Zmasowany atak rosyjski na Kijów i Charków. Co najmniej 9 osób zginęło, a około 30 zostało rannych

W Kijowie rosyjskie pociski zaczęły uderzać około godz. 1 (północ w Polsce). W różnych częściach miasta raz po raz słychać było po dwie-cztery eksplozje, które następowały jedna po drugiej. Według kanałów monitoringowych na stolicę Ukrainy leciały pociski balistyczne oraz manewrujące, odpalane przez rosyjskie lotnictwo. Rosja użyła także do ataków ciężkich dronów uderzeniowych.

Rosja zaatakowała Ławrę Kijowsko-Peczerską

Zniszczenia na terenie Ławry są znaczne, wybuchł poważny pożar. Rosjanie celowo uderzyli w serce jednej z największych chrześcijańskich świątyń Ukrainy. Na dachu soboru Wniebowzięcia NMP wybuchł pożar o powierzchni około 800 m².

Na miejscu pracują ratownicy i wszystkie służby miejskie, a do akcji włączono niezbędny sprzęt specjalistyczny Państwowej Służby Ratowniczej.

Dzięki działaniom braci, duchowieństwa, pracowników i odpowiednich służb, podczas pożaru w Ławrze Kijowsko-Peczerskiej zorganizowano pilną ewakuację świątyni i przedmiotów liturgicznych, ikon i innych obiektów sakralnych, które mają nie tylko wartość kościelną, ale także narodową i ogólnoświatową.

Ławra Kijowsko-Peczerska powstała w 1051 roku, wkrótce po przyjęciu przez kraj chrztu. Stanowi kolebkę ukraińskiej sztuki, literatury, narodowej historiografii i architektury sakralnej. Powstał tu pierwszy szpital i uniwersytet wschodniosłowiański – Akademia Kijowsko-Mohylańska, a założona w XVII w. drukarnia była najsłynniejszą w świecie prawosławnym. Zajmuje powierzchnię 27 ha, na której stoi około 140 obiektów. 

Nazwa monastyru wywodzi się od słowa „peczera”, czyli pieczara, gdyż tutejsza wspólnota zakonna, której przewodzili założyciele, święci Antoni i Teodozy, mieszkała w wydrążonych przez siebie celach – pieczarach. Dwa podziemne kompleksy monastyczne stały się potem miejscem pochówku i kultu 120 świętych peczerskich.

Ławra została wpisana na listę Dziedzictwa UNESCO w 1990 roku.

Źródło: PAP/KAI