Znaleziono 298 wyników
Encykliki Jana Pawła II: „Ecclesia de Eucharistia” — Eucharystia jako centrum życia Kościoła i każdego wierzącego
Jan Paweł II u kresu swego pontyfikatu wyraźnie wskazuje, że Eucharystia to program życia Kościoła na trzecie millennium. Zamiast szukać ciągle nowych pomysłów duszpasterskich, czyż nie wypada pójść za głosem Papieża i na nowo odkryć Eucharystię, zagłębić się w jej tajemnicę i adorować naszego Pana, ukrytego pod postaciami chleba i wina?
„Wychowujmy razem” – wzywają biskupi u progu nowego roku szkolnego
„Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie” – zauważał już dawno Jan Zamoyski i prawda ta nigdy nie straciła na znaczeniu. Próby rozbijania procesu wychowawczego, laicyzowania szkoły przez obecne władze oświatowe, wbrew woli samych rodziców, należy odczytywać jako próbę destrukcji procesu wychowania i stanowczo się im sprzeciwić!
Patriotyzm dla Jana Pawła II to nie polityczne hasło. To kategoria moralna zakorzeniona w Ewangelii
Św. Jan Paweł II przez cały swój pontyfikat pozostawał rzecznikiem wolności i orędownikiem polskiej niepodległości. W przededniu Narodowego Święta Niepodległości przypominamy ważną przestrogę papieża Polaka. „Demokracja bez wartości łatwo przemienia się w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm” – mówił.
„Udzielamy wybaczenia i prosimy o nie” – jeden z najważniejszych gestów pojednania w XX w.
Gdyby abp Bolesław Kominek, współautor orędzia biskupów polskich do niemieckich, żył dzisiaj, z bólem patrzyłby na odradzające się nienawiści i hasła sprzeczne z jego wizją pojednania – wskazywał wybitny historyk prof. Norman Davies, który wygłosił online wykład na konferencji zorganizowanej w 60. rocznicę pamiętnego orędzia. Sesja odbywa się na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu.
Podobieństwo wszystkiego do wszystkiego?
Język jest plastyczny, a papier i ekran komputerowy zniesie dowolnie spreparowane treści. Gorzej z naszym mózgiem. Jeśli nie chcemy, aby faktycznie upodobnił się do mózgu muchy (jak sugeruje clickbajtowy tytuł filmiku), warto zastanowić się nad tym, co do niego trafia, uznać że ludzkie słowo jest niedoskonałe i niewystarczalne i otworzyć się na mocniejsze słowo: żywe Słowo Boże.
