Liturgia na dzień 2017-10-27:

Pierwsze czytanie

Rz 7, 18-25a

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Jestem świadom, że we mnie, to jest w moim ciele, nie mieszka dobro; bo łatwo przychodzi mi chcieć tego, co dobre, ale wykonać – nie. Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię właśnie zło, którego nie chcę. Jeżeli zaś czynię to, czego nie chcę, już nie ja to czynię, ale grzech, który we mnie mieszka.

A zatem stwierdzam w sobie to prawo, że gdy chcę czynić dobro, narzuca mi się zło. Albowiem wewnętrzny człowiek we mnie ma upodobanie zgodne z Prawem Bożym. W członkach zaś moich spostrzegam prawo inne, które toczy walkę z prawem mojego umysłu i bierze mnie w niewolę pod prawo grzechu mieszkającego w moich członkach.

Nieszczęsny ja człowiek! Któż mnie wyzwoli z ciała, co wiedzie ku tej śmierci? Dzięki niech będą Bogu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego!

Psalm responsoryjny

Ps 119 (118)

Ps 119 (118), 66 i 68. 76-77. 93-94 (R.: por. 68b)
Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich

Naucz mnie trafnego sądu i umiejętności, *
bo ufam Twoim przykazaniom.
Dobry jesteś i dobrze czynisz, *
naucz mnie ustaw swoich.

Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich

Niech Twoja łaska będzie mi pociechą *
zgodnie z obietnicą daną Twemu słudze.
Niech Twa litość mnie ogarnie, a żyć będę, *
bo Twoje Prawo jest moją rozkoszą.

Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich

Na wieki nie zapomnę Twoich postanowień, *
bo przez nie dałeś mi życie.
Wybaw mnie, należę do Ciebie *
i szukam Twoich postanowień.

Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 25

Alleluja, alleluja, alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 12, 54-59

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus mówił do tłumów: «Gdy ujrzycie chmurę podnoszącą się na zachodzie, zaraz mówicie: „Deszcz idzie”. I tak się dzieje. A gdy wiatr wieje z południa, powiadacie: „Będzie upał”. I bywa. Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże chwili obecnej nie rozpoznajecie? I dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego, co jest słuszne?

Gdy idziesz do sprawującego władzę ze swym przeciwnikiem, staraj się w drodze dojść z nim do zgody, by cię nie zaciągnął do sędziego; a sędzia przekazałby cię dozorcy, dozorca zaś wtrąciłby cię do więzienia. Powiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni pieniążek».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wyzwoliciel

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wyzwoliciel

„Nie dam rady”. „To silniejsze ode mnie”. „Bardzo bym chciał, ale nie wiem, czy wytrwam w tym postanowieniu”. Któż z nas nie zna uczucia, o którym pisze Apostoł Narodów w dzisiejszym pierwszym czytaniu? Kto nie doświadczył tego, że spośród przeróżnych walk, jakie człowiek toczy na tym świecie, niejednokrotnie najtrudniejszą wydaje się być walka z samym sobą. To bowiem, co jest nam narzucane przez innych, bardzo często budzi nasz wewnętrzny sprzeciwy, pozwala na oddolne organizowanie się celem przezwyciężenia zewnętrznych skutków niewoli. To jednak, co ogranicza nas samych często prowadzi do rezygnacji, onieśmiela człowieka do zerwania z wewnętrznym zniewoleniem.
Grzech prowadzi do zniewolenia. Nie ma co do tego najmniejszych wątpliwości. Nałóg jest przecież stałą skłonnością do czynienia tych samych złych czynów. Każde zaś powtórzenie po raz kolejny tego samego czynu osłabia naszą wolę, upokarza nas nie tylko przed Bogiem, ale niejednokrotnie też przed samymi sobą. Co prawda niektórzy próbują uzasadniać pełnione zło udawaniem, że mamy do czynienia jedynie z zakazanym rodzajem jakiegoś dobra, lub też motywują swoje postępowanie w sposób błędny akceptacją ich błędnie ukształtowanego sumienia, ale w gruncie rzeczy żaden człowiek nie został stworzony z sumieniem akceptującym zło. Człowiek w głębi swojej duszy będzie pragnął dobra. Problemem będą jednak zawsze jego osobiste wybory, w których owo wewnętrzne ja, przytłumione będzie pożądliwościami o których mówi Pismo święte.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Aby postępować w sposób zgodny z sumieniem, by dobrze rozpoznawać znaki czasu, jakie daje nam Bóg, trzeba trwać przy Bogu, trzeba z Nim rozmawiać i wsłuchiwać się w Jego głos, którym do nas przemawia. Bóg przecież nie pozostawił nas samymi sobie. Nie tylko poucza nas w Swoim słowie, ale także towarzyszy nam nieustannie Swoją łaską w pokonywaniu pokus, uwarunkowań doczesności, aby w pełni rozkwitło w nas życie, w którym podążać będziemy za głosem wolności dzieci Bożych, nie zaś ulegać pokusie podążania za tym co doczesne i przemijające.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że Chrystus wyzwala nas do życia w wolności Dzieci Bożych?