lipca

czwartek

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Piotra Chryzologa, biskupa i doktora Kościoła

Rok liturgiczny: A/II

Pierwsze czytanie:

Jr 18, 1-6

Psalm responsoryjny:

Ps 146 (145), 1b-2. 3-4. 5-6b (R.: 5a)

Werset przed Ewangelią:

Dz 16, 14b

Ewangelia:

Mt 13, 47-53

Patroni:

św. Piotr Chryzolog,
św. Abdon i Sennem,
św. Julita,
św. Maksyma, Donatylla i Sekunda ,
św. Ursus,
św. Godeleva,
bł. Edward Powell, Ryszard Featherstone i Tomasz Abel ,
bł. Braulio Maria {Paweł} Corres Díaz de Cerio i XIV towarz.,
bł. Józef Maria Muro Sanmiguel, Joachim Prats Baltuelia i Zozym Izquierdo Gil ,
bł. Sergiusz Cid Pazo,
św. Leopold {Bogdan} Mandić z Castronovo,
bł. Maria Vincentia od św. Dorothea Chávez Orozco,
św. Maria od Jezusa Sakramentalnego Venegas de la Torre

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Jr 18, 1-6

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Słowo, które Pan oznajmił Jeremiaszowi: «Wstań i zejdź do domu garncarza; tam usłyszysz moje słowa». Zstąpiłem więc do domu garncarza, on zaś pracował właśnie przy kole. Jeżeli naczynie, które wyrabiał, uległo zniekształceniu, jak to się zdarza z gliną w ręku garncarza, robił z niego inne naczynie, według tego, co wydawało się słuszne garncarzowi.

Wtedy Pan skierował do mnie następujące słowo: «Czy nie mogę postąpić z wami, domu Izraela, jak ten garncarz? – mówi Pan. Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela, w moim ręku».

Psalm responsoryjny

Ps 146 (145), 1b-2. 3-4. 5-6b (R.: 5a)

Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba
Albo: Alleluja

Chwal, duszo moja, Pana. *
Będę chwalił Pana do końca mego życia,
będę śpiewał mojemu Bogu, *
dopóki istnieję.

Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba
Albo: Alleluja

Nie pokładajcie ufności w książętach *
ani w człowieku, który zbawić nie może.
Kiedy duch go opuści, znów w proch się obraca *
i przepadają wszystkie jego zamiary.

Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba
Albo: Alleluja

Szczęśliwy ten, kogo wspiera Bóg Jakuba, *
kto pokłada nadzieję w Panu Bogu.
On stworzył niebo i ziemię, i morze *
ze wszystkim, co w nich istnieje.

Szczęśliwy, kogo wspiera Bóg Jakuba
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Dz 16, 14b

Alleluja, alleluja, alleluja

Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 13, 47-53

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do tłumów:

«Podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak».

A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».

Gdy Jezus dokończył tych przypowieści, oddalił się stamtąd.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Kościół jest jak sieć

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Rybacy wyciągają na brzeg wszystko, co wpadło w sieć, a następnie siadają do sortowania. Wybierają dobre ryby, a złe odrzucają. Jezus używa codziennego obrazu z życia nad Jeziorem Galilejskim, aby wytłumaczyć uczniom zasady Bożego królestwa. Kościół na ziemi gromadzi ludzi świętych i grzeszników. Podziału dokona sam Bóg przy końcu świata.

Mamy w sobie ogromną pokusę dzielenia ludzi na czystych i nieczystych. Chcemy wyrzucać ze wspólnoty wszystkich, którzy nie pasują do naszych wyobrażeń o pobożności. Przeszkadzają nam błędy i słabości osób z sąsiedniej ławki w kościele. Jezus uczy nas pokory wobec tajemnicy ludzkiego serca. Sąd należy wyłącznie do aniołów. Nasza odpowiedzialność polega na trwaniu w dobru i korzystaniu ze skarbca Bożego słowa.

Uczeń królestwa przypomina mądrego gospodarza, który wydobywa ze swojego skarbca rzeczy nowe i stare. Codzienna lektura Pisma Świętego i wierność tradycji pozwala nam właściwie oceniać rzeczywistość. Nie musimy tracić czasu na ciągłe sprawdzanie intencji innych ludzi. O wiele więcej pożytku przynosi praca nad własnym uświęceniem. Jak często w minionym tygodniu pozwalałeś sobie na surowe osądzanie cudzych decyzji i życiowych błędów?