Liberalizm hegemoniczny a „Sprawa Polska”

O tytułowej ciekawej zbitce pojęciowej dowiedziałem się ostatnio w trakcie lektury książki Johna Josepha Mearsheimera pt. „Wielkie złudzenie, liberalne marzenia a rzeczywistość międzynarodowa”. Wiele zawartych w niej tez może budzić kontrowersje. Ja jednak nie o nich, przynajmniej teraz, skupię się bowiem na owym tytułowym pojęciu, które zresztą jest jedną z ważnych osi publikacji.

Autor sugeruje, a właściwie to zarzuca Stanom Zjednoczonym, że jako światowe mocarstwo zamiast prowadzić politykę realistyczną czy nacjonalistyczną, w swych działaniach, szczególnie tych po roku 1989, kierowały się imperatywem narzucania światu ideologii liberalnej, którą uściśla jako liberalizm postępowy. W opisie samego siebie niby to stoi on na straży przyrodzonych praw człowieka, który to termin Mearscheimer kwestionuje, nie ulega jednak wątpliwości, że za jego niektórymi ideami kryją się rzeczy niezgodne z wartościami, które my zwykliśmy uważać za dziedzictwo cywilizacji łacińskiej.

Liberalizm czyli wolność wyłącznie tak, jak rozumie ją lewica

Książka politologa jest odsłonięciem prawdy o tym, że liberalizm w swej agresywnej postaci nie toleruje państw, które swój porządek chciałyby oprzeć na innym katalogu praw niż liberalny kodeks etyczno-moralny. Mnie czytającego Merascheimera z polskiej perspektywy, uderza jeszcze coś innego. Wiele z owych liberalnych definicji wydają się być tak naprawdę lewicowe. Swoisty permisywizm moralny, który jest częścią owych wartości zdaje się bardziej przypominać ofensywę agendy ściśle lewackiej. Przecież z niektórymi tezami liberalizmu w klasycznej postaci idzie się dogadać, kwestia praw człowieka jest jedną z nich. Wątpliwości zasadnicze rodzą się wtedy kiedy zaczynamy dochodzić do konkretów na temat tego, co prawem człowieka jest a co nie.

Kolonizacja instytucjonalna i kulturalna

Pytanie jakie się nasuwa w kontekście obecnej polskiej sytuacji brzmi, czy za gwałtownymi ruchami prawnymi rządu i parlamentu, w którym odbywa się forsowanie permisywnych ustaw i nowelizacji obecnego porządku, stoją Stany Zjednoczone? Pierwszy, drugi i trzeci rzut oka każe udzielić odpowiedzi negatywnej. Obecnie głównym ośrodkiem propagowania tej agendy stała się Unia Europejska z jej berlińsko-brukselskim ośrodkiem sprawczym.

Pytanie zasadnicze brzmi, dlaczego Unia forsuje tego typu rozwiązania? Jednym z kluczy jest twierdzenie o chęci zdemontowania tradycyjnych form, na których stoi Państwo Polskie. Czy to ma służyć kolonizacji instytucjonalnej i kulturalnej? Dopóki ktoś mnie nie przekona, że jest inaczej, tak właśnie będę patrzył. Choćby na pozaprawne działania w zakresie przejęcia Trybunału Konstytucyjnego, który w nowym składzie pewnie unieważni decyzję o prawie do życia dzieci nienarodzonych z 2020 roku. Najprawdopodobniej orzeknie, że związek osób tej samej płci jest równoważny małżeństwu, a skoro tak, to takowe stadło ma prawo do posiadania dzieci itd. Bardzo szybko spadną jakieś represje, ubrane w język pseudowartości oczywiście, skutkujące ograniczeniem praw obywatelskich dla ludzi wierzących. W kwestii wiary, agenda ta w imię praw człowieka domaga się przecież zupełnej prywatyzacji religii i pozostawienie jej w czterech ścianach mieszkań. Uprawnienia wychowawcze rodziców bardzo szybko zostaną ograniczone i będą mogły być realizowane wyłącznie w zakresie praw oznaczonych jako zgodne z „wartościami europejskimi”.

Smutny to obraz, ale wygląda, że naprawdę realizuje się na naszych oczach.

 

« ‹ 1 › »