Prosić z odwagą

„Przybierają oni wygląd ponury”. Ja przybieram taki wygląd jak mi ktoś podpadnie. Ostatnio miałem taką sytuację i widzę, że to poruszyło osobę, której dotyczył mój ponury wygląd. Piszę to i nie wiem, co z tym zrobić. W mojej bezradności uciekam się do Pana i ufam, że, jak głosi dzisiejszy Psalm, okaże mi On swą dobroć.

Pierwsza lektura przedstawia opis podwójnej relacji. Prorok – uczeń – Prorok. Eliasz trzykrotnie „zniechęca” ucznia do pozostania przy nim. Jakby mówił mu „idź swoją drogą, bo twoja misja u mego boku jest zakończona”. Elizeusz jednak pozostaje, tak, jak Rut pozostała z Noemi. Uczeń pozostał wchodząc w sytuację niepewną, a nawet niebezpieczną. Na pytanie Eliasza, Elizeusz odpowiada jako ktoś więcej niż uczeń, jako jego pierworodny duchowy syn. Poprosił o „dwie części jego ducha”. Odpowiedź Eliasza była zaproszeniem do zachowania, które mogło skończyć się śmiercią. Według ówczesnej mentalności żydowskiej, nikt nie mógł ujrzeć chwały Boga i pozostać przy życiu. Dlatego uczniowie na Górze Tabor upadli na twarz, gdy doświadczyli tej chwały. Elizeusz zaryzykował swoim życiem „patrzał i wołał”. Otrzymał płaszcz Eliasza. Tekst pomija ważny fakt, że uderzył nim Jordan i wody się nie rozstąpiły. Wówczas wezwał nie Eliasza, ale Pana, Boga Eliasza. I powtórnie uderzył rzekę i ona stała się posłuszna.

Ta historia jest zaproszeniem dla ciebie. Bóg stworzył ciebie i także dał Syna Bożego, który chce być twoim Mistrzem. Może dawno temu odstąpiłeś od Niego. Postanowiłeś urządzać swoje życie po swojemu. Ale On dziś przez ten komentarz pojawia się przed tobą i mówi tobie „Żądaj, co mam ci uczynić zanim” skończy się ten komentarz i wrócisz do twardej rzeczywistości. Czy poprosisz o zdrowie, o lepszą pracę, o dostanie się na studia dla syna? Ale możesz choć przez moment poczuć się jak pierworodne dziecko. Należy ci się Duch Jezusa Chrystusa. Mając Go doświadczysz, że Bóg Ojciec cię kocha w każdej sytuacji, także gdy rzeczy idą, po ludzku, źle.

Jezus w ewangelii mówi, że tego Ducha możesz otrzymać w skrytości. Elizeusz otrzymał ducha Eliasza w ukryciu, daleko od uczniów.

Teraz w sercu powtórz: „Jestem twoim dzieckiem pierworodnym Jezu, «Niechby - proszę - dwie części Twego ducha przeszły na mnie!»”