Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl


Zarys wiary - katechizm






KOCHAĆ ŻYCIE

To, że każdy chce żyć, wydaje się naturalne. Lecz liczba samobójstw wykazuje, jak wielu ludzi rezygnuje z życia, gdyż stało się ono dla nich ciężarem, nieznośną męką.

Chrześcijanie wierzą, że każde życie to dar Boży. Dlatego zawsze jest ono wartością. Chrześcijanin będzie kochał życie - swoje i innych - nawet wtedy, gdy nie dostrzeże w nim nic godnego miłości, gdyż „obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło czym będziemy” (1 J 3, 2). Ostatni, jeszcze ukryty sens życia znajduje się w przyszłości przyobiecanej przez Boga.

Życie, ponieważ jest darem Bożym, musi być we wszystkich okolicznościach chronione i bronione. Naród izraelski przyjął to za prawo Boże: „Ja jestem Jahwe, twój Bóg (...) Nie będziesz zabijał” (W j 20, 2. 13). Zakaz ten ma zapobiec skrajnościom. Nie należy odczytywać tego tylko dosłownie. Także ten, kto przeszkadza żyć innym - przez swoją dokuczliwą, niewyrozumiałą obecność - czyni ich życie „codziennym piekłem”. Szkodzi życiu, występuje przeciw przykazaniu.

Chronienie zagrożonego życia i leczenie życia zranionego jest działaniem w duchu Jezusa. Chrześcijanin będzie się także starał, aby możliwie wielu ludzi żyło w warunkach godnych człowieka. Miłość bliźniego oznacza również przyczynianie się do tego, aby życie miało dla innych wartość i aby przynosiło im radość.

Psalm 146 wyraża wdzięczność Bogu za Jego dary.
Chwalcie Pana, bo dobry,
Śpiewajcie Bogu. naszemu,
Bo On pełen słodyczy,
Jemu się chwała należy.
Pan uniżonych podnosi,
Pysznych ku ziemi przygniata,
Śpiewajcie Panu w podzięce, Bogu na cytrze zagrajcie!


Kara śmierci: Odebranie komuś życia za dokonane przestępstwa. Jest najsurowszą karą. Kościół katolicki nie wypowiedział się dotychczas jednoznacznie co do jej stosowania.

Eutanazja (grec. = „dobra śmierć”): W starożytności eutanazja oznaczała dobrą, łagodną i zaszczytną śmierć. Współcześnie przez „eutanazję” rozumie się zabójstwo kogoś na jego żądanie i pod wpływem współczucia dla niego (albo: skracanie komuś życia, by zaoszczędzić mu cierpień). Kościół katolicki przeciwstawia się eutanazji, uznając ją za sprzeczną z prawem naturalnym i boskim: eutanazja jest bowiem jedną z form niszczenia życia. W polskim prawodawstwie eutanazja jest karalna. Inną natomiast sprawą jest ulga niesiona w konaniu człowiekowi, który skazany jest na pewną i bolesną śmierć. Kościół katolicki dopuszcza stosowanie skutecznej ilości środków znieczulających, jeśli nie dąży się przy tym do skrócenia życia.

Eksterminacja: Działanie zmierzające do wytępienia grupy narodowej, etnicznej, religijnej. W najnowszych czasach hitlerowcy w Niemczech i krajach okupowanych dokonywali eksterminacji całych narodów (Żydzi) i grup społecznych (inteligencji, duchowieństwa), uśmiercali też w sposób z góry zaplanowany chorych psychicznie i osoby kalekie, nadając temu zbrodniczemu działaniu pozory eutanazji. Społeczność ogólnoludzka uznała te czyny za zbrodnię przeciwko ludzkości.

Samobójstwo: Wynika często z duchowej depresji. Dobrowolne odbieranie sobie życia jest w świetle nauki Kościoła ciężkim grzechem, nikt bowiem nie ma prawa odbierać sobie życia, które dał mu Pan Bóg. Trudno jest jednak ocenić odpowiedzialność samobójcy, a co zatem idzie i jego winę.

Spędzanie płodu: Przerywanie ciąży przy pomocy zabiegu chirurgicznego albo odpowiednich środków medycznych. Obowiązkiem sumienia każdego chrześcijanina jest ochrona nie narodzonego życia. Kościół katolicki odrzuca każdą formę rozmyślnego uśmiercania płodu. Uśmiercenie płodu ludzkiego to uśmiercenie ludzkiego życia, które od samego poczęcia jest święte i jest wielkim darem Boga.

Obrona konieczna: Obrona przeciw bezprawnemu nagiemu atakowi na życie, cześć albo majątek (własny lub obcy), za który jesteśmy odpowiedzialni. Obrońca winien się starać, aby uszkodzenia ciała, które zadaje napastnikowi, były możliwie jak najmniejsze. Obrona konieczna nie może być aktem zemsty.

Zabijanie podczas wojny: Akcja militarna niesie w sobie zawsze zagrożenie ludzkiego życia. Jakkolwiek trudno jest w tym wypadku dokładnie określić odpowiedzialność sumienia, to jednak nie można przejść nad nią do porządku dziennego. Z pewnością istotne jest, czy jest to wojna agresywna czy obronna. Rozkaz przełożonego nie może zasadniczo uwolnić jednostki od odpowiedzialności. W każdym razie respektować należy decyzje sumienia człowieka.

Śmierć socjalna: Jest źle, że w naszym otoczeniu ludzie umierają w samotności i opuszczeniu. Również źle (lub jeszcze gorzej) jest, że wszędzie na świecie ludzie muszą umierać za wcześnie, ponieważ nie mają wystarczających środków do życia, lub dlatego, że wykonywana przez nich praca przekracza ich możliwości i jest niedostatecznie wynagradzana. Nadzieja życia wiecznego, którą żywią chrześcijanie, nie może oznaczać zgody na „śmierć socjalną”, obojętnie jaką formę by ona posiadała.





opr. mg/lb



 
Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: śmierć życie eutanazja Katechizm eksterminacja wojna samobójstwo obrona konieczna