28
października
sobota
Święto świętych apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
Ef 2, 19-22
Psalm responsoryjny:
Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)
Ewangelia:
Łk 6,12-19

Patroni:

  • św. Szymon Gorliwy i Juda Tadeusz,
  • św. Ferrutius,
  • św. Fidelis,
  • św. Wincenty, Sabina i Christeta ,
  • św. Genezjusz,
  • św. Salvius,
  • św. Faro,
  • św. German,
  • bł. Salwator Damian Enguix Garés,
  • bł. Józef Ruiz Bruixola

Liturgia na dzień 2017-10-28:

Pierwsze czytanie

Ef 2, 19-22
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

Nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga, zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus.

W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.

Psalm responsoryjny

Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)
Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy przekazuje wiadomość.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano:
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce świata.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy,
Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 6,12-19
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Pewnego razu Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga.

Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami: Szymona, któremu nadał imię Piotr; i brata jego, Andrzeja, Jakuba, Jana, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Szymona z przydomkiem Gorliwy, Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.

Zszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam liczny tłum Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jerozolimy oraz z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu; przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia.

A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Patron spraw beznadziejnych

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Patron spraw beznadziejnych

Zwykł się mówić, że Jeden z dzisiejszych patronów, św. Juda Tadeusz to patron spraw beznadziejnych. Wielu ludzi zanosi wezwania do Boga za jego przyczyną, próbując wyjednać łaski, w sprawach, które my sami uznajemy z góry za takowe. Czy jednak prosilibyśmy Boga o cokolwiek wiedząc, że sprawa z góry jest stracona, i że z całą pewnością nie zostaniemy wysłuchani? Jeśli ktoś nie ma nawet najmniejszej nadziei na spełnienie jego prośby, to przecież nie prosi, nie czeka i nie spodziewa się osiągnięcia tego, co wydaje mu się nie do osiągnięcia.
Zanoszą modlitwy do Boga, nie tylko za pośrednictwem Judy Tadeusza, zawsze mamy jakąś nadzieję, przynajmniej najmniejszą, na wypełnienie naszych próśb. Co więcej, jeśli znajdujemy się w wyjątkowo trudnej sytuacji pragniemy przecież być wsparci orędownictwem świętych, którzy sami poprzez heroizm swojej wiary wytrwali przy Bogu i z pomocą Jego łaski dali dobre świadectwo, z którego my sami czerpiemy.
Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Określanie ich jako beznadziejne, oddaje jedynie nasz punkt widzenia. Co więcej, niekiedy nasze rozpaczliwe położenie może być dla Pana okazją do umocnienia naszej wiary, okazania nam, jeśli nawet nie tej konkretnej łaski o którą prosimy, to innej, która będzie dla nas z pożytkiem wiecznym. Stąd też spoglądając na świętych apostołów, na ich życie i świadectwo, możemy nie tylko poprzez dobry przykład, ale także dzięki ich modlitwom wzrastać w wierze, nadziei i miłości.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg prowadzi nas różnymi drogami do siebie i pragnie, abyśmy po doświadczeniach tego świata uzyskali miejsce w domu nie ręką ludzką zbudowanym, w krainie odpoczynku, która będzie nam dana na mocy zasług Jezusa Chrystusa. Dlatego też, choć wiele spraw może po ludzku wydawać się beznadziejnych, to przecież zbawienie nasze nigdy nie jest sprawą beznadziejną. Boska Opatrzność prowadzi nas w każdym położeniu do zbawienia, Bóg wykorzystuje każdą sytuację, aby nas przywieść do siebie, zatem bądźmy zawsze dobrej myśli. To, co najlepsze może nas spotkać w wieczności może nam być dane, nawet, jeśli to co ziemskie nie zawsze pójdzie po naszej myśli.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy ufam Bogu w każdym położeniu?