Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Iz 5,1-7

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy!

Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; pośrodku niej zbudował wieżę, także i tłocznię w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody.

«Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody?

Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono, rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz».

Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał On tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.

Psalm responsoryjny

Ps 80

Ps 80 (79), 9 i 12. 13-14. 15-16. 19-20 (R.: Iż 5, 7a)

Winnicą Pana jest dom Izraela.

Przeniosłeś z Egiptu winorośl *
i zasadziłeś ją wygnawszy pogan.
Rozpostarła swe pędy aż do Morza, *
aż do Rzeki swe latorośle.

Winnicą Pana jest dom Izraela.

Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie *
i każdy przechodzień zrywa jej grona?
Niszczy ją dzik leśny *
i obgryzają polne zwierzęta.

Winnicą Pana jest dom Izraela.

Powróć, Boże Zastępów, *
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
I chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Winnicą Pana jest dom Izraela.

Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.
Odnów nas, Panie, Boże Zastępów, †
i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, *
a będziemy zbawieni.

Winnicą Pana jest dom Izraela.

Drugie czytanie

Flp 4,6-9

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

O nic się już nie martwcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.

Na koniec, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to bierzcie pod rozwagę.

Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 21,33-43

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu:

«Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał.

Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna.

Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?»

Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze».

Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Winnica Pana

ks. Michał Oleksowicz ks. Michał Oleksowicz

Z historycznego punktu widzenia winnica, o której mówi liturgia Słowa to naród żydowski. Bóg wybrał go, przeniósł z Egiptu, zasadził w ziemi obiecanej i otoczył troskliwą opieką. Co się potem stało? „Spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody” – tak Izajasz komentuje niewierność Izraela. W Chrystusowej przypowieści zarzuty są jeszcze wyraźniej sformułowane. Oto dzierżawcy winnicy zbuntowali się. Zaatakowali lub pozabijali nie tylko sługi właściciela winnicy ale również jego syna. Izajasz na zakończenie owego bolesnego poematu na temat winnicy zaznacza, że winnicę czeka zagłada. Zostanie bowiem pozostawiona sama sobie, bez płotu, nie będzie przycinana ani plewiona, będzie pozbawiona wody.

W odróżnieniu od Izajasza Chrystus nie wspomina o zniszczeniu winnicy. Mówi, że winnica zostanie oddana w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy będą oddawali właścicielowi plon we właściwej porze. Boże obietnice nie ulegną zmianie, ale ich adresaci. Wiemy, że jest to aluzja do narodu izraelskiego, który został rozproszony a nowym adresatem obietnic stali się uczniowie Chrystusa.

Można by tu zakończyć „historycznym happy endem”, ale historia winnicy wciąż trwa. Bóg nas „zasadził” w Kościele. Co więcej przez chrzest nas wszczepił w winną latorośl, którą jest sam Chrystus (J 15,5). Przesłanie przypowieści kieruje więc do każdego z nas pytanie: czy tylko przebywam w winnicy Pana czy wydaję owoce? Ani winnica nie jest nasza, ani owoce nie stanowią jedynie naszego zysku. W przypadku chrześcijańskiego owocowania mowa o przynoszeniu owoców w jedności z Chrystusem dla… Sensem mojego bycia w winnicy nie powinno być jedynie zadowalanie się „posiadaniem Kościoła” (a w nim prawdy, wiecznego zbawienia, stabilnych instytucji, imponujących katedr, przemówień które dają popalić tym których w winnicy nie ma…). Właściwym zadaniem winnicy Pana jest produkowanie owoców, czyli tego „co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe”. Miłość Chrystusa jest zawsze płodna, daje życie, pokój, pojednanie.

Właściciela winnicy nie interesuje to, żeby przetrwała jedynie kultura chrześcijańska dla samej kultury, gdzie ludzie byliby tylko z nazwy chrześcijanami. On pragnie by Jego winnica przynosiła owoce życia.