Pragnienie przebywania z Bogiem

Niestety w dniu dzisiejszym wielu ludzi na świecie wybiera pogańskie świętowanie halloween, podczas którego niektórzy próbują „oswoić się" ze śmiercią, przed którą człowiek odczuwa paniczny lęk. Jest to dobrze widoczne na wielu domach i budynkach w Holandii, które ozdobione są makabrycznymi dekoracjami, takimi jak kościotrupy, czaszki i różnego rodzaju straszydła. Może to wydawać się niewinną zabawą, jednak konsekwencje oddawania się złu są zawsze opłakane. Ludzie pragną uwolnić się od strachu przed śmiercią na różne sposoby, próbując ją nawet relatywizować w tak absurdalny sposób.

Dzisiejsze Liturgia okazuje nam jednak zupełnie inną perspektywę. Święty Paweł w pierwszym czytaniu wyraża pragnienie przebywania z Bogiem. To pragnienie przewyższa wszelki niepokój wobec końca jego ziemskiego życia: „pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze" (Flp 1,23). Przebywanie z Chrystusem oznacza brak odczuwania lęku przed śmiercią, ponieważ On jest kluczem do naszej nieśmiertelności. Jednak  apostoł nie wie dokładnie co wybrać, ponieważ z jednej strony miłość do braci i sióstr, którym pragnie służyć, zatrzymuje go na tej ziemi, a z drugiej pragnie życia wiecznego.

A my, tak naprawdę czego dzisiaj pragniemy? Czy są to pragnienia pochodzące od Boga? Pragniemy przebywać z Nim, czy też chcemy być wiecznie młodzi, piękni i bogaci, zapominając o celu naszego pielgrzymowania na tej ziemi? 

Prawdziwy sens wypełnienia naszych pragnień wyraża psalmista w psalmie responsoryjnym: „Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?" (Ps 42,3). Każdego dnia potrzebujemy Słowa Dobrej Nowiny, poprzez którą Pan niejako przyciąga nas do siebie, ukazuje nam swoje oblicze pełne miłości i wzbudza w nas pragnienie, aby otworzyć się na Jego miłosierdzie.

Niech to pragnienie towarzyszy nam każdego dnia, szukając Chrystusa w naszej codzienności. Ponieważ wiele razy szukamy pierwszych miejsc w szkole, w pracy, a być może nawet w Kościele. Jednak i to nie może nas nasycić. Pan zaprasza nas, abyśmy nie bali się znaleźć Chrystusa będąc na ostatnim miejscu. Ale przede wszystkim pozwólmy Chrystusowi, aby On nas dzisiaj znalazł w czasie tej Eucharystii. Niech ta Uczta Eucharystyczna będzie dla nas okazją do tego spotkania.