Pierwsze czytanie
Mi 2, 1-5
Czytanie z Księgi proroka MicheaszaBiada tym, którzy planują nieprawość i obmyślają zło na swych łożach! Gdy świta poranek, wykonują je, bo jest ono w ich rękach. Gdy pożądają pól, zagarniają je, gdy domów – to je zabierają; biorą w niewolę gospodarza wraz z jego domem, człowieka z jego dziedzictwem.Przeto tak mówi Pan: «Oto Ja obmyślam dla tego plemienia niedolę, od której nie uchylicie karków i nie będziecie dumnie kroczyć, bo będzie to czas niedoli. W owym dniu wygłoszą przeciw wam satyrę, podniosą wielki lament, mówiąc: „Jesteśmy ograbieni do szczętu!” Odmierzono sznurem dział mojego ludu, i nikt mu go nie zwrócił; pola nasze przydzielono grabieżcy.Przeto nie będzie u was nikogo, kto by odmierzał sznurem dział w zgromadzeniu Pańskim».
Psalm responsoryjny
Ps 10, 1-2. 3-4. 7-8. 14 (R.: por. 12b)
Nie zapominaj o ubogich, PanieDlaczego z dala stoisz, o Panie, * ukrywasz się w czasach ucisku, gdy występny się pyszni, biedny jest w udręce * i ulega podstępom, które tamten uknuł?Nie zapominaj o ubogich, PanieBo chełpi się grzesznik swą pożądliwością, * bluźni drapieżca i pogardza Panem. Pyszniąc się, mówi występny: † «Nie pomści, nie ma Boga». * Oto całe jego myślenie.Nie zapominaj o ubogich, PanieJego usta pełne przekleństwa, zdrady i podstępu, * a pod jego językiem złość i krzywda. Czai się w zasadzkach przy drogach † i zabija niewinnego z ukrycia, * oczy jego wypatrują biedaka.Nie zapominaj o ubogich, PanieA Ty to widzisz: i trud, i cierpienie, * patrzysz, by wziąć je w swe ręce. Tobie poleca się biedny, * Ty jesteś opiekunem sieroty.Nie zapominaj o ubogich, Panie
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
2 Kor 5, 19
Alleluja, alleluja, allelujaW Chrystusie Bóg pojednał świat z sobą, nam zaś przekazał słowo jednania.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 12, 14-21
Słowa Ewangelii według Świętego MateuszaFaryzeusze wyszli i odbyli naradę przeciw Jezusowi, w jaki sposób Go zgładzić.Gdy się Jezus dowiedział o tym, oddalił się stamtąd. A wielu poszło za Nim i uzdrowił ich wszystkich. Lecz zabronił im surowo, żeby Go nie ujawniali. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:«Oto mój Sługa, którego wybrałem;Umiłowany mój, w którym moje serce ma upodobanie.Położę ducha mojego na Nim, a On zapowie Prawo narodom.Nie będzie się spierał ani krzyczał i nikt nie usłyszy na ulicach Jego głosu.Trzciny zgniecionej nie złamie ani knota tlejącego nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi.W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą».