Liturgia na dzień 2017-12-07:

Pierwsze czytanie

Iz 26, 1-6

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

W ów dzień śpiewać będą tę pieśń w ziemi judzkiej:

«Miasto mamy potężne; on jako środek ocalenia umieścił mur i przedmurze. Otwórzcie bramy! Niech wejdzie naród sprawiedliwy, dochowujący wierności; jego charakter stateczny Ty kształtujesz w pokoju, w pokoju, bo Tobie zaufał.

Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze, bo Pan jest wiekuistą skałą! Bo on poniżył przebywających na szczytach, upokorzył miasto niedostępne, upokorzył je aż do ziemi, sprawił, że w proch runęło; podepczą je nogi, nogi biednych i stopy ubogich».

Psalm responsoryjny

Ps 118

Ps 118 (117), 1bc i 8-9. 19-20. 21 i 25. 26-27a (R.: por. 26a)
Błogosławiony, idący od Pana, albo: Alleluja

Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *
bo Jego łaska trwa na wieki.
Lepiej się uciekać do Pana, †
niż pokładać ufność w człowieku. *
Lepiej się uciekać do Pana,
niż pokładać ufność w książętach.

Błogosławiony, idący od Pana, albo: Alleluja

Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, *
wejdę przez nie i podziękuję Panu.
Oto jest brama Pana, *
przez nią wejdą sprawiedliwi.

Błogosławiony, idący od Pana, albo: Alleluja

Dziękuję Tobie, że mnie wysłuchałeś *
i stałeś się moim zbawcą.
O Panie, Ty nas wybaw, *
pomyślność daj nam, o Panie!

Błogosławiony, idący od Pana, albo: Alleluja

Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, *
błogosławimy wam z Pańskiego domu.
Pan jest Bogiem *
i daje nam światło.

Błogosławiony, idący od Pana, albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Iz 55, 6

Alleluja, alleluja, alleluja

Szukajcie Pana, gdy można Go znaleźć,
wzywajcie Go, gdy jest blisko.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 7, 21. 24-27

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Nie każdy, kto mówi Mi: „Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego ojca, który jest w niebie.

Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony.

Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały rzeki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. i runął, a upadek jego był wielki».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dom na skale

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Dom na skale

O tym, że budowla musi mieć solidny fundament wiedzą wszyscy. Niestety nie wszyscy potrafią i chcą odnieść to do swego życia. Kiedy Pan Jezus opowiadał przypowieść o domu zbudowanym na skale, zapewne wielu przytakiwało mu i przyznawało rację, jednak równie wielu odchodząc nie zmieniało nic w swoim życiu. Bynajmniej nie dlatego, że budowali swe życie na solidnym fundamencie, ale dlatego, że kompletnie nie wierzyli w to, że system wartości na który opiera się ich cała doczesna egzystencja prawdziwie jest jak dom zbudowany na pisaku, dziś byśmy powiedzieli, że jest jak domek z kart, który rozsypie się w momencie, kiedy zabraknie stabilności i najmniejszy nawet ruch zagrozi tej nietrwałej konstrukcji.
Z dzisiejszego punktu widzenia możemy jedynie stwierdzić, że jeśli czasy zmieniły się, to jedynie na gorsze. Ludzie powoli przestali tęsknić za stabilnością. Odeszli od budowania na trwałym fundamencie, unikają podejmowania decyzji, które wiązałyby ich na całe życie. Życie bez jakichkolwiek zobowiązań stało się trendem, jaki naznaczył nasze czasy. Związki bez zobowiązań, umowy bez zobowiązań, a jeśli już to takie, aby jak najmniej wiązały każdą ze stron, kultura, czy antykultura użycia i konsumpcji sprawiły, że owa przypowieść stała się mniej zrozumiała dla świata. Tymczasem w tym niestabilnym świecie człowiek zdaje się coraz bardziej potrzebować stabilizacji. Owszem, chciałby, aby to inni mieli zobowiązania względem niego, ale on sam najlepiej aby niczego nie musiał zmieniać.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Tymczasem Chrystus jest jedynym trwałym fundamentem dla naszego życia. Nie ma bowiem innego, bardziej trwałego fundamentu, który dawałby gwarancje nie tylko na życie doczesne, ale także na wieczność. Jezus Chrystus tymczasem ukazuje nam prawdy wieczne, wartości, które nie przemijają, miejsce, które może być naszym domem na wieki. Trzeba jednak uwierzyć, że Ten, Który sam zwyciężył świat i na nasze życie rzucił światło przez Ewangelię jest Tym, na którym możemy zbudować nasze życie i być szczęśliwymi. Nie na kilka lat, ale na wieki.
PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy buduję na Chrystusie?