Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao


Lucia Pelamatti

BOLESNA MIŁOŚĆ

Gdy seksualność dzieli małżonków


ISBN: 83-7318-461-9
© Wydawnictwo WAM, 2005



Co można zrobić?

Prognozowanie poprawy w przypadkach opóźnionego wytrysku jest uzależnione od powagi dysfunkcji, od tego, czy jest to forma pierwotna, czy wtórna, od stanu relacji między partnerami, od obecności poważniejszych psychopatologii. Należy tu dodać, że pierwotne opóźnienie wytrysku — na szczęście bardzo rzadkie — jest prawie zawsze związane z ciężką psychopatologią, którą niełatwo zwalczyć. Trzeba jednak podkreślić, że zawsze potrzebna jest wielka elastyczność: procedura musi być modyfikowana w zależności od pacjenta i kontekstu, w jakim się on znajduje. Na ogół terapia polega na kombinacji ćwiczeń seksualnych i psychoterapii. W czasie rozmów z psychologiem pracuje się nad wyłaniającym się materiałem. Niejednokrotnie mogą wystąpić przeszkody wywołane przez możliwą frustrację u kobiety, wywołaną niewymagającymi ćwiczeniami seksualnymi i wynikającymi z tego konfliktami wewnątrzpsychicznymi — zwłaszcza nieświadomymi — i w konsekwencji, próby sabotażu i nieporozumienia małżeńskie.

Ważne jest omówienie tego, co dzieje się w parze podczas wykonywanych w domu ćwiczeń, w szczególności gdy chodzi o niepokój i opór odczuwany przez każde z partnerów.

Trzeba przede wszystkim usunąć skojarzenia między stosunkiem płciowym a negatywnymi uwarunkowaniami. Korzystne rezultaty może mieć realizowanie podczas rozmów z psychoterapeutą „systematycznego odwrażliwiania”: terapeuta wraz z pacjentem identyfikuje elementy odpowiedzialne za pojawienie się zahamowania, a następnie modyfikuje je w sposób stopniowy i ciągły.

Wychodząc od zachowanej przez pacjenta sprawności, to znaczy waloryzując prezentowaną przez niego gotowość lub zdolność do ejakulacji, prowadzi się go do stopniowego rozwinięcia pełnej zdolności do wytrysku wewnątrzpochwowego.

Etapy klasycznej sekwencji mogą być ujęte następująco:

— przez pierwsze 2-3 dni stwarza się niewymagającą, lecz podniecającą sytuację przy zakazie pełnego stosunku płciowego;

— jeśli daje to pozytywne rezultaty i stymulacja prowadzi do silnego podniecenia, któremu towarzyszy przyjemność, powtarza się poprzednią fazę z ważnym dodatkiem: mężczyzna może teraz dojść do orgazmu i wytrysku, ale ma to robić tylko wówczas, gdy powodzenie jest niemal zagwarantowane. Porażka mogłaby doprowadzić do regresu, przekreślając osiągnięte do tej chwili korzyści. Podstawowe znaczenie ma to, żeby pacjent skojarzył stosunek z żoną i wytrysk bez interferencji ze strony dawnych lęków. Kobieta może służyć pomocą w przypadku, gdy napięcie erotyczne maleje;

— po pokonaniu tego etapu przechodzi się do kolejnego, polegającego na osiągnięciu celu, jakim jest wytrysk wewnątrzpochwowy. Należy do tego dążyć stopniowo, stosując bądź technikę fokalizacji wrażeniowej, bądź inne techniki zasugerowane przez terapeutę. Postęp polega na czymś w rodzaju oddania siebie drugiej osobie, co wymaga zaufania i zatracenia się.

opr. aw/aw



 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: psychologia miłość seksualność małżeństwo seks terapia współżycie intymność dysfunkcje opóźniony wytrysk
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W