Jezus Chrystus zaprasza nas do żarliwej modlitwy. Wiele razy trudno jest nam się modlić, bo wydaje nam się, iż nasza modlitwa jest nieskuteczna. Dzisiejsza Ewangelia odkłamuje to przeświadczenie, ponieważ właśnie dzisiaj Zbawiciel zachęca nas do gorącej i wytrwałej modlitwy.

To co utrudnia nam modlitwę to przekonanie, że już posiadamy coś co nas w pełni zabezpiecza. Często myślimy, że w naszych trudnościach jakoś sami sobie damy radę. No bo przecież „Polak potrafi”! Tym zabezpieczeniem mogą być na przykład nasze pieniądze, albo relacje z bliskimi. 

Jednak wdowa z dzisiejszej Ewangelii nie miała nikogo i nic co mogłoby ją obronić, oprócz pewnego niesprawiedliwego sędziego. Po ludzku znajdowała się ona w sytuacji bez wyjścia. Wydaje się, że nie ma już nadziei i że wszystko jest stracone. Jednak nie dla wdowy!

Pan zaprasza nas do szczerej i wytrwałej modlitwy. Pragnie abyśmy wzywali Go w naszych codziennych zmaganiach. Ale czy naprawdę potrzebujemy Jego pomocy? Czy „naprzykrzamy” się Bogu jak wdowa z Ewangelii? Czy chcemy mieć Boga jako naszego obrońcę?

Jezus Chrystus jest naszym jedynym Obrońcą przed wrogiem naszego zbawienia. Bo właśnie diabeł próbuje nam wszystko odebrać, tak jak przeciwnik odebrał wszystko nieszczęsnej wdowie. Nie pozwólmy więc szatanowi odebrać nam naszej wiary, ale wołajmy nieustannie do Boga. Sam Zbawiciel zapewnia nas o swojej wierności względem nas: „czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę” (Łk 18,8).