stycznia

wtorek

Dzień Powszedni

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

1 J 4, 11-18

Psalm responsoryjny:

Ps 72 (71), 1b-2. 10-11. 12-13 (R.: por. 11)

Werset przed Ewangelią:

1 Tm 3, 16

Ewangelia:

Mk 6, 45-52

Patroni:

św. Marcelin,
św. Hadrian,
św. Felanus,
św. Eustratiusz,
św. Honorat z Busentiaco,
bł. Julia della Rena,
bł. Antoni Fatati,
bł. Maria Teresa od Jezusa {Alexia} Le Clerc,
bł. Józef Pawłowski i Kazimierz Grelewski

Liturgia na dzień 2018-01-09:

Pierwsze czytanie

1 J 4, 11-18

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość ku Niemu jest w nas doskonała. Poznajemy, że my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzielił nam ze swego Ducha.

My także widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec zesłał Syna jako Zbawiciela świata. Jeśli ktoś wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu. My poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim.

Przez to miłość osiąga w nas kres doskonałości, iż będziemy mieli pełną ufność w dzień sądu, ponieważ tak jak On jest w niebie, i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś, kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości.

Psalm responsoryjny

Ps 72 (71), 1b-2. 10-11. 12-13 (R.: por. 11)

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 Tm 3, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Chrystus został ogłoszony narodom,
znalazł wiarę w świecie, Jemu chwała na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 6, 45-52

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim sam odprawi tłum. Rozstawszy się więc z nimi, odszedł na górę, aby się modlić.

Wieczór zapadł, łódź była na środku jeziora, a On sam jeden na lądzie. Widząc, jak się trudzili przy wiosłowaniu, bo wiatr był im przeciwny, około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze, i chciał ich minąć.

Oni zaś, gdy Go ujrzeli kroczącego po jeziorze, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: «Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!» I wszedł do nich do łodzi, a wiatr się uciszył.

Wtedy oni tym bardziej zdumieli się w duszy, nie zrozumieli bowiem zajścia z chlebami, gdyż umysł ich był otępiały.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Władza Jezusa

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Władza Jezusa

Władza jest jedną z tych aktywności człowieka, która łączy się z odwieczną pokusą dominowania nad innymi ludźmi. W imię pragnienia władzy, dążenia do zwiększenia swoich wpływów w społecznościach i narodach człowiek przez całe wieki gotów był ryzykować bardzo wiele i wiele poświęcić. Co więcej, jakże często właśnie w imię władzy nad innymi, ludzie wyrządzali wiele krzywdy bliźnim, chcąc zaspokoić jedno ze swoich pragnień.
Dzisiejsza Ewangelia mów nam o tym, że Jezus nauczał, jako Ten, Który ma władzę, zaś sama Dobra Nowina została nazwana nową nauką z mocą. Jakże inna jednak jest władza Jezusa od tej, jaką ludzie zaprowadzili na świecie w ciągu dziejów ludzkich. Jezus nauczał z mocą, ale ta moc polegała na szerzeniu dobra. To właśnie tą władzą Zbawiciel wypędzał demony. Tą władzą pokazywał, że szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Wreszcie ucząc takiego rozumienia władzy, Zbawiciel nakazywał swoim uczniom, aby brali z Niego przykład, bo jest cichy i pokornego serca i przyszedł na świat po to, aby służyć, a nie po to aby mu służono.
Zbawiciel zaznaczał, że władcy narodów sprawując swoją władzę uciskają innych, ale takie rozumienie władzy ma być obce uczniom Mistrza z Nazaretu. Dlatego też wszystkie cuda, jakich dokonywał Pan, wynikały z miłosierdzia. Litował się nad ludźmi i ukazując Swoją moc, przychodził z ulgą ludzkiemu cierpieniu. Płakał nad grobem swojego przyjaciela, a nawet nad Miastem, które odrzucając orędzie zbawienia przesądziło swój los. Tak nie zachowuje się owładnięty pragnieniem ludzkiej władzy człowiek. Tak postępować może tylko prawdziwy Książę Pokoju.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Cierniowa korona Pana, królowanie z wysokości krzyża, narodziny w betlejemskiej grocie. To wszystko stanowi jasny przekaz, który powinien nie tylko nas inspirować do służebnego rozumienia władzy, ale także motywować do nieustannego rachunku sumienia z naszego odniesienia do braci. Wobec Boga przecież my sami stajemy jak bracia i siostry. Wszelki rodzaj przełożeństwa, władzy, jest nam dany przecież tylko na czas ziemskiej wędrówki.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jak postępuję względem innych ludzi, zwłaszcza tych, za których jestem odpowiedzialny?