1
lutego
czwartek
IV Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
1 Krl 2, 1-4. 10-12
Psalm responsoryjny:
1 Krn 29, 10b-11b. 11c-12 (R.: por. 12b)
Werset przed Ewangelią:
Mk 1, 15
Ewangelia:
Mk 6,7-13

Patroni:

  • Ofiarowanie Pańskie,
  • św. Tryfon,
  • św. Sewer,
  • św. Paweł,
  • św. Brygida z Kildare,
  • św. Ursus,
  • św. Agrippanus,
  • św. Zygbert III,
  • św. Rajmund,
  • św. Jan,
  • bł. Reginald z Orleanu,
  • bł. Wirydiana,
  • bł. Andrzej z Segni,
  • bł. Conorus O'Devany i Patryk O'Lougham,
  • św. Henryk Morse,
  • bł. Maria Anna Vaillot i XLVI towarzyszy,
  • św. Paweł Hong Young-Ju, Jan Yi Mun-u, Barbara Ch'oe Yong-i,
  • bł. Joanna Franciszka od Nawiedzenia {Anna} Michelotti

Liturgia na dzień 2018-02-01:

Pierwsze czytanie

1 Krl 2, 1-4. 10-12
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Kiedy zbliżył się czas śmierci Dawida, wtedy rozkazał swemu synowi, Salomonowi, mówiąc: «Ja wyruszam w drogę przeznaczoną ludziom na całej ziemi. Ty zaś bądź mocny i okaż się mężem! Będziesz strzegł zarządzeń Pana, Boga twego, idąc za Jego wskazaniami, przestrzegając Jego praw, poleceń i nakazów, jak napisano w Prawie Mojżesza, aby ci się powiodło wszystko, co zamierzysz, i wszystko, czym się zajmiesz, ażeby też Pan spełnił swą obietnicę, którą mi dał, mówiąc: Jeśli twoi synowie będą strzec swej drogi, postępując wobec Mnie szczerze z całego serca i z całej duszy, to wtedy nie będzie ci odjęty mąż na tronie Izraela».

Potem Dawid spoczął ze swymi przodkami i został pochowany w Mieście Dawidowym. A czas panowania Dawida nad Izraelem wynosił czterdzieści lat. W Hebronie panował siedem lat, a w Jerozolimie panował trzydzieści trzy lata.

Zasiadł więc Salomon na tronie Dawida, swego ojca, a jego władza królewska została utwierdzona.

Psalm responsoryjny

1 Krn 29, 10b-11b. 11c-12 (R.: por. 12b)
Ty, Panie Boże, panujesz nad wszystkim

Bądź błogosławiony po wszystkie wieki, *
Panie, Boże ojca naszego, Izraela,
Twoja jest wielkość, moc i sława, majestat i chwała, *
bo wszystko, co jest na niebie i ziemi, Twoje jest, Panie.

Ty, Panie Boże, panujesz nad wszystkim

Władza królewska należy do Ciebie, †
i nawet ziemski monarcha jest Twoją własnością. *
Bogactwo i chwała od Ciebie pochodzą.
Ty panujesz nad wszystkim, †
w Twojej ręce spoczywa moc i siła, *
Ty swoją ręką wywyższasz i utwierdzasz wszystko.

Ty, Panie Boże, panujesz nad wszystkim

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mk 1, 15
Alleluja, alleluja, alleluja

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 6,7-13
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien».

I mówił do nich: «Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich».

Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pierwsze rozesłanie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pierwsze rozesłanie

Fragment Ewangelii, jaki daje nam dziś do rozważania Kościół, ukazuje pierwsze rozesłanie uczniów. Zanim Jezus dokona zbawienia na Golgocie, zanim pośle apostołów aż na krańce świata, rozsyła ich po dwóch, dając im moc dokonywania cudów. W procesie formacji uczniów będzie to dla nich niezwykłe doświadczenie. Do tej pory byli świadkami, jak Zbawiciel nauczał, uzdrawiał, wskrzeszał wypędzał złe duchy. Teraz oni sami wyposażeni w moc z wysoka mają iść przed Nim i zwiastować nadchodzące Królestwo Boże.
Na tym etapie formacji Jezus nie pozwala zabierać apostołom niczego zbędnego. Mają zdać się wyłącznie na Niego. Idą bez zapasu chleba, pieniędzy i jakichkolwiek zabezpieczeń. Wszak sam Pan Jezus ma być ich mocą i bezpieczeństwem, ma wzbudzać dla nich życzliwość ludzką, tak, aby nauczyli się bezgranicznie ufać Bogu.
Kiedy drugi raz już po zmartwychwstaniu Pan roześle apostołów na krańce tego świata, aby szli na wielkie żniwo, czyniąc sobie uczniów pozwoli już im na branie ze sobą zapasów. Teraz jednak przed nimi szczególna próba i niezwykły czas łaski.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jezus posyłając nas do pełnienia zadań wynikających z naszego życiowego powołania wyposaża nas w łaskę niezbędną do wypełnienia zadań, jakie nam zleca. Co prawda mamy dziś do dyspozycji najnowsze osiągnięcia techniki, środki audiowizualne i mass media. Jednak musimy pamiętać, że naszą mocą jest Pan. Do Jego dzieła zostaliśmy posłani i cokolwiek by się w naszym życiu nie wydarzyło, to On ostatecznie wzbudza przed nami życzliwość ludzką i otwiera zatwardziałe serca.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że Bóg, który mnie posyła jest ze mną?