Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao


Przemoc w rodzinie? Nie! Odbieranie dzieci rodzicom - również nie!

Komunikat prasowy KP Polska Plus

Warszawa, 26 lutego 2010 r.



Na konferencji prasowej w Sejmie liderzy Polski Plus - prezes partii Ludwik Dorn oraz Przewodniczący Koła Parlamentarnego Polska Plus przedstawili stanowisko Polski Plus wobec rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw.

Posłowie przedstawili treść listów przekazanych do Pana Premiera Donalda Tuska oraz Marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego, w których zwracają się do Pana Premiera o wycofanie z laski marszałkowskiej, a do Pana Marszałka o przełożenie o 1,5 miesiąca drugiego czytania rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw.


Warszawa, 26 lutego 2010 r.

Ludwik Dorn

Przewodniczący Koła Parlamentarnego

Polska Plus

 

Pan

Bronisław Komorowski

Marszałek Sejmu RP

 

Szanowny Panie Marszałku,

W imieniu Koła Parlamentarnego Polska Plus zwracam się do Pana o zdjęcie z porządku najbliższego posiedzenia sprawozdania komisji o ustawach o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemoc w rodzinie (druk nr 2776) i przełożył drugie czytanie projektu o co najmniej 1,5 miesiąca.

Wniosek uzasadniam następująco:

W toku prac ustawodawczych podkomisja i komisja nie uwzględniły w sprawozdaniu poważnych i uzasadnionych zastrzeżeń zgłaszanych przez większość prawników, ekspertów i przedstawicieli organizacji pozarządowych. W szczególności zaś nie rozwiązano problemów łączących się z dwiema kluczowymi kwestiami:

  1. Art.9c upoważnia powołane ustawa zespoły interdyscyplinarne do gromadzenia i przetwarzania danych „wrażliwych” zarówno osób dopuszczających się przemocy w rodzinie, jak i osób, które są ofiarami przemocy. Wszystkie opinie prawne i merytoryczne oraz Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych poddały brzmienie tego przepisu daleko idącej krytyce ze względu na nie zastosowanie zasady proporcjonalności przy ingerencji w prywatność, jak i brak regulacji prawnych konstruujących gwarancje ochrony gromadzonych i przetwarzanych danych. Niestety, w toku dotychczasowych prac ustawodawczych krytyki te nie zostały w najmniejszym stopniu uwzględnione.
  2. Podobnie się ma sprawa z art. 12a, który uprawnia pracownika socjalnego do odebrania dziecka z rodziny w sytuacji zagrożenia jego życia i zdrowia. Prawnicy, eksperci i większość przedstawicieli organizacji pozarządowych podnosili podczas prac w Sejmie, że w obecnym stanie prawnym (kodeks cywilny, ustawa o pomocy społecznej, ustawa o wychowaniu w trzeźwości) istnieją wystarczające możliwości odebrania zagrożonego dziecka z rodziny. Istota nowelizacji polega na rozszerzeniu katalogu osób uprawnionych do takiej decyzji o pracowników socjalnych. Ten przepis został wymyślony za biurkiem w resorcie pracy. Wedle naszych informacji sami pracownicy socjalni obawiają się takiego rozwiązania, bo nadane im uprawnie będzie praktycznie ich obowiązkiem. Pracownicy socjalni nie są do tego zadania przeszkoleni, a ponadto przeciążeni są obowiązkami biurokratycznymi i nie maja po prostu możliwości pracy socjalnej z rodzinami dysfunkcyjnymi. Rodzi się zatem niebezpieczeństwo, że asekurując się mogą podejmować nietrafne decyzje, a wówczas ich działania nie przyczynia się do poprawy losu krzywdzonych dzieci. Decyzje o odebraniu dzieci z rodziny może w myśl obowiązujących ustaw podejmować Policja. W ciągu ostatnich dziesięciu lat Policja dorobiła się dobrze przeszkolonej, dysponującej doświadczeniem kadry, przede wszystkim funkcjonariuszek. Nie ma żadnych powodów, by rozszerzać katalog uprawnionych do tak dramatycznych decyzji o urzędników nie przeszkolonych i przeciążonych innymi pracami.
  3. Szanowny Panie Marszałku,

    Należy uniknąć sytuacji, w której kwestia przeciwdziałania przemocy w rodzinie stanie się przedmiotem konfliktu społecznego i politycznego. Niestety, może do tego dojść, a nie musi. Z jednej strony sprawa kluczowych przepisów w projekcie ustawy staje się na późnym etapie prac ustawodawczych przedmiotem ożywionej i gorącej debaty publicznej, z drugiej — szeroko komentowane są wydarzenia takiej jak krzywda, która spotkała rodzinę państwa Szwaków oraz losy Sebastiana z Bystrzycy Nowej. Pokazują one, że rażących błędów mogą się dopuszczać nawet osoby i instytucje dysponujące większym doświadczeniem niż pracownicy socjalnie.

    Przygotowanie poprawek, które nie naruszałyby wielu cennych elementów zawartych tak w przedłożeniu rządowym, jak i poselskim, a jednocześnie uchylały najważniejsze zagrożenia wymaga pracy, a więc i czasu. Ponadto czasu wymagają uzgodnienie miedzy siłami politycznymi w Sejmie, tak by poprawki mogły uzyskać większość i by ta większość wykraczała poza obóz rządzący. Jednocześnie wedle mej wiedzy kształt ustawy zawarty w sprawozdaniu komisji jest przedmiotem głębokiego namysłu także w klubie, którego jest Pan Marszałek członkiem. Z tego względu pozwalam sobie wnosić jak na wstępie.

    Z poważaniem

    /-/ Ludwik Dorn


Warszawa, 26 lutego 2010 r.

Jerzy Polaczek

Prezes partii Polska Plus

Ludwik Dorn

Przewodniczący Koła Parlamentarnego

Polska Plus

 

Pan

Donald Tusk

Prezes Rady Ministrów

 

Szanowny Panie Premierze,

W imieniu partii Polska Plus i Koła Parlamentarnego Polska Plus zwracamy się do Pana, by skorzystał z przysługującego Radzie Ministrów uprawnienia, o którym mówi art. 119 ust.4 Konstytucji i wycofał z laski marszałkowskiej rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 1698)

Wniosek swój uzasadniamy następująco:

  • Nowelizowana ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie powstała w lipcu 2005 roku pod rządami SLD. Jej twórcom nie można odmówić troski o ofiary przemocy, która ma miejsce w rodzinie, niemniej ta troska znalazła taki ustawowy wyraz, który stygmatyzuje i traktuje ja jako „dobro podejrzane”. Projekt nowelizacji Pańskiego rządu odwołuje się do tej samej „filozofii” podejścia do rodziny i radykalizuje ją, w czym widzimy bardziej biurokratyczną inercję resortu pracy i polityki społecznej niż Pański lub Pani Minister Pracy świadomy zamysł. Ustawa z 2005 roku zasługuje na gruntowną nowelizację i mamy nadzieję, że Pański rząd do niej doprowadzi. Niestety, powinna to być nowelizacja znacząco odbiegająca od obecnego przedłożenia rządowego. Oprócz tej uwagi generalnej przedstawiamy Panu Premierowi dwa najważniejsze zastrzeżenia dotyczące istotnych przepisów ustawy nowelizującej.
  • Art.9c upoważnia powołane ustawą zespoły interdyscyplinarne do gromadzenia i przetwarzania danych „wrażliwych” zarówno osób dopuszczających się przemocy w rodzinie, jak i osób, które są ofiarami przemocy. Wszystkie opinie prawne i merytoryczne oraz Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych poddały brzmienie tego przepisu daleko idącej krytyce ze względu na nie zastosowanie zasady proporcjonalności przy ingerencji w prywatność, jak i brak regulacji prawnych konstruujących gwarancje ochrony gromadzonych i przetwarzanych danych. Niestety, w toku dotychczasowych prac ustawodawczych krytyki te nie zostały w najmniejszym stopniu uwzględnione.
  • Podobnie się ma sprawa z art. 12a, który uprawnia pracownika socjalnego do odebrania dziecka z rodziny w sytuacji zagrożenia jego życia i zdrowia. Prawnicy, eksperci i większość przedstawicieli organizacji pozarządowych podnosili podczas prac w Sejmie, że w obecnym stanie prawnym (kodeks cywilny, ustawa o pomocy społecznej, ustawa o wychowaniu w trzeźwości) istnieją wystarczające możliwości odebrania zagrożonego dziecka z rodziny. Istota nowelizacji polega na rozszerzeniu katalogu osób uprawnionych do takiej decyzji o pracowników socjalnych. Ten przepis został wymyślony za biurkiem w resorcie pracy. Wedle naszych informacji sami pracownicy socjalni obawiają się takiego rozwiązania, bo nadane im uprawnie będzie praktycznie ich obowiązkiem. Pracownicy socjalni nie są do tego zadania przeszkoleni, a ponadto przeciążeni są obowiązkami biurokratycznymi i nie maja po prostu możliwości pracy socjalnej z rodzinami dysfunkcyjnymi. Rodzi się zatem niebezpieczeństwo, że asekurując się mogą podejmować nietrafne decyzje, a wówczas ich działania nie przyczynią się do poprawy losu krzywdzonych dzieci. Decyzje o odebraniu dzieci z rodziny może w myśl obowiązujących ustaw podejmować Policja. W ciągu ostatnich dziesięciu lat Policja dorobiła się dobrze przeszkolonej, dysponującej doświadczeniem kadry, przede wszystkim funkcjonariuszek. Nie ma żadnych powodów, by rozszerzać katalog uprawnionych do tak dramatycznych decyzji o urzędników nie przeszkolonych i przeciążonych innymi pracami.
  • Szanowny Panie Premierze,

    Należy uniknąć sytuacji, w której kwestia przeciwdziałania przemocy w rodzinie stanie się przedmiotem konfliktu społecznego i politycznego. Niestety, może do tego dojść, a nie musi. Z jednej strony sprawa kluczowych przepisów w projekcie ustawy staje się na późnym etapie prac ustawodawczych przedmiotem ożywionej i gorącej debaty publicznej, z drugiej — szeroko komentowane są wydarzenia takiej jak krzywda, która spotkała rodzinę państwa Szwaków oraz losy Sebastiana z Bystrzycy Nowej. Pokazują one, że rażących błędów mogą się dopuszczać nawet osoby i instytucje dysponujące większym doświadczeniem niż pracownicy socjalnie.

    Z tych względów pozwalamy sobie wnioskować jak na wstępie. Jednocześnie informujemy Pana Premiera, że równolegle zwracamy się do Marszałka Sejmu z wnioskiem, by odłożył drugie czytanie wspomnianego projektu ustawy o co najmniej 1,5 miesiąca, gdyby Rada Ministrów nie zechciała wycofać go z laski marszałkowskiej

    Z poważaniem

    /-/ Jerzy Polaczek

    /-/ Ludwik Dorn


    opr. mg/mg



     


    Podziel się tym materiałem z innymi:


    Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: wychowanie rodzina rodzice znęcanie się przemoc rodzinna przemoc domowa pracownik socjalny kary cielesne ograniczenie praw rodzicielskich cierpienia psychiczne ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie pozbawienie praw rodzicielskich odebranie dzieci autorytet rodziców bicie dziecka list do premiera
     
    © Fundacja Opoka 2017
    Realizacja: 3W
    © Fundacja Opoka 2017
    Realizacja: 3W