Znaleziono 7486 wyników
Papież przyleciał do Indonezji – największego islamskiego państwa świata. Pojęcie „ateista” tu nie funkcjonuje
Indonezja to czwarty co do wielkości kraj na świecie. Żyje około 10,5 mln katolików, na ponad 275 mln mieszkańców, z których ponad 80 proc. to muzułmanie. Pojęcie „ateista” nie funkcjonuje w tym kraju. Dokument tożsamości zawiera rubrykę „religia”, a prawo wymaga, aby każdy obywatel miał ją wypełnioną. Indonezja jest pierwszym etapem 45. zagranicznej wizyty apostolskiej papieża Franciszka.
Papua-Nowa Gwinea przed papieską podróżą: kraj 800 kultur, chrześcijaństwo jest tu spoiwem
Papua-Nowa Gwinea, podobnie jak Timor, nie jest bynajmniej „peryferiami Kościoła”. W kraju tym chrześcijaństwo jest tak dynamiczne, że dyskutuje się obecnie nad umieszczeniem w Konstytucji określenia, że Papua jest państwem chrześcijańskim. Z chrześcijaństwem identyfikuje się ponad 95% obywateli tego kraju.
Gwatemala: Kościół, który pozostał wierny Chrystusowi wśród ucisków, dziś rodzi owoce wiary
Od Kościoła w krajach uznawanych do niedawna za „misyjne” możemy się wiele nauczyć, zwłaszcza jeśli chodzi o wierność Ewangelii wśród ucisków. Gwatemala: tu chrześcijanie w latach osiemdziesiątych doświadczali okrutnego prześladowania. Nie złamało to jednak Kościoła; wyszedł on z tego okresu odrodzony i mocniejszy. Dziś problemem jest raczej nadmiar pracy duszpasterskiej.
Rozwód był blisko, ale Bóg bliżej. Teraz Raúl i Tula świętują 50-lecie małżeństwa i pomagają innym parom
Raúl wracał do domu o 1:00 w nocy i wychodził do pracy o 6:00. Któregoś razu przyszedł wyjątkowo wcześnie – przed 21:00. Usłyszał od żony, że rozmawiała już z prawnikiem o sprawie rozwodowej. Postanowił walczyć. Razem z żoną pojechał do kościoła. Znaleźli świątynię, w której mimo później pory znajdowali się jacyś ludzie. Zapukali i weszli.
„Wychowujmy razem” – wzywają biskupi u progu nowego roku szkolnego
„Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie” – zauważał już dawno Jan Zamoyski i prawda ta nigdy nie straciła na znaczeniu. Próby rozbijania procesu wychowawczego, laicyzowania szkoły przez obecne władze oświatowe, wbrew woli samych rodziców, należy odczytywać jako próbę destrukcji procesu wychowania i stanowczo się im sprzeciwić!
Napędzany bluźnierstwem walec rozpędza się – to właśnie prawdziwe, ohydne oblicze „kultury tolerancji”
Dyskusja na temat pseudoartystycznych wyobrażeń uderzających bezpośrednio w chrześcijan, takich jak parodia Ostatniej Wieczerzy będzie wracać raz za razem. „Tolerancyjna” kultura nie może znieść tego, że inni myślą i czują inaczej i będzie nieustannie prowokować, szokować, uderzać w czułe punkty. Im bardziej dosadnie, im bardziej boli innych, tym lepiej, według wyznawców „tolerancjonizmu”. Wszyscy muszą ich tolerować – oni zaś – nie tolerują nikogo.
