 (R.: por. 15a)

Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

W Tobie, Panie, ucieczka moja, *
niech wstydu nie zaznam na wieki.
Wyzwól mnie i ratuj w Twej sprawiedliwości, *
nakłoń ku mnie swe ucho i ześlij ocalenie.

Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

Bądź dla mnie skałą schronienia *
i zamkiem warownym, aby mnie ocalić,
bo Ty jesteś moją opoką i twierdzą. *
Boże mój, wyrwij mnie z rąk niegodziwca.

Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

Bo Ty, mój Boże, jesteś moją nadzieją, *
Panie, Tobie ufam od młodości.
Ty byłeś moją podporą od dnia narodzin, † od łona matki moim opiekunem, *
Ciebie zawsze wysławiałem.

Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

Moje usta będą głosiły Twoją sprawiedliwość *
i przez cały dzień Twoją pomoc.
Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości *
i do tej chwili głoszę Twoje cuda.

Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 13, 37b
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ziarnem jest Słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,
każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Mt 13,1-9
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:

«Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny.

Kto ma uszy, niechaj słucha!»

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Kimkolwiek jesteś, masz misję od Boga!

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

Jestem trzydzieści jeden lat księdzem, a jednak muszę stwierdzić jak Jeremiasz, że „jestem młodzieńcem”. Nie umiem chodzić w pełni w Jego woli. Wciąż walczą we mnie pokusy i niektóre mnie zwyciężają. I cóż mogę powiedzieć? Odpowiedź daje psalm responsoryjny: „Bo Ty, mój Boże, jesteś moją nadzieją”.

Jako młody ksiądz myślałem, że im będę starszy, tym będę mocniejszy. Dzisiaj, po „sześćdziesiątce” widzę jasno, że tylko w Panu, w Jego sprawiedliwości jest moja jedyna ucieczka. Na czym polega ta Jego „sprawiedliwość”? Mówi o tym początek pierwszego czytania: „Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię”. Zwrot „Bóg zna” w Biblii oznacza, że On wie wszystko o człowieku, zna wszystkie jego słabości i chce mieć z nim jedność w miłości.

Zanim Bóg ciebie, Czytelniku, stworzył, już znał całe twoje życie. Wiedział w jakiej rodzinie, w jakim kraju, w jakich trudnościach i z jakim kodem genetycznym się urodzisz. Znał wszystkie twoje błędy, które popełniłeś i jeszcze popełnisz, a jednak cię stworzył. Dlaczego? Bo cię kocha takim, jakim jesteś, z całą twoją historią, z wszystkimi porażkami. Boża sprawiedliwość polega na tym, że On jest „z tobą, by cię chronić”. Przed czym chronić najbardziej? Przed utratą nadziei.

Dlatego On posłał do ciebie Jezusa Chrystusa. On nie tylko mówi ci o miłości Boga. On realizuje tę miłość, biorąc na siebie to wszystko, z czym sobie nie radzisz. Bóg pragnie także posyłać ciebie. Ma dla ciebie misję. On chce przez ciebie spotkać się z innymi osobami, z którymi nie może mieć relacji bezpośredniej. Oni bowiem żyją z wielkimi ranami w swoich sercach i nie są zdolni zaufać Bogu. Jednak te osoby w różny sposób są związane z tobą. Mają zaufanie do ciebie. Dlatego przez ciebie, drogi Czytelniku, mogą przyjąć Bożą miłość.

Chrystus chce dotknąć twoich ust i złożyć w nich Jego słowo, czyli Jego miłość. Jaką dasz odpowiedź? Czy ziarno Jego słowa skierowane do twojego serca padnie na drogę, czy na grunt skalisty, między ciernie, czy też na ziemię żyzną?