19
października
czwartek
Dzień powszedni albo wspomnienie świętych męczenników Jana de Brebeuf, Izaaka Jogues’a, prezbiterów oraz Towarzyszy albo wspomnienie św. Pawła od Krzyża, prezbitera
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
Rz 3,21-30
Psalm responsoryjny:
Ps 130
Werset przed Ewangelią:
J 14, 6
Ewangelia:
Łk 11, 47-54

Patroni:

  • św. Jan de Brébeuf, Izaak Jogues, Renat Goupil, Gabriel Lalemant, Antoni Daniel, Karol Garnier i Natalis Chabanel ,
  • św. Paweł od Krzyża,
  • św. Joel,
  • św. Ptolomeusz, Lucjusz i in.,
  • św. Asteriusz,
  • św. Sabinian i Potentian,
  • św. War,
  • św. Gratus,
  • św. Ethbin,
  • św. Weran,
  • św. Akwilin,
  • św. Frideswida,
  • bł. Tomasz Helye,
  • św. Filip Howard,
  • św. Łukasz Alonsus Gorda i Mateusz Kohioye,
  • bł. Agnieszka od Jezusa Galand,
  • bł. Jerzy Popiełuszko

Liturgia na dzień 2017-10-19:

Pierwsze czytanie

Rz 3,21-30
Bracia:

Teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa, poświadczona przez Prawo i Proroków.

Jest to sprawiedliwość Boża dostępna przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich, którzy wierzą. Bo nie ma tu różnicy: wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie, które jest w Chrystusie Jezusie. Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania dzięki wierze mocą Jego krwi. Chciał przez to wykazać, że sprawiedliwość Jego względem grzechów popełnionych dawniej – za dni cierpliwości Bożej – wyrażała się w odpuszczaniu ich po to, by ujawnić w obecnym czasie Jego sprawiedliwość, i aby pokazać, że On sam jest sprawiedliwy i usprawiedliwia każdego, który żyje dzięki wierze w Jezusa.

Gdzież więc podstawa do chlubienia się? Została uchylona. Przez jakie prawo? Czy przez prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie na podstawie wiary, niezależnie od pełnienia uczynków wymaganych przez Prawo. Bo czyż Bóg jest Bogiem jedynie Żydów? Czy nie również i pogan? Na pewno również i pogan. Przecież jeden jest tylko Bóg.

Psalm responsoryjny

Ps 130
Ps 130 (129), 1-2. 3-4. 5-6 (R.: por. 7bc)

Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, *
Panie, wysłuchaj głosu mego.
Nachyl swe ucho *
na głos mojego błagania.

Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia

Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, *
Panie, któż się ostoi?
Ale Ty udzielasz przebaczenia, *
aby Ci służono z bojaźnią.

Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia

Pokładam nadzieję w Panu, *
dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie.
Dusza moja oczekuje Pana *
bardziej niż strażnicy poranka.

Bóg Zbawicielem, pełnym miłosierdzia

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 6
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ja jestem drogą, prawdą i życiem,
nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 11, 47-54
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do faryzeuszów i do uczonych w Prawie:

«Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. Zatem dajecie świadectwo i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce.

Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a niektórych z nich zabiją i prześladować będą. Tak na to plemię spadnie kara za krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, zażąda się zdania z niej sprawy od tego plemienia.

Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; sami nie weszliście, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli».

Gdy wyszedł stamtąd, uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli gwałtownie nastawać na Niego i wypytywać Go o wiele rzeczy. Czyhali przy tym, żeby Go pochwycić na jakimś słowie.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Łaska i sprawiedliwość

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Łaska i sprawiedliwość

Rozumując na sposób ludzki te dwie rzeczy wydając nam się sprzeczne ze sobą. Wszak albo otrzymujemy zapłatę sprawiedliwą, za to, czego dokonaliśmy, albo prosimy, ba błagamy z całych sił o łaskę, bo sprawiedliwość implikuje takie konsekwencje, które mogą wydać się dla nas przerażające. Zatem jak to możliwe, że Bóg jest zarazem łaskawy i sprawiedliwy, miłosierny i odpłacający za nasze postępowanie? W ludzkim, potocznym rozumieniu sprawiedliwości, wystarczy być tzw. dobrym człowiekiem, aby zasłużyć na niebo. Jednak kiedy zaczynamy myśleć, że nie chodzi przecież Panu Bogu o bilans dobrego i złego, że nie interesuje Go jakieś jedno czy drugie nawet heroiczne dokonanie, aby nagrodzić nas wiecznością w Domu Ojca, dopiero wówczas zaczyna zmieniać się nasz punkt widzenia.
Spróbujmy wyobrazić sobie lekarza, który chwaliłby się, że więcej jego pacjentów zostało wyleczonych niż uzdrowionych, architekta, który chwaliłby się monumentalną budowlą, podczas, gdy spora liczba projektowanych przez niego budynków zawaliłaby się na skutek błędu konstrukcyjnego, kierowcę, który większość pasażerów dowiózł do określonego i żądanego przez nich celu.
Jeśli na sposób ludzki nie jesteśmy sobie wyobrazić tak funkcjonującego społeczeństwa, to skąd w nas przekonanie, że nam ludziom zależy się niebo, ponieważ większość robionych przez nas rzeczy jest dobra. Co więcej, niekiedy w naszej bucie i pysze mówimy nawet, że nie ważna jest modlitwa, msza św., liczy się tylko drugi człowiek? Co powiedziałby ojciec, któremu dzieci kazałyby się zadowolić tylko tym, że oni jako rodzeństwo żyją ze sobą dobrze, on zaś nie powinien oczekiwać odwiedzin, telefonów, zapewnień o miłości?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Ze sprawiedliwości zasłużyliśmy na karę Bożą. Nie ma dla nas usprawiedliwienia innego, jak łaska darowana nam przez Boga dla win i grzechów naszych. Zatem dopiero wówczas, kiedy Bóg odpuszcza nam grzechy, gdy przywraca w nas stan łaski, dopiero wówczas nasze dobre czyny nabierają większego znaczenia. Gdy Bóg skreśla z łaski zgubny zapis naszych grzechów, dopiero sprawiedliwość Boża, zupełnie inna od tej ludzkiej nadaje wartość naszym nawet najbardziej heroicznym czynom.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy mam świadomość darowanej mi łaski Bożej?