Znaleziono 156 wyników
Podobieństwo wszystkiego do wszystkiego?
Język jest plastyczny, a papier i ekran komputerowy zniesie dowolnie spreparowane treści. Gorzej z naszym mózgiem. Jeśli nie chcemy, aby faktycznie upodobnił się do mózgu muchy (jak sugeruje clickbajtowy tytuł filmiku), warto zastanowić się nad tym, co do niego trafia, uznać że ludzkie słowo jest niedoskonałe i niewystarczalne i otworzyć się na mocniejsze słowo: żywe Słowo Boże.
Ziarna prawdy i korzenie zła. Czemu służy dialog międzyreligijny?
Wiem z własnego doświadczenia, że prowadzenie dialogu międzyreligijnego w duchu wzajemnego zrozumienia prowadzi do samokneblowania. A muzułmanie na przykład gotowi są miło z tobą porozmawiać, ale zawsze na koniec grzecznie oświadczą, że to oni posiadają jedyną Prawdę – pisze br. Damian Wojciechowski TJ.
Kard. Mamberti: św. Faustyna uczy nas, że zaufanie Bogu jest kluczem do wypełnienia życiowego powołania
Święta Faustyna uczy, że zaufanie Bogu jest jedynym sposobem wypełnienia powołania i że nie zazna ludzkość spokoju, dopóki nie zwróci się z ufnością do Miłosierdzia Bożego – przypomniał kard. Dominique Mamberti w homilii podczas Mszy św. sprawowanej w rzymskim kościele Ducha Świętego, w rocznicę śmierci św. siostry Faustyny Kowalskiej, w dniu, w którym wypada jej liturgiczne wspomnienie.
Dlaczego Jezus mówił w przypowieściach? Tkwi w nich wielka moc
To pytanie nurtowało bezpośrednich słuchaczy Jezusa: dlaczego zamiast głosić uczone mowy, naucza On w prostych przypowieściach? Odpowiedź nie jest trudna, przypowieści mają bowiem w sobie olbrzymią moc i docierają do naszych serc, a nie tylko umysłów, zwraca uwagę ks. Przemysław Krakowczyk w komentarzu do dzisiejszych czytań liturgicznych.
Dzień Judaizmu w polskim Kościele: potrzebujemy się nawzajem poznawać, aby porzucić błędne stereotypy
Już po raz 28. w Kościele katolickim w Polsce obchodzony jest Dzień Judaizmu. Potrzebujemy wzajemnego poznania, aby unikać błędnych stereotypów, ale także, aby lepiej zrozumieć starotestamentalne źródła naszej wiary. Przykładem jest właściwe rozumienie sensu Jubileuszu, które odnajdziemy w Księdze Kapłańskiej, łączące wymiar religijny i społeczny.
Przerażająca praktyka w szpitalach. Ciało zmarłego dziecka nigdy nie jest „odpadem medycznym”!
Praktyka szpitalna w Polsce, jeśli chodzi o postępowanie w przypadku dzieci urodzonych martwo, przeraża brakiem empatii i poszanowania godności człowieka – zarówno dziecka, jak i jego rodziców. Czy jest szansa, aby ten stan uległ zmianie? A co z nauczaniem i praktyką Kościoła, jeśli chodzi o pogrzeb takiego dziecka?
