Dramat w kopalni złota w RCA. Ponad 100 osób zginęło w lawinie błotnej

Do tragedii doszło w prymitywnej, rzemieślniczej kopalni złota w środkowoafrykańskiej wiosce Zamboye przy granicy z Kamerunem. We wtorek 18 sierpnia lawina ziemi i błota spowodowana ulewnymi sezonowymi deszczami osunęła się ze zbocza i zasypała dziesiątki osób w kopalni. Kameruńskie media donoszą, że z błota wydobyto co najmniej 107 ciał, a akcję ratowniczą utrudniają nieustanne opady.  Według niektórych relacji, po pierwszym osunięciu gruntu, gdy na miejsce przybyli ratownicy i okoliczni mieszkańcy, doszło do drugiego, które pociągnęło za sobą liczne, kolejne ofiary.

Tragedia młodych ludzi

Trwają poszukiwania dziesiątek zaginionych osób. Liczni ranni zostali przewiezieni do szpitala w Baboua, głównym mieście regionu Nana-Mambéré. Wiele ofiar to bardzo młodzi ludzie, szukający szczęścia w kopalniach złota, zarządzanych przez zagraniczne firmy, ale pozbawionych odpowiednich środków bezpieczeństwa. 

„Dzisiaj spotkałem się z rodziną jednego z tych chłopców, który zginął w wieku 21 lat” – opowiada o. Marcello Bartolomei, misjonarz z zakonu karmelitów bosych w diecezji Bouar, przebywający od 44 lat w Republice Środkowoafrykańskiej. „Wiadomo było doskonale – kontynuuje misjonarz – że ta kopalnia była miejscem bardzo niebezpiecznym. Panuje tam forma brutalnego wyzysku, bez zabezpieczenia socjalnego, a ponadto pracownicy żyją w potwornych, niegodnych warunkach”.

Jak wyjaśnia misjonarz, „mówi się o gramie złota, który może kosztować 50 000 franków i dlatego wielu młodych chłopców, ale także dziewcząt, opuszcza swoje domy i rodziny na kilka miesięcy, porzuca szkołę lub pracę na polach, zwabionych rzekomo łatwymi zarobkami, ryzykując życiem.

Brak bezpieczeństwa

Te tragedie, zdaniem misjonarza, powinny skłonić rząd w Bangui do poważnego potraktowania kwestii bezpieczeństwa w kopalniach: „Ten dramat nielegalnego wydobywania minerałów trwa w różnych częściach Republiki Środkowoafrykańskiej, a w szczególności w rejonie Bouar, gdzie mieszkamy, w północno-zachodniej części kraju”. 

Oprócz kopalń nieograniczona eksploatacja dotyczy również wielkich rzek, zawsze w poszukiwaniu złota – wyjaśnia – „niszczy się cieki wodne, wprowadzając do nich bardzo szkodliwe substancje, które powodują śmierć ryb i uniemożliwiają połowy. Co więcej, rzeki te są również przekierowywane, co zmienia środowisko naturalne. To prawdziwa katastrofa”. Jak z żalem zauważa zakonnik, misjonarzom nie jest „łatwo odpowiedzieć na pytanie, jak sobie z tym wszystkim radzić”, jak interweniować, by bronić życia ludzkiego.

„Ludzkie potrzeby i godność nie są w ogóle brane pod uwagę – podsumowuje Bartolomei – potrzeba zmiany sposobu myślenia, uświadomienia sobie tych ogromnych problemów. Odpowiedzialność za to powinny wziąć władze”.

Źródło: vaticannews.va/pl