Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao

Jan Paweł II

Pokładali ufność w Bogu

Msza św. beatyfikacyjna na placu św. Piotra 25.04.2004



Ks. Jan Bosko powiedział kiedyś, że August Czartoryski z woli Boga uczyni wiele dobra dla swojej ojczyzny. Za życia młody salezjanin nie mógł tego wypełnić, gdyż zmarł na gruźlicę zaledwie rok po otrzymaniu święceń kapłańskich. 25 kwietnia br. rozpoczęła się nowa misja ks. Czartoryskiego. Wyniesiony do chwały ołtarzy, stał się — jak stwierdził Jan Paweł II w homilii — przykładem świętości dla ludzi młodych, «którzy dziś szukają sposobu na odkrywanie woli Bożej odnośnie do ich życia i pragną wiernie podążać każdego dnia za głosem Bożym».

Tego dnia oprócz Polaka Ojciec Święty beatyfikował 5 innych sług Bożych: cztery zakonnice — z Meksyku, Hiszpanii, Włoch i Kolumbii — i jedną świecką mistyczkę z Portugalii.

Na początku Mszy św. o beatyfikację sług Bożych poprosił Papieża abp Józef Michalik, ordynariusz archidiecezji przemyskiej, na której terenie został pochowany August Czartoryski. Ojciec Święty odczytał formułę beatyfikacyjną i ogłosił, kiedy będą obchodzone liturgiczne wspomnienia nowych błogosławionych: ks. Augusta Czartoryskiego (1858-1893) — 2 sierpnia, s. Laury Montoi (1874-1949) — 21 października, s. Marii Guadalupe Garcii Zavali (1878-1963) — 27 kwietnia, s. Nemezji Valle (1847-1916) — 26 czerwca, s. Euzebii Palomino Yenes (1899-1935) — 9 lutego, Aleksandry Marii da Costy (1904-1955) — 13 października.

Mszę św. na placu św. Piotra z Papieżem koncelebrowali pasterze Kościołów lokalnych, w których żyli nowi błogosławieni, m.in.: kard. Juan Sandoval Íńiguez z Guadalajary, kard. Severino Poletto z Turynu, abp Józef Michalik z Przemyśla, abp Ignacio Gómez Aristizábal z Santa Fe de Antioquia, abp Alberto Giraldo Jaramillo z Medellín, bp Giuseppe Anfossi z Aosty oraz przełożony generalny zgromadzenia salezjanów ks. Pascual Chávez Villanueva.

Wśród przybyłych na beatyfikację największą grupę stanowili wierni związani z rodziną salezjańską, z której wywodziło się troje nowych błogosławionych; z Polski przybyli m.in. członkowie rodziny Czartoryskich. W uroczystości udział wzięła ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej Hanna Suchocka.

Sprawy kanonizacyjne zajmują szczególne miejsce w intensywnej działalności Jana Pawła II. «W ciągu swego pontyfikatu — pisze abp Edward Nowak, sekretarz Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, w swojej książce 'Świadkowie' — Ojciec Święty ogłosił świętymi 9 rodaków oraz wyniósł do chwały ołtarzy 156 błogosławionych Polaków i Polek». W niedzielę 25 kwietnia dołączył do ich grona ks. Augusta Czartoryskiego. Święci i błogosławieni są dla nas «modelami życia chrześcijańskiego w przeróżnych codziennych sytuacjach, nierzadko bliskich i nam. Oni, błogosławieni i święci, stanowią przykład dla wiernych Kościoła, wskazując nam konkretne drogi prawdziwego życia chrześcijańskiego» (tamże).

1. «Wiedzieli, że to jest Pan» (J 21, 12) — tak Jan ewangelista opisuje radość, jakiej doświadczyli uczniowie, gdy rozpoznali zmartwychwstałego Pana. Jezus ukazuje się im po nocy, którą spędzili na ciężkim i bezowocnym połowie w Jeziorze Tyberiadzkim. Zaufali jednak Jego słowom, zarzucili sieć i wyciągnęli na brzeg «mnóstwo ryb» (J 21, 6).

My również, jak apostołowie, jesteśmy zdumieni mnóstwem wielkich rzeczy, dokonanych przez Boga w sercach ludzi, którzy Mu ufają. Podczas tej Eucharystii rozważamy to, co urzeczywistnił w sześciorgu nowych błogosławionych: w ks. Auguście Czartoryskim, czterech zakonnicach — Laurze Montoi, Marii Guadalupe Garcii Zavali, Nemezji Valle, Euzebii Palomino Yenes oraz w wiernej świeckiej Aleksandrze Marii da Coście. Są oni wymownym przykładem przemiany, jakiej Pan dokonuje w życiu wierzących, którzy w Nim pokładają ufność.

po polsku:

2. «Jak miłe są przybytki Twoje, Panie Zastępów! (...) jeden dzień w przybytkach Twoich lepszy jest niż innych tysiące» (Ps 84 [83], 2. 11). Te słowa Psalmu zapisał jako motto życia na prymicyjnym obrazku bł. August Czartoryski. Zawiera się w nich zachwyt człowieka, który idąc za głosem powołania, odkrywa piękno kapłańskiej posługi. Brzmi w nich również echo różnorakich wyborów, jakich musi dokonywać każdy, kto odkrywa wolę Bożą i pragnie ją pełnić. August Czartoryski, młody książę, wypracował skuteczną metodę rozeznawania zamysłów Bożych. Wszystkie pytania i rozterki przedstawiał najpierw Bogu w modlitwie, a potem w duchu posłuszeństwa szedł za radą swoich duchowych przewodników. Tak odczytał swoje powołanie, aby podjąć życie ubogie i służyć najmniejszym. Ta sama metoda pozwoliła mu przez całe życie dokonywać takich wyborów, które pozwalają nam dziś powiedzieć, że realizował zamysły Bożej Opatrzności w sposób heroiczny.

Przykład jego świętości pragnę pozostawić szczególnie ludziom młodym, którzy dziś szukają sposobu na odkrywanie woli Bożej odnośnie do ich życia i pragną wiernie podążać każdego dnia za głosem Bożym. Moi drodzy młodzi przyjaciele, uczcie się od bł. Augusta gorąco prosić na modlitwie o światło Ducha Świętego i o mądrych przewodników, abyście mogli poznawać Boży plan waszego życia i byście umieli zawsze iść drogą świętości.

po hiszpańsku:

3. «Gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus» (J 21, 4).

Człowiek może nie poznać Pana, choć tyle razy objawiał się On w historii. M. Laura Montoya, która widziała, że wielu Indian żyjących z dala od ośrodków miejskich nie znało Boga, postanowiła założyć Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Maryi Niepokalanej i św. Katarzyny Sieneńskiej, aby nieść światło Ewangelii mieszkańcom lasów.

Ta kolumbijska błogosławiona czuła się matką duchową ludności tubylczej, której chciała ukazać miłość Boga. Czasy, w których żyła, nie były łatwe, bo również wówczas dochodziło w jej ojczyźnie do krwawych zamieszek społecznych. Czerpiąc natchnienie z przesłania pokoju błogosławionej, módlmy się o jej wstawiennictwo, aby umiłowana przez nią Kolumbia mogła jak najszybciej zaznać pokoju, sprawiedliwości i wszechstronnego rozwoju.

4. W Ewangelii słyszeliśmy pytanie, które Jezus trzykrotnie zadał Piotrowi: «Czy miłujesz Mnie?» To samo pytanie Chrystus zadaje mężczyznom i kobietom wszystkich czasów. Chrześcijanie muszą Mu odpowiedzieć bez wahania i z przekonaniem, akceptując plany, jakie On ma dla każdego z nas, tak jak bł. Maria Guadalupe Garcia Zavala, Meksykanka, która wyrzekła się małżeństwa i poświęciła służbie najuboższym, potrzebującym i chorym, zakładając w tym celu Zgromadzenie Służebnic św. Małgorzaty Marii i Ubogich.

Z głęboką wiarą, bezgraniczną nadzieją i wielką miłością do Chrystusa m. Lupita dążyła do świętości, kochając Serce Jezusa i dochowując wierności Kościołowi. Żyła mottem, które pozostawiła swym córkom: «Miłość do granic poświęcenia i wytrwałość aż do śmierci».

po włosku:

5. «Ukazywać Bożą miłość najmniejszym, ubogim, każdemu człowiekowi w każdym zakątku ziemi». To zadanie bł. Nemezja Valle wypełniała przez całe swoje życie. Takie polecenie pozostawiła przede wszystkim swym współsiostrom ze Zgromadzenia Miłosierdzia św. Joanny Antidy Thouret oraz wiernym z archidiecezji turyńskiej. Była przykładem świętości pełnej światła, sięgającej wysokich szczytów doskonałości ewangelicznej, która wyraża się w prostych czynnościach codziennego życia, całkowicie poświęconego Bogu.

Nowa błogosławiona wciąż powtarza każdemu z nas: «Świętość nie polega na tym, by czynić wiele rzeczy lub rzeczy wielkie (...). Świętym jest ten, kto dla Pana codziennie poświęca się bez reszty w swym zwyczajnym życiu».

po hiszpańsku:

6. Słowa, jakie Pan wypowiada do Piotra, są stanowcze i jednoznaczne: «Pójdź za Mną!» Również s. Euzebia Palomino ze Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki usłyszała pewnego dnia Boże wezwanie i odpowiedziała na nie intensywnym życiem duchowym i głęboką pokorą w życiu codziennym. Jako dobra salezjanka żyła miłością do Eucharystii i Najświętszej Maryi Panny. Miłość i służba były dla niej najważniejsze. Wszystko inne nie miało znaczenia, zgodnie z salezjańską maksymą: da mihi animas, caetera tolle.

Dokonując radykalnych i konsekwentnych wyborów, s. Euzebia Palomino wytyczyła nam wszystkim, a zwłaszcza młodym naszych czasów fascynującą i wymagającą drogę do świętości.

po portugalsku:

7. «Czy miłujesz Mnie?» — pyta Jezus Szymona Piotra, który odpowiada: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». Życie bł. Aleksandry Marii da Costy streszcza się w takim dialogu miłości. Przepełniona gorącą miłością, swemu Zbawcy niczego nie potrafi odmówić. Z niezłomną wolą przyjmowała wszystko, aby pokazać, że Go kocha. Oblubienica za cenę krwi, w sposób mistyczny przeżywa mękę Chrystusa i składa siebie w ofierze za grzeszników, czerpiąc moc z Eucharystii, która staje się jej jedynym pokarmem przez ostatnich 13 lat życia.

Niech przykład życia bł. Aleksandry, które zamyka się w trzech słowach: «cierpieć, kochać, wynagradzać», zachęca i pobudza wszystkich chrześcijan, aby uszlachetniali wszelkie cierpienia i smutki, jakie niesie ze sobą życie, dając dowód największej miłości poprzez poświęcenie własnego życia dla ukochanej osoby.

po włosku:

8. «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham» (J 21, 15). Jak Piotr i jak apostołowie na brzegu Jeziora Tyberiadzkiego, również ci nowi błogosławieni wypowiedzieli to proste i zdecydowane wyznanie wiary i miłości, a także potwierdzili je własnym życiem. Tajemnicą świętości jest miłość do Chrystusa!

Niech ci nowi błogosławieni, drodzy bracia i siostry, będą dla nas wzorem do naśladowania! Tak jak oni składajmy konsekwentne świadectwo wiary i miłości w obecności Zmartwychwstałego, który żyje i działa!

Wszyscy otaczali czcią Maryję

Rozważanie przed modlitwą «Regina caeli»


Serdecznie pozdrawiam pielgrzymów z wielu krajów, którzy tu przybyli, aby złożyć hołd nowym błogosławionym.

po hiszpańsku:

Witam serdecznie księży kardynałów, biskupów, kapłanów i wszystkich pielgrzymów hiszpańskojęzycznych obecnych tutaj, a zwłaszcza Misjonarki Maryi Niepokalanej i św. Katarzyny Sieneńskiej, Służebnice św. Małgorzaty Marii i Ubogich, które cieszą się dziś z beatyfikacji swoich założycielek, a także hiszpańskie salezjanki, które radują się dzisiaj świadectwem, jakie złożyła s. Euzebia Palomino. Niech nowi błogosławieni pomagają wam i rozbudzają we wszystkich pragnienie świętości.

po portugalsku:

Serdeczne pozdrowienie kieruję do pielgrzymów portugalskojęzycznych, do duszpasterzy i przedstawicieli władz państwowych, którzy przybyli na uroczystość beatyfikacji Aleksandry z Balasaru. Niech Niepokalane Serce Maryi, któremu była tak bardzo oddana, będzie dla ludzi naszych czasów bramą nadziei.

po polsku:

Serdecznie pozdrawiam moich rodaków. Dziś przeżywają swoje święto salezjanie, którzy zyskują nowego patrona — bł. Augusta Czartoryskiego. Do nich kieruję słowa szczególnego pozdrowienia: niech przykład waszego błogosławionego współbrata umacnia waszą gorliwość, a jego opieka i wstawiennictwo niech was wspierają w codziennej posłudze. To dla mnie osobista radość, że przy tej okazji mogę gościć w Watykanie rodzinę nowego błogosławionego, tak bardzo zasłużoną dla Polski. Byłem z nią ściśle związany jako biskup krakowski — zwłaszcza z ks. infułatem Stanisławem Czartoryskim. Wszystkim pielgrzymom tu obecnym i tym, którzy jednoczą się z nami za pośrednictwem radia i telewizji, z serca błogosławię.

po włosku:

Pozdrawiam Siostry Miłosierdzia św. Joanny Antidy Thouret i wszystkich wiernych otaczających nabożeństwem bł. Nemezję Valle, a zwłaszcza tych, którzy przybyli z archidiecezji turyńskiej.

Wszyscy nowi błogosławieni żywili głębokie i synowskie nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny. Tak jak oni zwróćmy się do Niej z ufnością, błagając, aby ludzka rodzina mogła iść drogami sprawiedliwości i pokoju.


opr. mg/mg



 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: świętość powołanie beatyfikacja codzienność Indianie książę Kolumbia Nemezja Valle August Czartoryski Aleksandra Maria da Costa Maria Guadalupe Garcia Zavala Euzebia Palomino Laura Montoya
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W