Milion młodych na spotkaniu z papieżem: nie klękajcie przed bożkami naszych czasów!

W spotkaniu wzięło udział ponad milion młodych ludzi z Argentyny i innych krajów Ameryki Łacińskiej.

Papieża w papamobile, przy chóralnym śpiewie, entuzjastycznie witano brawami i okrzykami. Co raz zatrzymywał się, by pobłogosławić małe dzieci. Przy akompaniamencie latynoskich rytmów i występie tancerzy na scenę Leon XIV wszedł z abp. Jorge Garcíią Cuervą.

Historyczne chwile w Buenos Aires! Ponad milion młodych na czuwaniu modlitewnym z Leonem XIV. Więcej informacji na polskiej stronie Vatican News. https://t.co/iUk7Sdhaxk

— Vatican News PL (@VaticanNewsPL) November 11, 2026

Arcybiskup Buenos Aires witając Leona XIV powiedział, że do Buenos Aires przybyli młodzi ludzie z całej Argentyny, aby podzielić się z papieżem swoimi trudnościami i nadziejami. Zwrócił uwagę, że wielu młodych doświadcza ubóstwa, samotności, uzależnień, bezrobocia i niepewności co do swej przyszłości. „Rany bolą nas w najgłębszym wnętrzu” – wyznał i podkreślił, że mimo tych trudności wielu młodych angażuje się jednak w służbę potrzebującym, odwiedza osoby opuszczone, wspiera cierpiących i pomaga najuboższym. Na zakończenie wyraził nadzieję, że młodzi na nowo odkryją swoje powołanie do budowania wspólnoty, w której nikt nie zostanie pozostawiony na marginesie. „Każdy z nas ma swoje miejsce. Każdy z nas może pomóc innym stanąć na nogi” – powiedział abp Cuerva.

Dzięki Hogar de Cristo wychodzi z narkomanii

Następnie Cristian Schinca, 25-letni Argentyńczyk wychodzący z uzależnienia od narkotyków, opowiedział Leonowi XIV o swojej drodze od życia na ulicy do pomagania innym uzależnionym. Podczas spotkania podkreślił, że dzięki wspólnocie Hogar de Cristo odzyskał nadzieję i odnalazł Boga.

Wyznał, że dorastał w skromnej rodzinie, która ciężko pracowała, by zapewnić mu dobre wykształcenie. W szkole doświadczał jednak wyśmiewania z powodu różnic materialnych. Poczucie odrzucenia i samotności sprawiło, że zaczął szukać akceptacji wśród osób starszych, które zażywały narkotyki i piły alkohol. W wieku 15 lat po raz pierwszy sięgnął po kokainę.

Uzależnienie stopniowo oddzieliło go od rodziny i pozbawiło zdolności budowania relacji. Po śmierci dziadka, który był dla niego oparciem, opuścił dom i przez kilka miesięcy mieszkał na ulicy.

Przełom nastąpił, gdy trafił do ośrodka Hogar de Cristo Moreno Sur. Proces wychodzenia z uzależnienia był trudny i naznaczony nawrotami. Musiał zmierzyć się z przeszłością, przemocą i własnymi błędami. Ważnym wsparciem stała się dla niego modlitwa i osobista relacja z Jezusem. „Nie mogę już zmienić swojej przeszłości, ale mogę zmienić swoją teraźniejszość i przyszłość” – powiedział.

Papież i milion młodych ludzi z lampionami rozświetlają noc w Buenos Aires https://t.co/iVIv9EUagK

— Vatican News PL (@VaticanNewsPL) November 11, 2026

Dziś Schinca pozostaje we wspólnocie i pomaga młodym ludziom zmagającym się z uzależnieniami. Wysłuchuje ich, towarzyszy im i pomaga odnaleźć wiarę. „Wybieram pomaganie im w odkrywaniu Jezusa, który jest życiem i zmartwychwstaniem” – podkreślił.

Inspiracja św. Nazarią Ignacia

Następnie pytanie Leonowi XIV zadała 29-letnia Agustina, nauczycielka z Buenos Aires, która od 16. roku życia angażuje się w wolontariat, pomagając dzieciom z ubogich środowisk. Przyznała, że mimo zaangażowania i wiary nie zawsze udaje się pomóc wszystkim potrzebującym. Zapytała papieża, jak radzić sobie z frustracją i świadomością własnych ograniczeń, gdy nie udaje się towarzyszyć osobom wykluczonym tak, jak by się chciało, oraz jak nie tracić sił, gdy podejmowane działania wydają się niewystarczające.

Papież dziękował za gorące przyjęcie. Odpowiadając Leon XIV podziękował Agustinie za zaangażowanie w pomoc młodym ludziom i zachęcił ją, by nie traciła nadziei pomimo trudności. Przywołał słowa św. Ignacego Loyoli o łączeniu własnych wysiłków z zaufaniem Bogu oraz przypowieść Jezusa o ziarnie, które wzrasta, gdy siewca śpi. Podkreślił, że nie zawsze można dostrzec owoce podejmowanych działań, ale Bóg nieustannie się o nie troszczy. Zachęcił ją również do wytrwałości, przywołując słowa św. Nazarii: „Naprzód, zawsze naprzód!”.

Odkrywanie powołania zakonnego

O swoim o swoim odkrywaniu powołania zakonnego opowiedziała Guadalupe Irupe Echavarria, 31-letnia postulantka ze Zgromadzenia Sióstr Prezentacji Najświętszej Maryi Panny z Granady. Przyznała, że choć od dzieciństwa odczuwała obecność Boga i angażowała się w życie parafii, długo odkładała decyzję o poświęceniu Jemu swego życia. Myśl o wstąpieniu do zakonu budziła jednak w niej opór, ponieważ nie chciała podejmować decyzji pod wpływem oczekiwań innych osób. Przełom nastąpił, gdy w wieku 23 lat studiowała w Buenos Aires i podczas rozmowy z kierownikiem duchowym wyznała, że myśli o życiu zakonnym, ale obawia się, że jest już za późno. Kapłan zapytał ją wówczas: „Kto ci powiedział, że jest już za późno?”. To pytanie przywróciło jej nadzieję i skłoniło do podjęcia rozeznania powołania. Dziś jest szczęśliwa z podjętej decyzji. „Zawsze myślałam, że moja historia to historia kogoś, kto się spóźnił, a dzisiaj zaczynam odkrywać, że jest to historia Boga, który umie czekać” – wyznała.

Pragnąc żyć wartościami Ewangelii w codzienności

Drugie pytanie zadał Leonowi XIV 27-letni Franco Pugliese. Pracował jako dziennikarz sportowy, katecheta i nauczyciel literatury. Angażował się także w działalność parafialną i wolontariat w ośrodku dla osób z niepełnosprawnościami. Przyznał jednak, że czasami trudno było mu pogodzić życie wiary z obowiązkami zawodowymi i codziennymi. Zapytał Ojca Świętego, jak łączyć miłość do Jezusa, przeżywaną w parafii i domu, z wymaganiami pracy i życia codziennego.

Odpowiadając papież przypomniał, że Jezus przez lata żył w Nazarecie, pracował i uczestniczył w życiu rodzinnym, ucząc, że Boga można spotkać również w codziennych zajęciach. Zachęcił, by pracę, naukę i spotkania z przyjaciółmi przeżywać z miłością i ofiarowywać Panu, czyniąc z nich modlitwę i drogę do świętości. Wezwał też, by podczas Eucharystii przynosić na ołtarz całe swoje życie i z radością wracać do codziennych obowiązków, w których również czeka Jezus.

Sztuka czyni nas lepszymi

Po świadectwach młodych Argentyńczyków odbył się występ artystyczny w wykonaniu Lucasa Rodrígueza, jednego z najwybitniejszych streamerów i komików w argentyńskim środowisku młodzieżowym z udziałem Maggie Cullen, argentyńskiej piosenkarki folklorystycznej, Nahuela Pennisi, niewidomego argentyńskiego piosenkarza i autora tekstów oraz Milo J wraz z zespołem tańca ludowego i tanga. 

Na wstępie Rodríguez zwrócił uwagę, że w sztuce tętni coś wyjątkowego. „Kontempluje się obraz, słucha muzyki, czyta wiersz lub ogląda film. I nagle coś się pojawia. Coś głębokiego, nowego: dobra nowina o stworzeniu. Bo sztuka, gdy jest prawdziwa, wyrywa nas z nas samych. A raczej: prowadzi nas do wnętrza. I czyni nas lepszymi. Bardziej ludzkimi. Bardziej boskimi” – powiedział argentyński artysta.

Podkreślił, że Argentyna dobrze zna więź sztuki i sacrum. „Myślę o tym fundamentalnym wierszu, który opiewa wspomnienia gaucho Martína Fierro, człowieka z peryferii, gitar i lojalności. Przychodzą mi na myśl borgesowskie poszukiwania Jednego Słowa, które mogłoby wyrazić wszystkie słowa i rzeczy” – powiedział Rodríguez.

Wskazał na dantejski mit o Adamie Buenosayresie, którego dusza jest przedmiotem walki między aniołami a demonami przed kościołem św. Bernarda.  „Sztuka i sacrum. Sacrum tego, co ludzkie. Przemienione człowieczeństwo: ujęte w wersy, w kolor i linię, w muzykę. Na końcu swojego wiersza José Hernández ostrzegał nas: `Ogień, by ogrzać, musi zawsze płynąć w dół`. Ogień jest na dole. To, co święte, znajduje się w głębi tego, co ludzkie. Tam właśnie chcemy zmierzać” – zapewnił argentyński artysta i dodał: „Dziękujemy Ci, Ojcze Święty, za towarzyszenie nam na tej drodze”.

Rodríguez przedstawił artystów, jako młodych ludzi „spośród tak wielu młodych, którzy poświęcili swoje życie przemianie człowieka poprzez piękno”. „Wraz z nimi żywi się w nas nadzieja, że odnajdziemy ogień, który ogrzewa nas od wewnątrz, od dołu, z głębi: Boga, który mieszka w każdym z nas i pobudza nas do tego, by nasze życie stało się dziełem świętym, dziełem sztuki” – stwierdził.

Po chwili modlitwy i refleksji, przy chóralnej pieśni „Zapal światło”, papież zapalił wraz ze zgromadzonymi świece.

Nie klękajcie przed bożkami naszych czasów

Następnie Leon XIV wygłosił swoje główne przemówienie przyjęte brawami i entuzjastycznymi okrzykami. Wezwał w nim młodych do odrzucenia kultu sukcesu, pieniędzy, popularności i przyjemności oraz budowania życia na przyjaźni z Chrystusem i służbie bliźnim. Leon XIV nawiązał do biblijnej historii trzech młodzieńców, którzy odmówili oddania pokłonu złotemu posągowi króla Nabuchodonozora. Zaznaczył, że współczesnymi bożkami stały się sukces za wszelką cenę, pieniądze, obsesja wyglądu, popularność i pogoń za przyjemnością. Ostrzegł również przed uzależnieniem od aprobaty innych, pornografią i substancjami uzależniającymi. „Nie pozwólcie, aby cokolwiek lub ktokolwiek odebrał wam wolność, którą obdarzył was Bóg” – apelował.

Nawiązując do słów papieża Franciszka ze Światowych Dni Młodzieży w Lizbonie: „Wszyscy, wszyscy, wszyscy”, Leon XIV przedstawił trzy wymiary życia uczniów Chrystusa: wszyscy ku Chrystusowi, wszyscy z Chrystusem i wszyscy jak Chrystus.

Zapewnił, że w Kościele jest miejsce także dla tych, którzy oddalili się od wiary, przestali się modlić lub zostali zranieni przez innych. Przypomniał historię Zacheusza, którego Jezus odnalazł i wezwał po imieniu. Podkreślił, że nikt nie upadł tak nisko, by Chrystus nie mógł go podnieść.

Ojciec Święty przypomniał, że Bóg nie opuszcza człowieka w chwilach próby, podobnie jak nie opuścił trzech młodzieńców w rozpalonym piecu. Wskazał, że Jezus wziął na siebie ludzkie grzechy, umarł na krzyżu i zmartwychwstał, zwyciężając śmierć. Zachęcił młodych do nawrócenia, korzystania z sakramentu pojednania, modlitwy, czytania Ewangelii i uczestnictwa w Eucharystii.

Odwołując się do kantyku trzech młodzieńców, którzy wielbili Boga nawet wśród płomieni, zachęcił, aby wszystkie dziedziny życia stawały się uwielbieniem Stwórcy. Wymienił wśród nich sztukę, kulturę, sport, naukę, technologię, muzykę i piłkę nożną.

Mówiąc o naśladowaniu Chrystusa, Leon XIV wskazał na powołanie do świętości i wzajemnej miłości. Przypomniał gest Jezusa, który umywał nogi uczniom, stając się sługą wszystkich. Zachęcił młodych do dzielenia się chlebem z głodnymi, przyjmowania bezdomnych, odwiedzania chorych oraz wspierania samotnych i potrzebujących pocieszenia. „Niech wasze życie będzie niczym karty Ewangelii zapisane atramentem miłosierdzia” – powiedział.

Na zakończenie Ojciec Święty nawiązał do uczniów idących do Emaus, którzy po rozpoznaniu Zmartwychwstałego wrócili do Jerozolimy, by głosić Dobrą Nowinę. Wezwał młodych: „Idźcie i głoście!”, zachęcając ich do docierania do miast, wiosek i na peryferie, aby osoby oddalone od Boga odkryły, że Chrystus ich szuka.

Na zakończenie spotkania Leon XIV udzielił apostolskiego błogosławieństwa, pobłogosławił krzyż misyjny, który będzie przemierzał regiony Argentyny i zawierzył młodzież Matce Bożej z Luján, patronce Argentyny.

Czuwanie zwieńczył pokaz sztucznych ogni. Papież entuzjastycznie żegnany odjechał do nuncjatury apostolskiej na nocleg.

Jutro przed południem Leon XIV złoży wizytę w Federalnym Kompleksie Penitecjarnym  w Buenos Aires i odprawi Mszę św. na placu przed Bazyliką Matki Bożej z Luján po której odjedzie na Międzynarodowe Lotnisko Buenos Aires „Ministro Pistarini” skąd odleci do Limy.

Późnym południem papieski samolot wyląduje na lotnisku w Bazie Lotniczej Callao Peruwiańskich Sił Powietrznych w Limie, gdzie odbędzie się oficjalna ceremonia powitania. Potem Leon XIV pojedzie do Pałacu Rządowego (Palacio de Gobierno). Złoży wizytę prezydentowi Republiki Peru, po której spotka się z władzami, przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i korpusem dyplomatycznym w Narodowym Teatrze Wielkim (Gran Teatro Nacional).

Źródło: KAI

Ten artykuł powstał dzięki naszym Darczyńcom. Dziękujemy za Wasze wsparcie.