Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

1 J 1, 5-10;2,1-2

Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Nowina, którą usłyszeliśmy od Niego i którą wam głosimy, jest taka: Bóg jest światłością, a nie ma w Nim żadnej ciemności. Jeżeli mówimy, że mamy z Nim współuczestnictwo, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie postępujemy zgodnie z prawdą. Jeżeli zaś chodzimy w światłości, tak jak On sam trwa w światłości, wtedy mamy jedni z drugimi współuczestnictwo, a krew Jezusa, Syna Jego, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki.

Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata.

Psalm responsoryjny

Ps 103

Ps 103 (102), 1-2. 3-4. 8-9. 13-14. 17-18 (R.: por. 1a)

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana, *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie zapamiętuje się w sporze, *
nie płonie gniewem na wieki.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Jak ojciec lituje się nad dziećmi, *
tak Pan się lituje nad tymi, którzy się Go boją.
Wie On, z czegośmy powstali, *
pamięta, że jesteśmy prochem.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Łaska zaś Boga jest wieczna dla Jego wyznawców, *
a Jego sprawiedliwość nad ich potomstwem,
nad wszystkimi, którzy strzegą Jego przymierza *
i pamiętają, by spełniać Jego przykazania.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Por. Mt 11, 25

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Mt 11, 25-30

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jestem nic plus grzech

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

unsplash.com

„A chodzimy w ciemności”. W ostatnim tygodniu miałem walkę, czy iść do spowiedzi, czy to odwlec. Chciałem pozostać w ciemności z moimi grzechami, bo mnie za mocno demaskowały. Kolejny skok w przepaść. Ponownie nie zawiodłem się na Chrystusie.

Ostatnio miałem dwie trudne rozmowy. Obie dotyczyły tego, czy Bóg jest dobry. W obu przypadkach stawiano mi pytanie: „Jak można mówić, że Bóg jest Miłością, skoro jest wszechmocny i tylu ludzi niewinnych cierpi, tyle dzieci?” Ja odpowiadałem, że dla mnie są dwa fundamentalne punkty w mojej relacji z Bogiem: Bóg jest wszechmocny i Bóg jest Miłością. I mówiłem im, że nie mam odpowiedzi na te ich pytania. Może właśnie ta moja szczera bezradność sprawiła, że obie osoby postanowiły spróbować posmakować tej Miłości Boga, na którą aktualnie się zamknęły.

Dziś święto św. Katarzyny Sieneńskiej. Jest Doktorem Kościoła. Przedostatnia z 25 dzieci. Nie umiała pisać. Wszystkie swoje pisma dyktowała. Była prostaczkiem. Nie uważała, że nie ma grzechu. Przeciwnie, tradycja zachowała pewne zdanie, które oddaje jej duchowość: „Jestem nic plus grzech”. Jednocześnie powtarzała: „Nie patrz na swoje słabości. W Chrystusie Ukrzyżowanym możesz wszystko”.

To, co cię zniechęca, to kontemplowanie twoich grzechów. Tego, że wciąż przegrywasz ze swoim starym człowiekiem. To jest prawdziwe utrudzenie i obciążenie. To prowadzi niektórych do odrzucenia spowiedzi świętej, „aby się nie stresować”. Grzechy masz wyznawać, a nie kontemplować.

Św. Augustyn stwierdził, że „Kto oskarża siebie, łączy się z Bogiem”. To nie oznacza: „Kto potępia siebie”. Oskarżenie siebie jest wynikiem spotkania z Miłością Chrystusa. Kto nie spotkał tej Miłości wciąż oskarża innych, oskarża Boga.

Wciąż nie możesz przebaczyć komuś, kto cię skrzywdził; nie możesz zaakceptować siebie z twoim powtarzającym się głupim zachowaniem; nienawidzisz złych, twoim zdaniem, polityków. Chrześcijanin, to nie ten, który ciągle oskarża innych. On jak Chrystus „jest ofiarą przebłagalną za grzechy całego świata”.

Dziś przychodzi do ciebie Rzecznik u Ojca, Jezus. „On odpuszcza wszystkie twoje winy i leczy wszystkie choroby”. Nieważne, ile razy i jak mocno upadniesz. Ważne jest to, byś zaakceptował, Jego Miłość. Po grzechu pierworodnym wszyscy musimy nieustannie przechodzić z ciemności grzechu do światła Jego Miłości. Czy pozwolisz Chrystusowi dziś, teraz, by cię pokrzepił?