Sami nie odwrócili się od cierpienia, teraz chcą być „światłem nadziei” dla innych rodzin. Gala „Przyjaciel Życia”

W krakowskim hotelu Domus Mater odbyła się uroczysta gala wręczenia nagród „Przyjaciel Życia” i „Cichy Bohater”, przyznawanych przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. To wyróżnienia dla osób i rodzin, które swoją postawą, często po cichu i bez rozgłosu, budują kulturę szacunku dla życia – od poczęcia aż do naturalnej śmierci.

Spotkanie otworzyła Magdalena Guziak-Nowak, podkreślając, że nagroda „Przyjaciel Życia” jest najwyższym wyróżnieniem przyznawanym przez zarząd Stowarzyszenia. Trafia do osób szczególnie zasłużonych w budowaniu cywilizacji miłości. Z kolei tytuł „Cichy Bohater” honoruje rodziny, które z oddaniem i miłością opiekują się dziećmi z niepełnosprawnością, dając społeczeństwu świadectwo nadziei.

Tegorocznym laureatem nagrody „Przyjaciel Życia” został dr inż. Adam Kisiel – jeden z pionierów ruchu pro-life w Krakowie i w Polsce. Laudację wygłosił prezes Stowarzyszenia Wojciech Zięba, odwołując się do Psalmu 1 i wskazując go jako duchowy klucz do odczytania drogi laureata. Podkreślił jego ponad 45-letnie zaangażowanie w obronę życia dzieci nienarodzonych, modlitwę, edukację i konsekwentne budowanie środowisk pro-life. Szczególne miejsce w tej drodze zajmuje Krucjata Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, której Adam Kisiel był inicjatorem i duchowym filarem.

Odbierając nagrodę, laureat zwrócił uwagę, że przyjmuje ją z rąk młodego pokolenia, co ma dla niego wyjątkowe znaczenie. Podkreślił, że wyróżnienie należy się wszystkim, którzy przez lata modlili się i pracowali na rzecz ochrony życia. Nagrodę zadedykował osobom szczególnie zasłużonym dla ruchu pro-life, m.in. dr Wandzie Półtawskiej i śp. dr. Antoniemu Ziębie.

Tytuł „Cichy Bohater” otrzymali Agnieszka i Maciej Tomiccy, rodzice czworga dzieci, w tym Jagody – dziewczynki urodzonej w 24. tygodniu ciąży, której życie od pierwszych chwil było zagrożone. Ich historię – naznaczoną doświadczeniem straty, lęku i długiej walki o życie dziecka – w laudacji przybliżył Wojciech Zięba, wskazując na wiarę, Eucharystię i miłość małżeńską jako fundament ich postawy. 

Podkreślił, że rodzina Tomickich pokazuje, iż niepełnosprawność nie odbiera godności ani sensu życia, lecz może stać się przestrzenią dojrzewania do bezwarunkowej miłości.

Ze względu na trudne warunki atmosferyczne laureaci nie mogli uczestniczyć w gali osobiście. W nagranym przesłaniu mówili o służbie, która nie liczy kosztów, oraz o towarzyszeniu innym rodzinom stojącym wobec dramatycznych diagnoz prenatalnych. Agnieszka Tomicka zaprezentowała także książkę „Kwiat Jagody”, inspirowaną historią ich rodziny.

Dziękując za przyznane wyróżnienie, państwo Tomiccy zaznaczyli, że traktują je jako docenienie codziennej, cichej pracy na rzecz rodzin w kryzysie. „Nikt z nas nie jest przygotowany na to, co życie może mu przynieść. Pierwsze pytanie, które się wtedy pojawia, brzmi: Co dalej?”  – mówili, dodając, że ich misją jest towarzyszenie kobietom i rodzinom w lęku, poprzez rozmowy, obecność i wspólne szukanie rozwiązań. Podkreślili, że chcą być „światłem nadziei” dla tych, którzy stają wobec trudnych diagnoz prenatalnych i boją się przyszłości.

Gala była nie tylko wręczeniem nagród, ale przede wszystkim mocnym świadectwem, że obrona życia zaczyna się od wiary, odwagi i codziennej wierności miłości – także wtedy, gdy droga prowadzi przez cierpienie i niepewność.

Dziękujemy za przeczytanie artykułu. Jeśli chcesz wesprzeć naszą działalność, możesz to zrobić tutaj.