26
sierpnia
środa
Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Prz 8,22-35
Psalm responsoryjny:
Ps 48Ps 48 (47), 2-3ab. 9. 10--11. 13-15 (R.: Jdt 15, 9d)
Drugie czytanie:
Ga 4,4-7
Werset przed Ewangelią:
Łk 1, 28
Ewangelia:
J 2,1-11

Patroni:

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Prz 8,22-35
Czytanie z Księgi Przysłów

Czytanie z Księgi Przysłów

Tak mówi Mądrość Boża:

«Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna. Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, przed pradziejami ziemi.

Przed oceanem zostałam zrodzona, przed źródłami pełnymi wód; zanim góry zostały założone, przed pagórkami zostałam zrodzona. Nim glebę i pola uczynił, przed pierwszymi skibami roli.

Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód; gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej Otchłani umacniał, gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wystąpiły; gdy ustalił fundamenty ziemi. I byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim. Igrając na okręgu ziemi, radowałam się przy synach ludzkich.

Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, błogosławieni ci, co dróg moich strzegą. Słuchajcie przestrogi i bądźcie mądrzy, a jej nie odrzucajcie. Błogosławiony jest człowiek, który mnie słucha, który co dzień u drzwi moich czeka, czuwając u progu mej bramy. Bo kto mnie znajdzie, znajdzie życie i osiągnie upodobanie Pana».

[lub do wyboru: Iz 2, 2-5]
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki.

Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».

On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny.

Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!

Psalm responsoryjny

Ps 48Ps 48 (47), 2-3ab. 9. 10--11. 13-15 (R.: Jdt 15, 9d)
Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały *
w mieście naszego Boga.
Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, *
radością jest całej ziemi.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Cośmy słyszeli, to zobaczyliśmy *
w mieście Pana Zastępów,
w mieście naszego Boga; *
Bóg je umacnia na wieki.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Rozważamy, Boże, Twoją łaskawość *
we wnętrzu Twojej świątyni.
Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja †
sięga po krańce ziemi. *
Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Obejdźcie dokoła Syjon, *
policzcie jego wieże.
By powiedzieć przyszłym pokoleniom, *
że Bóg jest naszym Bogiem na wieki.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Drugie czytanie

Ga 4,4-7
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:

Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z Niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, byśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.

Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg zesłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze!» A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 2,1-11
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa.

Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa rzekła do Niego: «Nie mają wina».

Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czy jeszcze nie nadeszła godzina moja?»

Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie».

Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary.

Jezus rzekł do sług: «Napełnijcie stągwie wodą». I napełnili je aż po brzegi.

Potem powiedział do nich: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu». Ci więc zanieśli.

Gdy zaś starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – a nie wiedział, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: «Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory».

Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Maryja w twoim życiu

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

Szukałem swego powołania po bezbożnym życiu w Grecji. Przebywałem u Braci Albertynów w Częstochowie. Codziennie chodziłem do Kaplicy Czarnej Madonny. Płakałem jako 23-letni młodzieniec, żeby Ona natychmiast pomogła. Ona czekała trzy miesiące. To był trudny czas. Dziś jestem wdzięczny Jej za to, że była taka mężna.

Pierwsze czytanie mówi, że jeśli poganin chciał mieć udział w Bożym zbawieniu, musiał wstąpić do „świątyni Boga Jakuba”. Przyjmując wszystkie nakazy Prawa Mojżeszowego. Druga lektura pokazuje inicjatywę Boga. Bóg widzi i wie, że człowiek nie jest w stanie zachować Jego Przykazań. Dlatego posyła „Syna swego”. On wykupuje tych, którzy są niewolnikami, mnie i ciebie czytelniku.

Ewangelia ukazuje jak ważna jest rola Maryi w Historii Zbawienia. Jezus nie mówi do Niej Matko, lecz Niewiasto. Wyraz łączący Kanę z Golgotą. Mimo, że ten moment historyczny nie był jeszcze „godziną Chrystusa”, i Matka to zrozumiała, jednak nie wycofała się. Jej ufność w Miłość Syna była większa niż obiektywna racja, że jeszcze to nie czas na znaki. Powiedziała do sług: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. I nastąpiło spotkanie Miłości Boga z postawą sług. Miłość przezwyciężyła ich ludzkie ograniczenia. Kazał im zaczerpnąć ze stągwi i zanieść na stół weselny. Ewangelia mówi, że czerpali wodę, nie wino. Niektóre ikony ukazują, jak słudzy nalewają z czerpaków do kielichów i płyn w połowie jest biały jak woda a w połowie czerwony jak wino. Oni zaryzykowali na słowo Jezusa. Gdyby nalali do kielichów wodę, zostaliby srogo ukarani, może zapłaciliby życiem.

Ja i ty czytelniku, jesteśmy wypełnieni napojem, który jest owocem naszych myśli, słów i czynów. Nie ma wątpliwości, że twój napój jest jak woda, bez smaku, może nawet gorzki jak trucizna. Nie chcesz i nie możesz przebaczyć swej matce. Nie umiesz słuchać innych, bo to głupoty. Nie chcesz powiedzieć dobrego słowa córce, która dokonuje złego wyboru.

Odwagi! Maryja z Jasnej Góry mówi ci: „Zrób wszystko, co Syn ci powie”. A On ci mówi dziś i powie ci, gdy Go spotkasz w chwili śmierci: „Daj mi twego śmiercionośnego płynu. Ja mam moc przemienić go w „dobre wino”, które ma smak zbawienia. 

Czy zaryzykujesz i powtórzysz za Niewiastą: „Niech mi się stanie według słowa Twego?”