Liturgia na dzień 2017-10-07:

Pierwsze czytanie

Ba 4, 5-12. 27-29

Czytanie z Księgi proroka Barucha

Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela! Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego ofiarami składanymi złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym Żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała. Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: «Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, że jestem wdową i opuszczoną przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.

Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który dopuścił to na was, będzie o was pamiętał. Jak bowiem, błądząc, myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, który zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym».

Psalm responsoryjny

Ps 69

Ps 69 (68), 33-35. 36-37 (R.: por. 34a)

Pan wysłuchuje biednych i pokornych.

Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, †
niech ożyje serce szukających Boga. *
Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *
morza i wszystko, co w nich żyje.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych.

Bóg bowiem ocali Syjon †
i miasta Judy zbuduje, *
tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *
miłujący Jego imię przebywać tam będą.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 25

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 10,17-24

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».

Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».

W tej to chwili rozradował się Jezus w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Modlitwa bez granic

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Modlitwa bez granic

Modlitwa różańcowa dla wielu, niestety także katolików kojarzy się z tzw. klepaniem. Wypowiadaniem słów, bez większego znaczenia. Dla tych jednak, którzy zakosztowali tej modlitwy, jest ona rozkoszą i potężnym orężem w walce z podstępnymi atakami Szatana. Wystarczy spojrzeć na wielkich czcicieli Matki Bożej i miłośników modlitwy różańcowej, do których należeli chociażby św. Ojciec Pio i św. Jan Paweł II. Ten pierwszy nazywał różaniec swoją bronią, drugi zaś nie rozstawał się z nim ani na chwilę, rozdając różańce także tym, którzy przybywali do niego z bardziej lub mniej oficjalnymi wizytami.
Dzisiejsze świto Matki Bożej Różańcowej to upamiętnienie wielkiego zwycięstwa, jakie odniosła chrześcijańska flota nad wrogimi siłami islamskimi, dążącymi do podboju Europy. Zresztą nie pierwszy i nie ostatni raz w dziejach świata Maryja stała się ucieczką grzeszników i Naczelnym Wodzem broniących desperacko chrześcijańskich przyczółków Europy. Także czasy nowożytne mają swoje wielkie zwycięstwa różańcowe. Wyprowadzenie Armii Czerwonej z Austrii, Ewolucja Różańcowa na Filipinach, czy chociażby nasza polska Solidarność.
Maryja jest naszą królową, matką i najlepszą orędowniczką. Jest Królową Różańca Świętego, a od czasów Fatimy naszą przewodniczką po tej pięknej modlitwie, która pozwala nam zagłębić się tajemnicach Radosnych, Bolesnych i Chwalebnych, a od czasów św. Jana Pawła II, także tajemnicach Światła. Powtarzane „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”, są niejako ciągłym, płynącym z miłości wyznaniem, „kocham Cię, Mamusiu”, „Kocham Cię, Tatku”, względem Naszego Ojca, Który jest w niebie i tej, którą Syn Boży dała nam za matkę.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
O różańcu można by wiele mówić. Jest on modlitwą o tyle prostą, co wciągającą, inspirującą i pozwalającą w geście absolutnego zawierzenia na omówienie wszystkich ważnych dla nas i dla świata spraw, poprzez włączenie ich w rozważane tajemnice życia Pana Jezusa i Matki Najświętszej.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy modlę się na różańcu?