Liturgia na dzień 2018-01-03:

Pierwsze czytanie

1 J 2, 29 - 3, 6

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Jeżeli wiecie, że Bóg jest sprawiedliwy, to uznajcie również, że każdy, kto postępuje sprawiedliwie, pochodzi od Niego.

Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi, i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.

Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest.

Każdy zaś, kto pokłada w Nim tę nadzieję, uświęca się, podobnie jak on jest święty. Każdy, kto grzeszy, dopuszcza się bezprawia, ponieważ grzech jest bezprawiem.

Wiecie, że on się objawił po to, aby zgładzić grzechy, w Nim zaś nie ma grzechu. Ktokolwiek trwa w Nim, nie grzeszy, żaden zaś z tych, którzy grzeszą, nie widział Go ani Go nie poznał.

Psalm responsoryjny

Ps 98

Ps 98 (97), 1bcde. 3c-4. 5-6
Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, *
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy.
Przy trąbach i przy głosie rogu, *
na oczach Pana, Króla, się radujcie.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 1, 14a. 12a

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami.
Wszystkim, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

J 1, 29-34

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi».

Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Nazwani dziećmi Bożymi

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Nazwani dziećmi Bożymi

Co tak naprawdę znaczy być dzieckiem Bożym? Przywykliśmy już do tego, że o każdym człowieku powiemy, iż jest dzieckiem samego Boga. Przecież Bóg nas stworzył. Zatem Ten, Który dał nam początek, Któremu zawdzięczamy nasze istnienie jest naszym Ojcem. Kiedy jednak uświadomimy sobie, że Bóg jest naszym stworzycielem, a natura Boska jest czymś innym natura ludzka, owo ojcostwo zaczniemy postrzegać w innym świetle. Przecież konstruktor nie powie o swoim dziele, że jest jego dzieckiem. Bóg zaś nie tylko stwarza człowieka. Daje początek wszelkiemu istnieniu. Stwarza cały wszechświat, w tym inne istoty żywe. Czy jednak słyszał ktoś, aby o zwierzętach i innych istotach przyrody ożywionej ktoś mówił, że to dzieci Boga? Sam więc fakt stworzenie nie mógłby być tu być decydujący, gdyby nie jeden niezwykle ważny szczegół. Oto Bóg stwarza człowieka na Swój obraz i podobieństwo. Obdarowuje go godnością, jaką żadne inne stworzenie na ziemi mieć nie będzie.
Oprócz faktu stworzenia na obraz i podobieństwo Boże, co warto przypominać zwłaszcza w tym czasie, który teraz przeżywamy, Bóg posłał na świat Swojego Syna. Zatem wcielenie jest oprócz stworzenia na obraz i podobieństwo drugim elementem, który wyróżnia nas spośród całego stworzenia i sprawia, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Syn Boży przyjmuje ludzką naturę. Staje się jednym z nas. Ten etap historii zbawienia, nazywany pełnią czasu sprawia, że ludzkość oddalona od Boga poprzez grzech, znów znajduje się niezwykle blisko Tego, od Którego pochodzi.
„Przyszedł do swoich, a swoi Go nie przyjęli.” Sam fakt wcielenia przybliża nas do Boga w sposób, z którego chyba mimo upływu tysięcy lat wciąż nie zdajemy sobie sprawy. Jednak człowiek obdarzony wolnością i rozumem może powiedzieć Bogu „nie”. Choć jest to odpowiedź dramatyczna w skutkach, zarówno owoce stworzenia na obraz i podobieństwo, jak i wcielenia, które decydują o naszym Bożym dziecięctwie mogą zostać zaprzepaszczone przez nas samych.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jezus staje się jednym z nas, aby przyciągnąć nas do siebie. Przychodzi, aby oczyścić od brudu grzechu ów obraz, jaki w nas umieścił Przedwieczny. Przychodzi przypomnieć, że jesteśmy dziećmi Boga, a jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Zatem w tym szczególnym czasie, warto pamiętać, że skoro jesteśmy dziećmi Bożymi, winniśmy postępować w sposób godny tego imienia. Wszak aby utrwalić w nas tę godność i jej się nie sprzeniewierzyć, trzeba uświęcać się, podobnie, jak Bóg jest Święty.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że jestem dzieckiem Bożym?