Kandydat na nowego premiera Wielkiej Brytanii, Andy Burnham, kiedyś ministrant, dziś tylko „kulturowy katolik”

56-letni Burnham oficjalnie zgłosił swoją kandydaturę. Jego pozycję w wyścigu o przywództwo wzmocniło poparcie byłego ministra zdrowia Wesa Streetinga. Zgodnie z brytyjskim systemem parlamentarnym nowy lider Partii Pracy automatycznie obejmie urząd premiera i będzie sprawował władzę do kolejnych wyborów powszechnych, planowanych najpóźniej na 2029 rok.

Wychowanie katolickie, lewicowo-liberalne poglądy

Burnham podkreśla, że znaczący wpływ na jego poglądy polityczne miało wychowanie katolickie. Były ministrant i absolwent szkół katolickich określa się obecnie jako osoba „niezbyt religijna” i rzadko praktykuje swą wiarę. W  wypowiedziach wskazuje, że szczególnie bliska jest mu katolicka nauka społeczna, zwłaszcza w kwestiach solidarności społecznej i wsparcia dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji.

Jednocześnie polityk od lat prezentuje stanowiska sprzeczne z nauczaniem Kościoła katolickiego w sprawach moralnych. Opowiada się za legalizacją „małżeństw jednopłciowych”, wspiera „prawa osób LGBT” oraz tzw. „prawo do aborcji”. Publicznie wyrażał także nadzieję na zmianę stanowiska Kościoła w niektórych kwestiach.

Katolicyzm „kulturowy” w oderwaniu od doktryny i moralności katolickiej?

Ewentualne objęcie urzędu premiera przez Burnhama miałoby znaczenie symboliczne ze względu na jego katolickie korzenie. Obserwatorzy zwracają jednak uwagę, że reprezentuje on nurt określany mianem „katolicyzmu kulturowego” – utożsamiania się z tradycją i społeczną wizją Kościoła przy jednoczesnym odrzucaniu części jego nauczania doktrynalnego i moralnego.

Komentatorzy podkreślają również historyczny kontekst decyzji Starmera. Rezygnację ogłoszono 22 czerwca, w liturgiczne wspomnienie św. Tomasza More’a, patrona polityków i angielskiego męczennika, który poniósł śmierć za wierność Kościołowi katolickiemu. Zdaniem części publicystów zestawienie postawy More’a z poglądami Burnhama uwypukla współczesne debaty dotyczące miejsca religii i tożsamości katolickiej w brytyjskim życiu publicznym.

Źródło: KAI