26
stycznia
piątek
Wspomnienie świętych biskupów Tymoteusza i Tytusa
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
2 Tm 1,1-8
Psalm responsoryjny:
Ps 96
Drugie czytanie:
Tt 1, 1-5
Werset przed Ewangelią:
Łk 4, 18
Ewangelia:
Łk 10, 1-9

Patroni:

  • św. Tymoteusz i Tytus,
  • św. Teogenes,
  • św. Paula,
  • św. Ksenofon, Maria, Jan i Arkadiusz ,
  • św. Alberyk,
  • św. Augustyn {Eystein} Erlandssón,
  • bł. Maria de la Dive,
  • bł. Michał Kozal

Liturgia na dzień 2018-01-26:

Pierwsze czytanie

2 Tm 1,1-8
Czytanie z Drugiego listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Paweł, z woli Boga apostoł Chrystusa Jezusa, posłany dla głoszenia życia obiecanego w Chrystusie Jezusie, do Tymoteusza, swego umiłowanego dziecka. Łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Pana.

Dziękuję Bogu, któremu służę jak moi przodkowie z czystym sumieniem, gdy zachowuję nieprzerwaną pamięć o tobie w moich modlitwach. W nocy i we dnie pragnę cię zobaczyć, pomny na twoje łzy, by napełniła mnie radość na wspomnienie wiary bez obłudy, jaka jest w tobie; ona to zamieszkała pierwej w twej babce Lois i w twej matce Eunice, a pewien jestem, że mieszka i w tobie.

Z tej właśnie przyczyny przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie przez włożenie moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia. Nie wstydź się zatem świadectwa Pana naszego ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według mocy Boga.

Psalm responsoryjny

Ps 96
Ps 96 (95), 1-2. 3. 7-8a i 10 (R.: por. 3)

Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, *
sławcie Jego imię:

Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Każdego dnia głoście Jego zbawienie. *
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda *
pośród wszystkich ludów.

Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Głoście wśród ludów, *
że Pan jest królem.
On świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Drugie czytanie

Tt 1, 1-5
1. czytanie do wyboru


Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa

Paweł, sługa Boga i apostoł Jezusa Chrystusa, posłany, aby szerzyć wśród wybranych Bożych wiarę i poznanie prawdy wiodącej do życia w pobożności, w nadziei życia wiecznego, jakie przyobiecał przed wiekami prawdomówny Bóg, a we właściwym czasie objawił swe słowo przez nauczanie powierzone mi z rozkazu Boga, Zbawiciela naszego – do Tytusa, dziecka mego prawdziwego we wspólnej nam wierze. Łaska i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Zbawiciela naszego.

Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, byś zaległe sprawy należycie załatwił i ustanowił w każdym mieście prezbiterów, jak ci zarządziłem.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 4, 18
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Pan mnie posłał, abym ubogim głosił dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 10, 1-9
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:

«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

[Uwaga. Zamiast czytań z proprium sanctorum można zastosować również czytania z lectio continua]

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Przypowieści o Królestwie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Przypowieści o Królestwie

Przyjście Mesjasza było zapowiedzią rychłego nadejścia Królestwa Bożego. Jednak ludzie czekający na ten moment różnie sobie go wyobrażali. Najczęściej odwoływali się do wizji politycznej, oczekując następcy Króla Dawida, który przepędziłby Rzymian i przywrócił chwałę Izraela. Tymczasem wizja jaką przedstawia Zbawiciel w przypowieściach zdaje się nie mieć w sobie nic z powszechnych oczekiwań. Mimo zewnętrznych oznak dominacji rzymskiej, Pan Jezus oznajmia swoim uczniom, że Królestwo Boże jest pośród nich. Czy do końca zdawali sobie sprawę, że to co widzą i słyszą i czego są świadkami to m nie jest projekt polityczny? Chyba nie do końca. Wszak jeszcze po zmartwychwstaniu pytali Pana o to, czy w owym dniu przywróci królestwo Izraela.
W rozważaniach na temat królestwa Bożego nie sposób nie wziąć pod uwagę rozmowy Zbawiciela z Piłatem. Rzecz zdawałoby się niespotykana. Oto namiestnik Rzymu pyta doprowadzonego do niego więźnia, czy on jest królem. Co ciekawe, Jezus mówi to samo, co mówił do tłumów. Jego królestwo nie jest z tego świata, bo gdyby było z tego świata, słudzy biliby się, aby ocalić swojego Króla. Wszak mogli mieć, co chcieli. Pokarm za darmo dawany do sytości, uzdrowienie ze wszelkich dolegliwości a nawet wskrzeszenia. Tymczasem Ten, którego oczekiwali, okazuje się zupełnie kimś innym, niż ten, kogo chcieliby powitać między sobą.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nauczanie na temat Królestwa Bożego dokonywało się w przypowieściach. Jezus starał się uwypuklić tę prawdę, że Królestwo Boże to nie sprawa tego, co się je i pije, nawet to nie sprawa tego, kto sprawuje rządy w państwie, ale to sprawa tego, kto jest królem mojego serca.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy Jezus jest moim królem?