Znaleziono 709 wyników
„Zabrakło poszanowania praworządności”. Komisja Wychowania Katolickiego o ograniczaniu lekcji religii
Komisja po raz kolejny stanowczo sprzeciwia się ograniczeniom wobec lekcji religii takim jak: redukcja zajęć z religii do jednej godziny tygodniowo oraz umieszczenie zajęć na pierwszej lub ostatniej godzinie w planie lekcyjnym – czytamy w komunikacie z posiedzenia Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski, które odbyło się 27 marca 2025 r.
„Zejście z ambony”, słuchanie i duszpasterstwo „wędki”. KEP o nowych wyzwaniach formacji kapłańskiej
Czego potrzebują dziś najbardziej kapłani? Jak powinna wyglądać ich formacja stała? Jakie są największe problemy? Czym różni się duszpasterstwo „sieciowe” od „wędkarskiego”? Mówią o tym ks. prof. Tomasz Wielebski oraz Marcin Jewdokimow, dyrektor ISKK, autorzy analizy przedstawionej wczoraj na Zebraniu plenarnym KEP.
Katecheci z Warmii: ten system nas zabija i o tym trzeba jasno mówić, ale nie poddajemy się
Ten system nas zabija i o tym trzeba jasno mówić, ale nie poddajemy się i jakościowo robimy zawsze jak najlepsze lekcje. A po lekcjach zachęcamy uczniów do udziału w różnych wspólnotach w duszpasterstwie młodzieży – mówią katecheci z archidiecezji warmińskiej, którzy omawiali w Olsztynie i Kętrzynie aktualne tematy związane z nauczaniem religii w szkołach.
Duchowość bez religii? Brzmi atrakcyjnie, ale to droga na duchowe manowce
Najnowsze badania Pew Research wskazują na narastanie zastanawiającego trendu: coraz więcej młodych osób deklaruje się jako „niereligijne”, a jednocześnie „zainteresowane duchowością”. Innymi słowy: „nieważne, w co wierzę, ważne, żebym czuł się z tym dobrze”. Równie dobrze można by rzec: „nieważne, czy samochód, którym jeżdżę był sprawny i bezpieczny, ważne, żeby miał wygodne fotele”.
Kim jest chory? Dla świata to problem, który trzeba usunąć. Dla Chrystusa: umiłowana córka, umiłowany syn
Dwie książki, dwie perspektywy. Wydana właśnie „Inwazja uzdrawiaczy ciał” to znakomita prezentacja tego, jak świat postrzega chorego: jako coś zbędnego, ewentualnie „sprawę do załatwienia”. Lektura tej cynicznej publikacji może doprowadzić do załamania. Na szczęście jest i druga książka, pisana z perspektywy kapelana szpitalnego. Ta podnosi na duchu i samych chorych, i tych, którzy doświadczają choroby swoich bliskich.
