18
marca
środa
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Cyryla Jerozolimskiego, biskupa i doktora Kościoła
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Iz 49, 8-15
Psalm responsoryjny:
Ps 145 (144), 8-9. 13-14. 17-18 (R.: por. 8a)
Werset przed Ewangelią:
J 11, 25a. 26
Ewangelia:
J 5, 17-30

Patroni:

  • św. Cyryl Jerozolimski,
  • św. Aleksander,
  • św. Frigdianus,
  • św. Leobard,
  • św. Braulio,
  • św. Edward,
  • św. Anzelm,
  • św. Salwator z Horta Grionesos,
  • bł. Jan Thules i Roger Wrenno,
  • bł. Marta {Amata} Le Bouteiller

Liturgia na jutro:

Pierwsze czytanie

Iz 49, 8-15
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan: «Gdy nadejdzie czas mej łaski, wysłucham cię, w dniu zbawienia przyjdę ci z pomocą. A ukształtowałem cię i ustanowiłem przymierzem dla ludu, aby odnowić kraj, aby rozdzielić spustoszone dziedzictwa, aby rzec więźniom: „Wyjdźcie na wolność!”, a marniejącym w ciemnościach: „Ukażcie się!”

Oni będą się paśli przy wszystkich drogach, na każdym bezdrzewnym wzgórzu będzie ich pastwisko. Nie będą już łaknąć ani pragnąć, i nie porazi ich wiatr upalny ni słońce, bo ich poprowadzi Ten, co się lituje nad nimi, i zaprowadzi ich do tryskających zdrojów. Wszystkie me góry zamienię na drogę i moje gościńce wzniosą się wyżej.

Oto ci przychodzą z daleka, oto tamci z północy i z zachodu, a inni z krainy Sinitów. Zabrzmijcie weselem, niebiosa! Raduj się, ziemio! Góry, wybuchnijcie radosnym okrzykiem! Albowiem Pan pocieszył swój lud, zlitował się nad jego biednymi».

Mówił Syjon: «Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał ». «Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie!»

Psalm responsoryjny

Ps 145 (144), 8-9. 13-14. 17-18 (R.: por. 8a)
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Pan jest łagodny i miłosierny, *
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich, *
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.
Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, *
i podnosi wszystkich zgnębionych.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 11, 25a. 26
Chwała Tobie, Królu wieków

Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem,
kto wierzy we Mnie, nie umrze na wieki.

Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

J 5, 17-30
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Żydzi prześladowali Jezusa, ponieważ uzdrowił w szabat.

Lecz Jezus im odpowiedział: «Ojciec mój działa aż do tej chwili i Ja działam».

Dlatego więc Żydzi tym bardziej usiłowali Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu.

W odpowiedzi na to Jezus im mówił: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Syn nie może niczego czynić sam z siebie, jeśli nie widzi Ojca czyniącego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu to wszystko, co sam czyni, i jeszcze większe dzieła ukaże Mu, abyście się dziwili.

Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce. Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz cały sąd przekazał Synowi, aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto słucha słowa mego i wierzy w Tego, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie idzie pod sąd, lecz ze śmierci przeszedł do życia.

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, że nadchodzi godzina, nawet już jest, kiedy to umarli usłyszą głos Syna Bożego, i ci, którzy usłyszą, żyć będą. Jak Ojciec ma życie w sobie samym, tak również dał to Synowi: mieć życie w sobie. Dał Mu władzę wykonywania sądu, ponieważ jest Synem Człowieczym.

Nie dziwcie się temu! Nadchodzi bowiem godzina, kiedy wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos Jego: i ci, którzy pełnili dobre czyny, pójdą na zmartwychwstanie do życia; ci, którzy pełnili złe czyny – na zmartwychwstanie do potępienia.

Ja sam z siebie nic czynić nie mogę. Sądzę tak, jak słyszę, a sąd mój jest sprawiedliwy; szukam bowiem nie własnej woli, lecz woli Tego, który Mnie posłał».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Uniknąć sądu

ks. Nikos Skuras ks. Nikos Skuras

„Ja sam z siebie nic czynić nie mogę”.  Słowa Jezusa. Ja nieustannie snuję plany, że to ja mam zrobić coś wielkiego. W Aachen widzę jasno, że sam nie jestem w stanie zorganizować duszpasterstwa. Wewnętrznie mnie to irytuje, ale widzę jasno, że w ten sposób Bóg poskramia mojego starego człowieka.

Adwent ma dwa akcenty. Przygotowuje człowieka na przeżycie własnego końca świata, czyli na śmierć oraz na właściwe przeżycie Bożego Narodzenia. Wielki Post przygotowuje na przeżycie Paschy. Pascha to: przejście z niewoli do wolności; ze śmierci do życia; z rozpaczy do nadziei; z depresji do poczucia sensu życia; ze smutku do radości.

Pierwsze czytanie to fragment „Księgi pocieszenia Izraela”. U Boga słowo-dabar zawsze dokonuje, spełnia to, o czym Bóg mówi. U Boga nie ma pustosłowia.

Jesteś więźniem swojej nienawiści do kogoś, kto oszukał ciebie na duże pieniądze, oszukał twoją córkę i zostawił ją w ciąży. Marniejesz w ciemności i nie czujesz sensu by wstać z łóżka i iść do pracy lub na studia. Odwagi! Bóg nie zapomniał o tobie. Jego Miłość do ciebie w takim stanie w jakim jesteś jest mocniejsza od miłości matki do dziecka, które jest w jej łonie.

Bóg pokazał wyraźnie tę Miłość w swoim Synu. On zrealizował to, co Bóg zapowiadał w pierwszym czytaniu. Chrystus oddał ducha na krzyżu, to znaczy oddał Miłość przyniesioną od Ojca. Cała walka dziś dokonuje się w twoim sercu.

Dzisiejszy fragment można uznać za centralny moment Ewangelii św. Jana, „Ewangelii Życia”: „Kto słucha (szema) słowa mego i wierzy” w Ojca, „ma życie wieczne i nie idzie pod sąd, lecz ze śmierci przeszedł do życia”. „Przeszedł” jest w czasie perfectum – czynność dokonana w przeszłości, której skutki trwają do teraz.

Jezus zrobił wszystko co możliwe. Teraz ty czytając to musisz stoczyć walkę, czy zaakceptujesz Ojca i Jego Syna tzn. Miłość. Oni cię kochają takim, jakim jesteś dziś, z twoją nienawiścią, z ranami, które bolą, z twoim nałogiem który odbiera ci sens życia. Jeśli teraz przyjmiesz tę Miłość, to Ona cię zachowa od sądu.

„Niech twoja Miłość stanie się we mnie ciałem na przekór mojej pożądliwości, nienawiści i depresji!”

reklama