8
lipca
środa
Wspomnienie św. Jana z Dukli, prezbitera
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Oz 10,1-3.7-8.12
Psalm responsoryjny:
Ps 105
Werset przed Ewangelią:
Mk 1, 15
Ewangelia:
Mt 10,1-7

Patroni:

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Oz 10,1-3.7-8.12
Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Izrael był jak dorodny krzew winny, przynoszący wiele owoców; lecz gdy owoc jego się mnożył, wzrastała liczba ołtarzy; im większy dobrobyt w kraju, tym wspanialsze budowano stele. Ich serce jest obłudne, muszą pokutować! On ich ołtarze zburzy i stele powywraca. Powiedzą wtedy: «My nie mamy króla, bo nie baliśmy się Pana – zresztą, cóż nam król pomoże?»

Samaria upadnie, a król jej będzie jak odłamany konar na powierzchni wody. Zniszczone będą wyżyny Awen – grzech Izraela. Ciernie i osty wyrosną na ich ołtarzach. Wtedy powiedzą górom: «Przykryjcie nas!», a wzgórzom: «Padnijcie na nas!»

Posiejcie sobie sprawiedliwość, a zbierzecie miłość; wykarczujcie sobie karczowiska. To czas szukania Pana, aż przyjdzie i ześle wam sprawiedliwość.

Psalm responsoryjny

Ps 105
Ps 105 (104), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 4b)

Zawsze szukajcie Bożego oblicza.
lub Alleluja.

Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *
rozsławiajcie wszystkie Jego cuda.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *
niech się weseli serce szukających Pana.

Zawsze szukajcie Bożego oblicza.
lub Alleluja.

Rozważajcie o Panu i Jego potędze; *
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

Zawsze szukajcie Bożego oblicza.
lub Alleluja.

Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, *
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem; *
Jego wyroki obejmują świat cały.

Zawsze szukajcie Bożego oblicza.
lub Alleluja.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mk 1, 15
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Mt 10,1-7
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.

A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.

Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Twoje ołtarze

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

Żyję w dobrobycie. Mam pensję i mieszkanie. Codziennie toczę walkę o to, by Chrystusa „wpuścić” do mego życia. Działam, także pisząc ten komentarz, a gdy On prosi, bym spotkał się z Nim, to mówię sobie, że teraz jeszcze nie, bo muszę dokończyć moją pracę. Gdy już jest późno, to mówię sobie, że teraz padam ze zmęczenia i może jutro. A jutro okazuje się ta sama „śpiewka”. Dziękuję Panu, że mogę ewangelizować, przepowiadać i wzywać do nawrócenia przede wszystkim siebie.

Ozeasz, Księga z pozoru pełna sprzeczności. Surowe słowa gróźb i oznaki Miłości Boga do grzesznika, która przekracza ludzkie wyobrażenie. Prorok krytykuje kult królestwa północnego, nie ten w Jerozolimie. Był to kult całkowicie pogański, choć czyniony na wzór kultu jerozolimskiego. Wprowadzono ten kult, by „ratować” królestwo północne przed rozłamem, by ludzie nie chodzili do Jerozolimy. Jednak oderwanie od Źródła, jakim jest Bóg Jedyny, doprowadziło do tego, że ludzie, którzy zaczęli żyć w dostatku, coraz bardziej tracili jedność z Bogiem Abrahama: „Im większy dobrobyt w kraju, tym wspanialsze budowano stele”.

Bogactwo samo w sobie nie jest ani złe, ani dobre. Problem w tym, z jakiego źródła czerpiesz, także wtedy, gdy stajesz się bogaty. Czy tym Źródłem jest Bóg, który objawił się w Chrystusie Jezusie, czy źródłem jest twoje pragnienie szczęścia i wolności. W drugim przypadku ty jesteś tym, który określa co jest twoim szczęściem dziś i co daje ci wolność. Wówczas na twoim ołtarzu składasz różne ofiary, by osiągnąć szczęście i wolność. Ofiarujesz twoje dzieci, męża, żonę. Ja ofiaruję moich trudnych parafian. Ofiarujesz tzn. poświęcasz ich, by osiągnąć twoje szczęście i twoją wolność. Król Izraela poświęcił ludzi, by „ratować” jedność królestwa. W pierwszym przypadku szukasz woli Chrystusa: „Posiejcie sobie sprawiedliwość, a zbierzecie Miłość”. Ozeasz zapowiada Chrystusa „aż przyjdzie”.

Apostołowie zostali posłani, by siać Bożą sprawiedliwość: wypędzać złe duchy i leczyć wszystkie choroby. Ta sprawiedliwość przychodzi dziś do ciebie. Gdy ją zaakceptujesz, gdy się zgodzisz na Jego sprawiedliwość, wówczas jako owoc zbierzesz miłość.

Problem w tym, czy chcesz zrezygnować z twoich ołtarzy i przyjąć Jego plan na twoje życie. Nie bój się odpowiedzieć słowami Maryi; „Niech mi się stanie według słowa Twego.”