Liturgia na dzień 2017-12-20:

Pierwsze czytanie

Iz 7, 10-14

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan przemówił do Achaza tymi słowami: «Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze!»

Lecz Achaz odpowiedział: «Nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę».

Wtedy rzekł Izajasz: «Słuchajcie więc, domu Dawidowy: Czyż mało wam uprzykrzać się ludziom, iż uprzykrzacie się także mojemu Bogu? Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel».

Psalm responsoryjny

Ps 24

Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6 (R.: por. 7c i 10b)
Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem on go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *
którego dusza nie lgnęła do marności.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Kluczu Dawida, który otwierasz bramy wiecznego królestwa,
przyjdź i wyprowadź z więzienia jeńca siedzącego w ciemnościach.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 26-38

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. a oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».

Wtedy odszedł od Niej Anioł.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Służebnica Pańska

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Służebnica Pańska

Czytając po raz kolejny w swoim życiu Magnificat zastanawiamy się być może, jaką nową treść możemy jeszcze wydobyć z tego fragmentu Ewangelii, w którym Maryja – Służebnica Pańska mówi Bogu „tak”. Jej przykład jest ikoną Kościoła, wpatrując się w którą sami wiemy jak mamy postępować, a zarazem czujemy bliskość Tego, Który posłał Swojego anioła, aby zwiastował „błogosławionej między niewiastami”, że czas się wypełnił i bliskie jest Królestwo, że Bóg jak zapowiedział, spełni Swoją obietnicę, ale potrzeba ludzkiego „tak”, zgody na Boską obecność w życiu człowieka.
Wczytując się w Słowo Boże, za każdym razem doświadczamy, jak Pan otwiera przed nami świątynię Jego Miłości. Słowo skierowane do nas, obecność Pana w sakramentach Kościoła, życie Ewangelią – to wszystko pokazuje nam, jak bardzo Bóg jest owym Emmanuelem, Bogiem z nami, Który przyszedł nie tylko nas nawiedzić, ale z nami pozostać.
Dzisiejszy człowiek wielokrotnie doświadcza pustki w swoim sercu. Pozbawiwszy Boga miejsca w życiu publicznym, wyparł Go także ze swojego życia. Wytyczył szczelne granice, gdzie Bogu wstęp został wzbroniony, po czym kiedy doświadcza upadku i porażki, zaczyna kwestionować ową prawdę, że Bóg jest Bogiem z nami.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Zbawiciel przyszedł na świat, aby być Bogiem z nami. Narodził się w Betlejem po to, aby przynieść nam tę wspaniałą wieść, że Bóg nie zniechęcił się jeszcze do człowieka. Jednak owa bliskość warunkowana jest naszym „tak”. Jeśli nie odpowiemy Bogu jak Maryja, zawsze zostanie dla nas Bogiem obok nas, a nie Bogiem z nami.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Co odpowiem Bogu?