Znaleziono 2465 wyników
Co to znaczy, że Maryja z „ciałem i duszą” została wzięta do nieba?
Wiara we wniebowzięcie Maryi obecna jest od pierwszych wieków chrześcijaństwa, choć stała się ona dogmatem dopiero w 1950 r. i to tylko w Kościele zachodnim. Sensem tego święta nie jest docenienie zasług Maryi, ale nadzieja, że tak jak Maryja, mamy szansę uczestnictwa w chwale nieba w całej pełni: wraz z „ciałem i duszą”. A nastąpi to ostatecznie po Zmartwychwstaniu.
Problem ze współczesną sztuką: piękno zastąpiono kiczem lub szokiem. To droga donikąd
Świat, który nie rozpoznaje i nie kultywuje prawdy, dobra i piękna, to świat, który zmierza do swej własnej destrukcji. Niestety, tak właśnie wygląda współczesny świat zachodni: zamiast autentycznego piękna, promuje się to, co szokuje, co jest zwyczajnie brzydkie i wynaturzone – zauważa o. Jan Strumiłowski OCist.
Napędzany bluźnierstwem walec rozpędza się – to właśnie prawdziwe, ohydne oblicze „kultury tolerancji”
Dyskusja na temat pseudoartystycznych wyobrażeń uderzających bezpośrednio w chrześcijan, takich jak parodia Ostatniej Wieczerzy będzie wracać raz za razem. „Tolerancyjna” kultura nie może znieść tego, że inni myślą i czują inaczej i będzie nieustannie prowokować, szokować, uderzać w czułe punkty. Im bardziej dosadnie, im bardziej boli innych, tym lepiej, według wyznawców „tolerancjonizmu”. Wszyscy muszą ich tolerować – oni zaś – nie tolerują nikogo.
Weigel: tylko katolicka edukacja może uratować naszą cywilizację. Potrzebujemy pięciu „kluczy”
Czy istnieje coś takiego jak specyficznie „katolicka edukacja”? Jak najbardziej. George Weigel wskazuje pięć elementów, które sprawiają, że edukacja jest faktycznie katolicka: wysokiej jakości, a jednocześnie ukazująca perspektywę znacznie dalszą niż modna obecnie „samorealizacja”. Tylko taka edukacja może uratować naszą cywilizację i kulturę przed samozniszczeniem.
Bóg jest Pięknem. Nie kultywujmy kiczu i tandety, szukajmy tego, co naprawdę piękne
Dbanie o otaczające nas piękno – przedmiotów codziennego użytku, pomieszczeń, ubrań nie jest próżnością, a w każdym razie nie musi nią być. Pragnienie piękna zostało nam dane przez Boga, jest cząstką Jego DNA w naszej duszy. Dlatego nie powinniśmy się zgadzać na kicz i tandetę, szczególnie w tym, co uważamy za sakralne.
