„Oni nie są ze świata”. Dużo świata, ziemskich fascynacji jest we mnie. Im starszy jestem, tym mocniej one atakują. Ale Chrystus za mnie poświęcił „w ofierze samego siebie”.
Paweł zwraca się do pasterzy Kościoła: „Uważajcie na samych siebie i na całe stado”. Najpierw na siebie. To jest logika Jezusa: „Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?” Natomiast zapowiedź: „Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić będą przewrotne nauki”, ukazuje cały dramat wolności człowieka. Oczywiście, że słowa z pierwszego czytania odnoszą się bezpośrednio do nas kapłanów. Jednakże czytelniku, one odnoszą się także do wszystkich, którzy są w relacji z innymi ludźmi. W rodzinie pojawiają się nagle straszne kłótnie; w pracy miałeś dobrą grupę, ale ktoś postanowił pociągnąć część załogi za sobą; twoje dzieci poszły za przewrotnymi naukami. I jaka jest twoja odpowiedź na te fakty? Co więcej, jaka jest twoja odpowiedź na fakt, że ty stałeś się w pewnym momencie wilkiem drapieżnym i działałeś „nie oszczędzając stada”.
W czytaniach są widoczne dwie odpowiedzi.
Pierwsza to modlitwa, Jezusa i Pawła. Modlitwa oznacza, że zdajesz sobie sprawę, że twoja parafia, twoja rodzina, twoja załoga w pracy, nie są twoją własnością, lecz Boga, który Kościół i całą ludzkość „nabył własną krwią”.
Druga to postawa „syna zatracenia”. Tradycja jednoznacznie widzi tu samego Judasza. Święci zwracają uwagę, że słowa: „aby się wypełniło Pismo”, nie oznaczają tego, że Bóg „z góry” przeznaczył go na potępienie. Bóg nikogo nie potępia. Wszystkich pragnie mieć w niebie, ale zostawia każdemu możliwość wyboru. Judasz zatracił Miłość Jezusa.
Słowa: „Byś ich ustrzegł od złego” przypominają słowa z „Ojcze nasz”: „Zbaw nas ode złego”. Chodzi o ustrzeżenie od pokusy ostatecznej. Gdy człowiek umiera, wówczas jest ostatni atak starego człowieka, by zabrać umierającemu nadzieję związaną z Miłością, która przebacza wszystko bezwarunkowo. Ta pokusa chce by umierający zaakceptował kłamstwo, że przekroczył granice i nie może liczyć na Miłosierdzie Boga.
„Aby i oni byli uświęceni w prawdzie”. Odwagi! Prawdą jest darmowa Miłość Chrystusa. Ucz się ją przyjmować: „Niech mi się stanie według Twojej Prawdy”.