Liturgia na dzień 2018-02-22:

Pierwsze czytanie

1 P 5, 1-4

Czytanie z Pierwszego listu świętego Piotra Apostoła

Najmilsi:

Starszych, którzy są wśród was, proszę ja, również starszy, a przy tym świadek Chrystusowych cierpień oraz uczestnik tej chwały, która ma się objawić: paście stado Boże, które jest przy was, strzegąc go nie pod przymusem, ale z własnej woli, jak Bóg chce; nie ze względu na niegodziwe zyski, ale z oddaniem; i nie jak ci, którzy ciemiężą gminy, ale jako żywe przykłady dla stada. Kiedy zaś objawi się Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały.

Psalm responsoryjny

Ps 23

Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 16, 18

Alleluja lub: Chwała Tobie, Królu wieków (w Wielkim Poście)

Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.

Alleluja / Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

Mt 16, 13-19

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?»

A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».

Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»

Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».

Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Katedra Piotra

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Katedra Piotra

Kiedy zapytamy przeciętnego człowieka co to jest katedra, wskaże od razu odpowiedni kościół, lub jeśli w jakiś sposób związany jest ze światem nauki, będzie utożsamiał katedrę z jednostką organizacyjną uczelni. Zwykle dopiero w święto katedry św. Piotra słyszymy szczegółową definicję katedry rozumianej jako podwyższenie na którym stoi tron biskupa. Jednak wspominając Piotra apostoła doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że Kościół kojarzony z tronami i przywilejami był czymś, co zupełnie nie mieściło się w wyobraźni pierwszych uczniów Zbawiciela. Przynajmniej od momentu, gdy przekonali się naocznie, że panowanie Jezusa dokonało się z wysokości krzyża. Następnie dopiero wizja z Apokalipsy ukaże tryumf zbawionych i Jezusa zasiadającego na Tronie. Ta jednak wizja eschatologiczna była nie do zrealizowania w czasach rzymskich, kiedy właśnie jak Piotr, jedyne wywyższenie spotykało wierzących na krzyżu.
Co zatem świętujemy dzisiejszego dnia, kiedy katedry dumnie pną się na całym chrześcijańskim świecie, przypominając, że cywilizacja chrześcijańska ukształtowała pół świata? Niekiedy w krajach przeżywających epokę pochrześcijańską katedry i inne kościoły są śladami historii, którą wielu chciałoby wymazać, ale która póki co wciąż przypomina o całych zastępach świętych i błogosławionych, pochodzących z różnych warstw społecznych, którzy wywarli ogromny wpływ na losy ludzi, zarówno żyjących wówczas, jak i na długo później.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Święto katedry św. Piotra przypomina jednak wciąż o czymś jeszcze ważniejszym. Oto Piotr i jego następcy stali się strażnikami Ewangelii. Przez całe wieki, czy to cierpiąc prześladowania, czy to obfitując i zasiadając na tronach, mieli zachowywać nieskażoną naukę, której potrzebujemy, aby dotrzeć po naszej ziemskiej pielgrzymce do bram nieba. Ów symbol zatem, jest przypomnieniem, że ani jedna jota, ani jedna kreska nie może zmienić się w orędziu Zbawiciela, nazywanym Dobrą Nowiną, aż się wszystko wypełni. W innym wypadku, po co byłaby śmierć męczenników, którzy za tę wiarę oddawali życie?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy trwam w nauce Ewangelii?