11
listopada
środa
Wspomnienie św. Marcina z Tours, biskupa
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Tt 3, 1-7
Psalm responsoryjny:
Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)
Werset przed Ewangelią:
1 Tes 5, 18
Ewangelia:
Łk 17, 11-19

Patroni:

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Tt 3, 1-7
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa

Umiłowany:

Przypominaj wszystkim, że powinni podporządkować się zwierzchnim władzom, słuchać ich i okazywać gotowość do wszelkiego dobrego czynu: nikogo nie lżyć, unikać sporów, odznaczać się uprzejmością, okazywać każdemu człowiekowi wszelką łagodność. Niegdyś bowiem i my byliśmy nierozumni, oporni, błądzący, służyliśmy różnym żądzom i rozkoszom, żyjąc w złości i zawiści, godni obrzydzenia, pełni nienawiści jedni ku drugim.

Gdy zaś ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.

Psalm responsoryjny

Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)
Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 Tes 5, 18
Alleluja, alleluja, alleluja

Za wszystko dziękujcie Bogu,
taka jest bowiem wola Boża względem was w Jezusie Chrystusie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 17, 11-19
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Zdarzyło się, że Jezus, zmierzając do Jeruzalem, przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei.

Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!» Na ten widok rzekł do nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom!» A gdy szli, zostali oczyszczeni.

Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin.

Jezus zaś rzekł: «Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?» Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Walka o niepodległość

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

Walka o niepodległość  

„Unikać sporów, okazywać wszelką łagodność”. Łatwo zapala się we mnie gniew. Widzę, że jako ksiądz poraniłem wiele osób. Dziś dopiero zaczynam zmieniać kierunek i iść w stronę łagodności. Nie jest mi łatwo „za wszystko [dziękować] Bogu”.

Święto Niepodległości. Wymiar polityczny, narodowy i duchowy. Pierwsze czytanie z dnia dotyka tej rzeczywistości: „Że powinni podporządkować się zwierzchnim władzom, słuchać ich”. A co z walką o niepodległość? Tyle powstań, tyle ofiar.

Św. Jan Paweł II dojrzewał w czasie okupacji. Jego przyjaciele brali czynny udział w partyzanckich działaniach przeciw okupantowi. Nigdy ich nie potępił. Wręcz przeciwnie. Mówił o ich heroizmie. Sam jednak nie wybrał dla siebie tej drogi. Zmierzał ku kapłaństwu.

Św. Paweł pisał o sobie: „Niegdyś bowiem i my byliśmy nierozumni, żyjąc w złości, pełni nienawiści jedni ku drugim”, gdy głosował za karą śmierci dla chrześcijan. Później ukazała mu się „dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga”, która przemieniła kierunek jego życia. W końcu oddaje swoje życie za Chrystusa i Jego owce. Zabijają go przedstawiciele niesprawiedliwego systemu politycznego. Jest męczennikiem, co oznacza, że kochał tych, którzy go zabili. Taka jest definicja męczeństwa.

Ojczyzna ziemska jest obrazem ojczyzny niebieskiej. Chrystus przyniósł tę nową perspektywę i zaproszenie do „życia wiecznego”, które Bóg chce dać każdemu z nas „nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego”.

Różne są drogi walki o niepodległość narodu. Jedni idą drogą walki zbrojnej, inni drogą modlitwy. Chrystus nie wyklucza z nieba nikogo. Uzdrowił dziesięciu trędowatych. Podziękował tylko jeden. Jezus nie odebrał zdrowia dziewięciu niewdzięcznym. Jego Miłosierdzie jest bezwarunkowe.

Św. Paweł napisał: „Nasza ojczyzna jest w niebie”. Chrystus oddał życie po to, by w niebieskiej ojczyźnie mogli spotkać się ludzie, którzy za życia stali po przeciwnych stronach barykad, często płonąc wzajemną nienawiścią. Św. Fulgencjusz napisał: „W niebie Paweł nie wstydzi się zabicia Szczepana, a Szczepan raduje się towarzystwem Pawła”.

Odwagi! Dzisiaj nienawidzisz tych, którzy według ciebie, niszczą twoją ojczyznę. Nienawiść i polityczne zacietrzewienie są jak trąd. Jezus może cię uzdrowić. Bóg chce zbawić wszystkich. Co będzie, jeśli On zaprosi cię  byś w niebie przebywał z tymi, których dziś nienawidzisz. Jeśli się na to nie zgodzisz, nie wejdziesz do nieba. Trenuj: „Niech mi się stanie według Twojej szaleńczej Miłości”.