Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao


Jan Paweł II

Całkowicie oddani służbie braciom

2 II 2004 — Msza św. z okazji Dnia Życia Konsekrowanego



W święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego, w Bazylice Watykańskiej zgromadziły się tysiące zakonników, zakonnic i przedstawicieli instytutów świeckich, aby wspólnie obchodzić Dzień Życia Konsekrowanego, który ustanowił w Kościele Jan Paweł II w 1997 r. Ojciec Święty poświęcił świece, przewodniczył procesji oraz wygłosił homilię podczas Mszy św. koncelebrowanej z kard. Eduardem Martinezem Somalem, prefektem Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, oraz z przedstawicielami zakonów. Po homilii zgromadzeni odnowili śluby wobec Następcy Piotra, zobowiązując się na nowo do wiernego naśladowania Chrystusa na drodze rad ewangelicznych: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa.

1. «Musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem» (Hbr 2, 17).

Te słowa, zaczerpnięte z Listu do Hebrajczyków, trafnie wyrażają przesłanie dzisiejszego święta Ofiarowania Pańskiego. Stanowią one niejako klucz do odczytania sensu tego święta, ukazując je w perspektywie tajemnicy paschalnej.

Dzisiejsze święto nawiązuje do wydarzenia, które nastąpiło czterdzieści dni po narodzinach Jezusa, gdy Maryja i Józef ofiarowali Go Bogu jako swego Syna pierworodnego, zgodnie z nakazami prawa Mojżeszowego. To ofiarowanie miało się później w sposób całkowity i doskonały wypełnić w misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Pana. Wtedy urzeczywistnił On swe posłannictwo «Najwyższego Kapłana, miłosiernego i wiernego», dzieląc z nami aż do końca nasz ludzki los.

Podczas ofiarowania w świątyni, podobnie jak na Kalwarii, była przy Nim Maryja, Dziewica wierna, współuczestniczka odwiecznego planu zbawienia.

2. Liturgia dzisiejsza rozpoczyna się od poświęcenia świec i procesji do ołtarza, gdzie spotkamy Chrystusa i rozpoznamy Go «na łamaniu chleba», w oczekiwaniu na Jego powrót w chwale.

W blasku światła, z wiarą i nadzieją Kościół obchodzi Dzień Życia Konsekrowanego. Ci, którzy na zawsze ofiarowali siebie Chrystusowi dla Królestwa Bożego, są wezwani, by ponowić swoje «tak» w odpowiedzi na wyjątkowe powołanie, jakie otrzymali. Lecz także cała wspólnota Kościoła powinna na nowo odkryć bogactwo prorockiego świadectwa, jakie stanowi życie konsekrowane w różnorodności swych charyzmatów i zadań apostolskich.

3. Chwalę Boga i dziękuję za ten wielki dar. Pragnę pozdrowić przede wszystkim kard. Eduarda Martineza Somala, prefekta Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, który przewodniczy tej liturgii. Wraz z nim obejmuję serdecznym pozdrowieniem wszystkich obecnych na tym wymownym zgromadzeniu liturgicznym.

W sposób szczególny gorąco pozdrawiam was, drodzy zakonnicy, zakonnice oraz członkowie instytutów świeckich, a także wszystkich, którzy dają wierne świadectwo wartości życia konsekrowanego w każdym miejscu na świecie.

Chrystus wzywa was, abyście wciąż coraz bardziej upodabniali się do Niego, który z miłości stał się posłuszny, ubogi i czysty. Z miłością angażujcie się nieustannie w głoszenie i rozszerzanie Jego Królestwa. Na tym polega wasza misja, tak samo potrzebna dziś, jak i w przeszłości!

4. Drodzy zakonnicy i zakonnice! Jakże wspaniałą okazję stanowi ten dzień wam poświęcony, aby z entuzjazmem i wielkodusznie, jak wtedy, gdy po raz pierwszy składaliście śluby, potwierdzić waszą wierność Bogu! Codziennie z radością i przekonaniem powtarzajcie wasze «tak» Bogu-Miłości. W ukryciu klasztoru klauzurowego lub pośród ubogich i zepchniętych na margines, wśród młodzieży lub w strukturach kościelnych, w różnych dziedzinach apostolatu lub na terenach misyjnych — Bóg chce, abyście byli wierni Jego miłości i całkowicie oddani służbie dla dobra waszych braci.

To właśnie jest ów cenny wkład, jaki możecie ofiarować Kościołowi, aby Ewangelia nadziei dotarła do ludzi naszych czasów.

5. Patrzymy na Dziewicę, która ofiarowuje swego Syna w świątyni jerozolimskiej. Ta, która w sposób bezwarunkowy przyjęła wolę Bożą w chwili zwiastowania, dziś powtarza niejako «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego» (Łk 1, 38). Ta postawa pokornej zgody na plan Boży będzie charakteryzowała całe Jej życie.

Maryja jest zatem pierwszym i najwyższym wzorem dla każdej osoby konsekrowanej. Pozwólcie Jej, by was prowadziła, drodzy bracia i siostry. Uciekajcie się do Jej pomocy z pokorną ufnością, zwłaszcza w chwilach próby.

Ty zaś, Maryjo, czuwaj nad tymi Twoimi dziećmi, prowadź ich do Chrystusa, «chwały Izraela, światła narodów». Virgo Virginum, Mater Salvatoris, ora pro nobis!


opr. mg/mg



 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: naśladowanie Chrystusa powołanie zakon służba wola Boża życie konsekrowane śluby zakonne świadectwo życia zakonnik Ofiarowanie osoba konsekrowana spotkanie z Chrystusem zakonica kauzura
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W