Pierwsze czytanie
1 Kor 15, 1-11
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do KoryntianPrzypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którą przyjęliście i w której też trwacie. Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam głosiłem. Bo inaczej na próżno byście uwierzyli.Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł – zgodnie z Pismem – za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi.Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich apostołów i niegodzien zwać się apostołem, bo prześladowałem Kościół Boży. Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną.Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak uwierzyliście.Wersja krótsza1. czytanie (1 Kor 15, 3-8. 11)Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do KoryntianBracia:Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł – zgodnie z Pismem – za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi.Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak uwierzyliście.
Psalm responsoryjny
Ps 118 (117), 1b-2. 16-17. 28-29 (R.: por. 1b)
Dziękujcie Panu, bo nasz Pan jest dobry Albo: AllelujaDziękujcie Panu, bo jest dobry, * bo Jego łaska trwa na wieki. Niech dom Izraela głosi: * «Jego łaska na wieki».Dziękujcie Panu, bo nasz Pan jest dobry Albo: AllelujaPrawica Pana wzniesiona wysoko, * prawica Pańska moc okazała. Nie umrę, ale żyć będę * i głosić dzieła Pana.Dziękujcie Panu, bo nasz Pan jest dobry Albo: AllelujaJesteś moim Bogiem, podziękować chcę Tobie, * Boże mój, wielbić pragnę Ciebie. Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, * bo Jego łaska trwa na wieki.Dziękujcie Panu, bo nasz Pan jest dobry Albo: Alleluja
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Mt 11, 28
Alleluja, alleluja, allelujaPrzyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 7, 36-50
Słowa Ewangelii według Świętego ŁukaszaJeden z faryzeuszów zaprosił Jezusa do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że gości w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku i stanąwszy z tyłu u Jego stóp, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego stopy i włosami swej głowy je wycierała. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem.Widząc to, faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: «Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co to za jedna i jaka to jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą».Na to Jezus rzekł do niego: «Szymonie, mam ci coś do powiedzenia».On rzekł: «Powiedz, Nauczycielu».«Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który z nich więc będzie go bardziej miłował?»Szymon odpowiedział: «Przypuszczam, że ten, któremu więcej darował».On zaś mu rzekł: «Słusznie osądziłeś».Potem, zwróciwszy się w stronę kobiety, rzekł do Szymona: «Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała mi stopy i otarła je swymi włosami. Nie powitałeś mnie pocałunkiem; a ona, odkąd wszedłem, nie przestała całować stóp moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje stopy. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje».Do niej zaś rzekł: «Odpuszczone są twoje grzechy».Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: «Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza?»On zaś rzekł do kobiety: «Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju».
