Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl


Jan Paweł II

Rozwijamy dialog prawdy i miłości

28 VI 2003 — Do delegacji Ekumenicznego Patriarchatu Konstantynopola



Z okazji uroczystości Świętych Apostołów Piotra i Pawła przybyła do Watykanu delegacja Ekumenicznego Patriarchatu Konstantynopola, której przewodniczył greckoprawosławny arcybiskup Ameryki Demetrios. 28 czerwca Jan Paweł II przyjął gości na audiencji w bibliotece prywatnej. W przemówieniu do nich wyraził życzenie, «by chrześcijanie, jako świadkowie zbawczej łaski Trójjedynego Boga, odgrywali szczególną rolę w dokonującym się obecnie procesie integracji i pojednania».

Drodzy Bracia w Chrystusie!

1. Z radością witam was w Watykanie na tym dorocznym spotkaniu z okazji uroczystości świętych Piotra i Pawła. Wasza obecność tutaj, jako przedstawicieli Jego Świątobliwości Patriarchy Ekumenicznego Bartłomieja I, jest znakiem naszej wspólnej miłości do Chrystusa oraz świadectwem braterstwa eklezjalnego — potwierdzamy w ten sposób na nowo dziedzictwo miłości i jedności, które Pan Jezus zostawił swojemu Kościołowi zbudowanemu na apostołach. Te odbywające się co roku spotkania umacniają naszą więź braterstwa i utwierdzają naszą nadzieję w ustawicznym dążeniu do pełnej jedności i do przezwyciężenia historycznych podziałów między nami.

2. Dziękuję Panu za to, że w minionym roku przedstawiciele Stolicy Apostolskiej wielokrotnie mieli okazję spotykać się i współpracować z Patriarchatem Ekumenicznym. Spośród różnorodnych inicjatyw pragnę tu przypomnieć przesłanie, jakie skierowałem do Jego Świątobliwości Bartłomieja I z okazji V sympozjum poświęconego środowisku, które rozpoczęło się w mojej ojczystej ziemi, Polsce. Bardzo dziękuję za zapewnienie o modlitwie i serdeczne słowa, które Jego Świątobliwość wypowiedział niedawno podczas dwóch konferencji zorganizowanych z okazji zbliżającej się 25. rocznicy mojego pontyfikatu. Doceniam również wysiłki, jakich w ostatnich miesiącach nie szczędził Patriarchat Ekumeniczny, koordynując dalsze prace Międzynarodowej Komisji Mieszanej ds. Dialogu Teologicznego między Kościołem katolickim a Kościołami prawosławnymi. Proszę zapewnić Jego Świątobliwość o moich żarliwych modlitwach za powodzenie tego dzieła, gdyż jest ono niezbędne, byśmy mogli wzrastać w jedności.

Gwałtowne przemiany zachodzące w dzisiejszym świecie zobowiązują wszystkich chrześcijan do ukazywania, jak w świetle Ewangelii Jezusa Chrystusa patrzeć na istotne zagadnienia etyczne, które stoją przed rodziną ludzką; chodzi tu m.in. o pilną potrzebę rozwijania dialogu międzyreligijnego, położenie kresu niesprawiedliwości, która jest przyczyną konfliktów i wrogości między narodami, ochronę Bożego stworzenia oraz o znalezienie odpowiedzi na pytania, jakie rodzą nowe zdobycze nauki i techniki. Zwłaszcza tutaj, w Europie, wyznawcy Jezusa muszą współpracować ze sobą, uznać i ożywić duchowe korzenie, które mają tak istotne znaczenie dla historii i kultury tego kontynentu. Konsolidacja jedności i tożsamości Europy wymaga, by chrześcijanie, jako świadkowie zbawczej łaski Trójjedynego Boga, odgrywali szczególną rolę w dokonującym się obecnie procesie integracji i pojednania. Czyż bowiem powołaniem Kościoła Chrystusowego nie jest w pierwszym rzędzie być dla całego świata wzorem zgody, wzajemnego zrozumienia i owocnej miłości, objawiającym, że Boża łaska zdolna jest przezwyciężyć wszelkie ludzkie podziały i konflikty?

3. Drodzy bracia, w naszych dążeniach do rozwijania dialogu prawdy i dialogu miłości nie poddawajmy się zniechęceniu, gdy pojawiają się trudności. Zawsze otwierają się przed nami możliwości, jeżeli naprawdę chcemy wypełniać wolę Pana, który pragnie jedności swoich uczniów. Musimy wytrwale pracować, pogłębiać pragnienie osiągnięcia jedności i wykorzystywać każdą okazję, by dorastać do pełnej komunii i współpracy, przedstawiając nieustannie Bogu w modlitwie nasze potrzeby, nadzieje i porażki, aby On mógł nas uzdrowić mocą swego wielkiego miłosierdzia.

Powierzam te myśli wam, drodzy bracia, i proszę o przekazanie moich braterskich pozdrowień Jego Świątobliwości Bartłomiejowi I oraz Świętemu Synodowi. Niech Pan udzieli nam siły potrzebnej do składania o Nim wiernego świadectwa oraz do nieustannej modlitwy i pracy na rzecz jedności i pokoju Jego świętego Kościoła.

 


opr. mg/mg



 
Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: Europa dialog etyka ekumenizm Bartłomiej I Konstantynopol korzenie Europy Patriarchat Konstantynopola Demetrios