stycznia

niedziela

Chrzest Pański

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Iz 55, 1-11

Psalm responsoryjny:

Iz 12, 2. 3 i 4bcd. 5-6 (R.: por. 3)

Drugie czytanie:

1 J 5, 1-9

Werset przed Ewangelią:

J 1, 29

Ewangelia:

Mk 1, 7-11

Patroni:

św. Rajmund z Penafort,
św. Polyeuctus,
św. Lucjan,
św. Walenty,
św. Kryspin,
św. Walentynian,
św. Tillo,
św. Cyrus,
św. Alderyk,
św. Kanut Lavard,
bł. Mateusz Guimerá,
bł. Ambroży Fernandez,
św. Maria Teresa {Joanna} Haze·

Liturgia na dzień 2018-01-07:

Pierwsze czytanie

Iz 55, 1-11

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan:

«Wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy! Kupujcie i spożywajcie, dalejże, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia za wino i mleko! Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem? I waszą pracę – na to, co nie nasyci? Słuchajcie Mnie, a jeść będziecie przysmaki i dusza wasza zakosztuje tłustych potraw.

Nakłońcie uszu i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a dusza wasza żyć będzie. Zawrę z wami wieczyste przymierze; niezawodne są łaski dla Dawida. Oto ustanowiłem go świadkiem dla ludów, dla ludów wodzem i rozkazodawcą. Oto zawezwiesz naród, którego nie znasz, i ci, którzy cię nie znają, przybiegną do ciebie ze względu na Pana, twojego Boga, przez wzgląd na Świętego Izraela, bo On ci dodał chwały.

Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.

Zaiste, podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa».

Psalm responsoryjny

Iz 12, 2. 3 i 4bcd. 5-6 (R.: por. 3)

Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia

Oto Bóg jest moim zbawieniem! *
Jemu zaufam i bać się nie będę.
Pan jest moją pieśnią i mocą, *
i On stał się moim zbawieniem.

Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia

Wy zaś z weselem czerpać będziecie wodę *
ze zdrojów zbawienia.
Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia! †
Ukażcie narodom Jego dzieła, *
przypominajcie, że Jego imię jest chwalebne.

Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia

Śpiewajcie Panu, bo czynów wspaniałych dokonał! *
I cała ziemia niech o tym się dowie.
Wznoś okrzyki i wołaj radośnie, mieszkanko Syjonu, *
bo wielki jest wśród ciebie Święty Izraela.

Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia

Drugie czytanie

1 J 5, 1-9

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził; i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, kto życie od Niego otrzymał. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie. Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.

A któż zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?

Jezus Chrystus jest tym, który przyszedł przez wodę i krew, i ducha, nie tylko w wodzie, lecz w wodzie i we krwi. Duch daje świadectwo, bo duch jest prawdą.

Trzej bowiem dają świadectwo: duch, woda i krew, a ci trzej w jedno się łączą. Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi – to świadectwo Boże więcej znaczy, ponieważ jest to świadectwo Boga, które dał o swoim Synu.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 1, 29

Alleluja, alleluja, alleluja

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł do Niego:
«Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata».

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 1, 7-11

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jan Chrzciciel tak głosił: «idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, on zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym».

W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. W chwili gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i ducha jak gołębicę zstępującego na Niego. A z nieba odezwał się głos: «Ty jesteś moim Synem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Chrzest Pański

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Chrzest Pański

Zdziwienie św. Jana Chrzciciela w momencie, gdy Jezus stanął nad brzegiem Jordanu miało swoje uzasadnienie. Wszak ten, który przyszedł aby przygotować drogę Panu i wzywać do prostowania ścieżek dla Niego zapowiadał sąd nieubłagany. Co więcej, łajał słowem przychodzących do chrztu ludzi, że pełni niegodziwości teraz próbują uciec przed nadchodzącym gniewem. Zapowiadał nadejście Mesjasza, któremu on, uznany za proroka nie jest w godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. Teraz zaś staje przed nim zapowiadany Sędzia wszelkiego stworzenia, Pan, którego wszyscy powinni się lękać, nieogarnięty w Swej potędze i godności. Co więcej, prosi Jana, aby ten udzielił mu chrztu. Chce poddać się obrzędowi, który luzie przyjmowali jako zewnętrzny znak przyjęcia pokuty. To wszystko musiało Jana wprowadzić w głębokie zdumienie.
Tymczasem Zbawiciel nie dyskutuje i nie próbuje przekonywać. Zwyczajnie prosi o chrzest, aby wypełnić wszystko, co zostało napisane. Podczas chrztu w Jordanie następuje objawienie się Trójcy Przenajświętszej. Bóg niezmierzony w Swoim majestacie, niepojęty, daje się poznać jako Ojciec, Syn i Duch Święty. „Ten jest mój Syn umiłowany”. Czyż trzeba było więcej na świadectwo dla zebranych? Głos z nieba i zstąpienie w widzialny sposób Ducha Świętego. Oto w ten sposób zostaje zainicjowana publiczna działalność Zbawiciela.
Przyjmując chrzest, przyjmuje na swoje barki ciężar win nas wszystkich. Krzyż i Golgota stanie się naturalną konsekwencją tego obrzędu. Oto Jezus przychodzi, aby dać nam ocalenie. Woda z Jordanu nie zmywa grzechów tych, którzy w niej się zanurzali, ale dopiero krew Zbawiciela, który stanął razem z grzesznikami nad brzegiem Jordanu zmyje grzechy ludzkości.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Dzisiejszy chrzest sakramentalny, choć przypomina chrzest janowy, jest czymś zgoła odmiennym. Nie jest bowiem tylko zewnętrznym znakiem pokuty. Jest sakramentem. Widzialnym znakiem łaski, której dostępujemy z woli Chrystusa, Zbawiciela ludzkości. Pan ustanawiając chrzest daje nam skuteczny sposób oczyszczenia z grzechów, nawrócenia i związania z Nim naszego życia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy dziękuję Bogu za sakrament chrztu?