Dwa kielichy, dwa domy, dwa skarbce…

W czytaniach dzisiejszej liturgii zadziwiająca jest obecność liczby dwa. W pierwszym czytaniu mowa jest o dwóch kielichach, o dwóch stołach, natomiast w Ewangelii Chrystus mówi o dwóch owocach, o dwóch drzewach, o dwóch skarbcach i o dwóch domach. To rozdzielenie pokazuje jasny kontrast między tym co pochodzi od Boga a tym co pochodzi od diabła. Nawet jeśli dzisiaj w wielu społeczeństwach próbuje się zacierać różnicę między dobrem a złem, to w chrześcijaństwie nie istnieje symbioza między tym co pochodzi od demonów a tym co jest z Chrystusa. Ten radykalny podział jest kwestią życia i śmierci. Nie bez przypadku pierwsi wierzący, tak jak zostało to opisane w Didache, jasno rozdzielali dwie drogi. Ta która prowadzi do życia i ta która prowadzi do śmierci: „Dwie są drogi, jedna droga życia, a druga śmierci - i wielka jest różnica między nimi”.

Dzisiejsze czytania stawiają nas przed jasnym wyborem. Z którego kielicha dzisiaj chcesz pić? Z kielicha Pana czy z kielicha demonów? Chcemy zasiadać przy stole Pana czy przy stole demonów? (1 Kor 10,21). Czy nasz dom ma pewny fundament lub czy jest na ziemi bez fundamentu? (Łk 6,49). Miejscem gdzie podejmujemy decyzję, aby iść dobrą lub złą drogą jest skarbiec, serce człowieka, które może obfitować w przekleństwo lub w błogosławieństwo.

Jedyny, który ma moc uleczyć serce człowieka to Chrystus. On ofiarowuje się za nas i daje nam możliwość budowania na Nim naszego życia, które być może dzisiaj bardziej przypomina wielką ruinę niż okazały dom. Nigdy nie jest za późno aby otworzyć się na działanie Jego darmowej łaski w nas, w sposób szczególny w czasie Eucharystii, gdzie Jego zwycięstwo nad diabłem i śmiercią w pełni się urzeczywistnia. Nie bójmy się dzisiaj stanąć w prawdzie o nas i uznać nasze grzechy, nasze złe owoce, nasze bałwochwalstwo, abyśmy mogli na nowo doświadczyć działania Chrystusa Zmartwychwstałego. I tak jak Jozue pytał Izraelitów przed wejściem do Ziemi obiecanej komu chcą służyć i aby wyrzekli się bożków, tak i my prośmy Pana aby dał nam prawdziwą wolność i abyśmy mogli każdego dnia, tak jak Naród wybrany powiedzieć: „My również chcemy służyć Panu, bo On jest naszym Bogiem” (Joz 24,18).