Były przełożony okręgu Bractwa św. Piusa X (FSSPX) w Belgii, Holandii i Luksemburgu ks. Patrick Duverger opuścił tę wspólnotę i podjął posługę w Bractwie Kapłańskim św. Piotra (FSSP) we Francji. Jest ono w pełnej jedności z papieżem. Jego decyzja nastąpiła po lipcowych konsekracjach biskupich w Écône, przeprowadzonych przez FSSPX bez zgody Stolicy Apostolskiej.
58-letni ks. Patrick Duverger pełni obecnie posługę we wspólnocie FSSP w Viry-Châtillon, około 20 km na południe od Paryża. Informację o jego przybyciu podała strona internetowa wspólnoty w diecezji Évry. Poinformowano, że bp Michel Pansard oficjalnie zaakceptował przyjęcie kapłana, który będzie posługiwał miejscowej wspólnocie. Parafian zaproszono również do spotkania z nim po Mszy św.
Ks. Duverger przyjął święcenia kapłańskie w 1993 r. Przez pewien czas pracował w Gabonie, a następnie został przełożonym okręgu FSSPX obejmującego Belgię, Holandię i Luksemburg. Funkcję tę pełnił do 2022 r., kiedy po zakończeniu sześcioletniej kadencji powrócił do Francji. Jego następcą został ks. Michel de Sivry, który w 2026 r. przyjął święcenia biskupie.
Na początku lipca kard. Víctor Manuel Fernández, prefekt Dykasterii do spraw Nauki Wiary, opublikował procedurę dotyczącą kapłanów Bractwa św. Piusa X, którzy chcieliby powrócić do pełnej komunii z Kościołem katolickim. Wytyczne przekazano nuncjaturom apostolskim. Umożliwiają one kapłanom opuszczającym FSSPX podjęcie posługi w diecezjach lub instytutach kościelnych pozostających w jedności ze Stolicą Apostolską, w tym w FSSP.
Zgodnie z procedurą duchowny musi najpierw znaleźć ordynariusza gotowego przyjąć go tymczasowo. Może nim być biskup diecezjalny, przełożony wyższy instytutu życia konsekrowanego na prawie papieskim lub stowarzyszenia życia apostolskiego na prawie papieskim.
Następnie kapłan powinien skierować do papieża odręcznie napisany list z prośbą o uchylenie ewentualnych sankcji kościelnych oraz przedstawić świadectwo święceń. Wymagane jest także podpisanie wyznania wiary (Professio fidei) i deklaracji przystąpienia (Formula adhaesionis).
Dokumenty te potwierdzają m.in. przyjęcie nauczania Kościoła, podporządkowanie się jego Magisterium, pozytywną interpretację Soboru Watykańskiego II oraz uznanie ważności posoborowych ksiąg liturgicznych i sakramentów. Kapłan zobowiązuje się również do przestrzegania Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r., wierności papieżowi i powstrzymania się od publicznego podważania nauczania Kościoła.
Dokumentację przekazuje następnie do Dykasterii do spraw Nauki Wiary ordynariusz gotowy przyjąć duchownego. Dykasteria może wydać reskrypt uchylający obowiązujące sankcje i zezwalający na okres próbny trwający od roku do trzech lat. Po jego pomyślnym zakończeniu kapłan może zostać w pełni inkardynowany do diecezji lub instytutu.
Procedura wpisuje się w dotychczasową praktykę Stolicy Apostolskiej dotyczącą indywidualnych duchownych, którzy chcą uregulować swoją sytuację kanoniczną i powrócić do pełnej komunii z Kościołem katolickim.
Źródło: KAI
Ten artykuł powstał dzięki naszym Darczyńcom. Dziękujemy za Wasze wsparcie.