Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

1 P 1, 18-25

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła

Najmilsi:

Wiecie, że z odziedziczonego po przodkach waszego złego postępowania zostaliście wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy. On był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata, dopiero jednak w ostatnich czasach objawił się ze względu na was. Wy przez Niego uwierzyliście w Boga, który wskrzesił Go z martwych i udzielił Mu chwały, tak że wiara wasza i nadzieja są skierowane ku Bogu.

Skoro już dusze swoje uświęciliście, będąc posłuszni prawdzie celem zdobycia nieobłudnej miłości bratniej, jedni drugich gorąco czystym sercem umiłujcie. Jesteście bowiem ponownie do życia powołani nie z ginącego nasienia, ale z niezniszczalnego, dzięki słowu Boga, które jest żywe i trwa. «Wszelkie bowiem ciało jest jak trawa, a cała jego chwała jak kwiat trawy: trawa uschła, a kwiat jej opadł, słowo zaś Pana trwa na wieki». Właśnie to słowo ogłoszono wam jako Dobrą Nowinę.

Psalm responsoryjny

Ps 147B, 12-13. 14-15. 19-20 (R.: por. 12a)

Kościele święty, chwal swojego Pana
Albo: Alleluja

Chwal, Jeruzalem, Pana, *
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich *
i błogosławi synom twoim w tobie.

Kościele święty, chwal swojego Pana
Albo: Alleluja

Zapewnia pokój twoim granicom *
i wyborną pszenicą ciebie darzy.
Zsyła na ziemię swoje polecenia, *
a szybko mknie Jego słowo.

Kościele święty, chwal swojego Pana
Albo: Alleluja

Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów, *
nie oznajmił im swoich wyroków.

Kościele święty, chwal swojego Pana
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mk 10, 45

Alleluja, alleluja, alleluja

Syn Człowieczy przyszedł, żeby służyć
i dać swoje życie jako okup za wielu.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 10, 32-45

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Uczniowie byli w drodze, zdążając do Jerozolimy. Jezus wyprzedzał ich, tak że się dziwili; ci zaś, którzy szli za Nim, byli strwożeni. Wziął znowu Dwunastu i zaczął mówić im o tym, co miało Go spotkać:

«Oto idziemy do Jerozolimy. A tam Syn Człowieczy zostanie wydany arcykapłanom i uczonym w Piśmie. Oni skażą Go na śmierć i wydadzą poganom. I będą z Niego szydzić, oplują Go, ubiczują i zabiją, a po trzech dniach zmartwychwstanie».

Wtedy podeszli do Niego synowie Zebedeusza, Jakub i Jan, i rzekli: «Nauczycielu, pragniemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy».

On ich zapytał: «Co chcecie, żebym wam uczynił?»

Rzekli Mu: «Daj nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie».

Jezus im odparł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?»

Odpowiedzieli Mu: «Możemy».

Lecz Jezus rzekł do nich: «Kielich, który Ja mam pić, wprawdzie pić będziecie; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej lub lewej, ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane».

Gdy usłyszało to dziesięciu pozostałych, poczęli oburzać się na Jakuba i Jana. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł do nich:

«Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie między wami. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Kod genetyczny

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

„Syn Człowieczy przyszedł, żeby służyć”. Myślałem, że jestem gotowy służyć. Przez 33 lata mojego kapłaństwa widziałem, że wiele razy działałem jak przymuszony niewolnik. Pociesza mnie postawa Jakuba i Jana. Dziś są świętymi fundamentami Kościoła.

Piotr posmakował „odziedziczonego po przodkach złego postępowania”. Trzykrotnie wyparł się Przyjaciela. To dziedzictwo to są skutki grzechu pierworodnego, skażenie naszej natury ludzkiej. Nikt swoimi siłami, ani zasługami, nie może się wykupić, czyli uwolnić się od tego skażenia. Po grzechu pierworodnym nastąpiło zjawisko „Homo incorvatus in se” – „Człowiek zakrzywiony ku sobie”. We wszystkim funkcjonujesz na zasadzie „coś za coś”. Utraciłeś wymiar darmowości. Twoja miłość staje się warunkowa. Widać to najlepiej, gdy komuś czynisz wiele dobra, np. twojemu mężowi, ale on tym wzgardzi, i ciebie zlekceważy. Wówczas wyraz twojej twarzy ukazuje to, co dzieje się w twoim sercu. Gdybyś mogła zabić wzrokiem, jak Bazyliszek…

W relacji do Boga dziedzictwo przodków wyraża się w tym, że oczekujesz pewnej gratyfikacji za twoją wierną służbę. Widać to u synów Zebedeusza, którzy w dzisiejszej Ewangelii trochę twardo stawiają sprawę swoich oczekiwań wobec Syna Człowieczego. Ty także masz swoje oczekiwania wobec Boga. Nie chodzi ci o zaszczyty. Oczekujesz tego, że Bóg sprawi, aby twoje dzieci wróciły do Kościoła, by ochrzczone zostały twoje wnuki, by twoi wrogowie polityczni „przepadli z kretesem”.

Twoje dziedzictwo złego postępowania to „skażony kod genetyczny”, który stał się twoim udziałem, gdy powstałeś z „ginącego nasienia”. Nie jesteś w stanie tego zmienić. Odwagi! Jest Dobra Nowina! Jest Ktoś, kto przyjął skutki twojego „chorego kodu genetycznego”, gdy stał się Człowiekiem. To jest istota wcielenia. Chrystus przyjął całkowicie twoją naturę ludzką i swoją drogocenną krwią spłacił wszystkie twoje długi. Natomiast, teraz gdy czytasz ten komentarz, Chrystus proponuje ci swój „zdrowy i święty kod genetyczny”, który zrealizuje się w pełni dopiero po twojej śmierci. Ale teraz już możesz, „komórka po komórce” ten kod otrzymywać i on będzie powoli zastępował „kod skażony”. Ten kod w pełni zrealizowany, mają dzisiaj Apostołowie, którzy za życia szukali stanowisk i oburzali się na siebie nawzajem. Ten kod możesz otrzymać za darmo, z Jego łaski. Trzeba tylko powiedzieć: „Niech mi się stanie według słowa „Boga, które jest żywe i trwa”.