marca

środa

Wspomnienie świętych męczennic Perpetuy i Felicyty

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Pwt 4, 1. 5-9

Psalm responsoryjny:

Ps 147B, 12-13. 15-16. 19-20 (R.: por. 12a)

Werset przed Ewangelią:

J 6, 63c. 68c

Ewangelia:

Mt 5, 17-19

Patroni:

św. Perpetua i Felicyta,
św. Satyr, Saturnin, Rewokat i Secundyn,
św. Eubuliusz,
św. Bazyli, Eugeniusz, Agathodorus, Elpidiusz, Eteriusz, Kapito i Efrym ,
św. Paweł Prosty,
św. Gaudiosus,
św. Ardo Smaragdus,
św. Paweł,
bł. Jan Larke i Jan Ireland,
św. Teresa Małgorzata Redus

Liturgia na dzień 2018-03-07:

Pierwsze czytanie

Pwt 4, 1. 5-9

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:

«A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców.

Patrzcie, nauczałem was praw i nakazów, jak mi rozkazał czynić Pan, Bóg mój, abyście je wypełniali w kraju, do którego idziecie, by objąć go w posiadanie. Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach, powiedzą: „Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny”. Bo któryż wielki naród ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż wielki naród ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję?

Tylko się strzeż bardzo i pilnuj siebie, byś nie zapomniał o tych rzeczach, które widziały twe oczy, by z twego serca nie uszły po wszystkie dni twego życia, ale ucz ich swych synów i wnuków».

Psalm responsoryjny

Ps 147B, 12-13. 15-16. 19-20 (R.: por. 12a)

Kościele święty, chwal swojego Pana

Chwal, Jeruzalem, Pana, *
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich *
i błogosławi synom twoim w tobie.

Kościele święty, chwal swojego Pana

Zsyła na ziemię swoje polecenia, *
a szybko mknie Jego słowo.
On prószy śniegiem jak wełną *
i szron jak popiół rozsypuje.

Kościele święty, chwal swojego Pana

Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów, *
nie oznajmił im swoich wyroków.

Kościele święty, chwal swojego Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 63c. 68c

Chwała Tobie, Słowo Boże

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 5, 17-19

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.

Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

W drodze do Ziemi Obiecanej

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: W drodze do Ziemi Obiecanej

Droga ludu wybranego do Ziemi Obiecanej nie była ani krótka ani łatwa. Była natomiast pełna miłości Boga, ale także doświadczenia Jego mocy i obecności. Dzisiejsza liturgia słowa napomina także nas, abyśmy nie zapominali o ty, co jest ważne w naszej drodze do Ziemi Obiecanej, którą jest niebo. My przecież też jesteśmy pielgrzymami w drodze do Domu Ojca. Na tym świecie, choć byśmy mieli wykładane złotem pałace, nie jesteśmy w stanie zbudować mieszkania, które będzie nam służyło na wieki.
Na tej pielgrzymce po ścieżkach ziemskiego życia, czy jak kto wili, drodze do Boga potrzebujemy zarówno dobrego przewodnika, jak i drogowskazów, które pozwolą nam upewniać się, że zmierzamy w dobrym kierunku. Tymi drogowskazami są niewątpliwie przykazania. Tym, którzy chcieliby je uznać za relikt poprzednich przymierzy, warto przypomnieć nie tylko słowa z dzisiejszej Ewangelii, ale także słowa, w których Zbawiciel mówi, że ten, kto zachowuje Jego przykazania jest Jego przyjacielem.
W gąszczu zawiłości ludzkich spraw, idąc drogą przykazań nie wolno nam zapominać, że właśnie wypełnieniem przykazań jest ich przestrzeganie w duchu dwóch przykazań miłości. Duch Święty, Który jest przewodnikiem na drodze do nieba On sam nas poucza o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. Jednak my sami musimy pamiętać, że spotykamy się z Bogiem nie tylko w jego Słowie, ale też w sakramentach. Ten, Który był, Który jest, Ten też przychodzi do nas, aby napełnić nas już teraz miłością, która pozwoli nam szczerze pragnąć nieba.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nikt chyba nie ludzi nakazów i zakazów. Ludzie nazywają wręcz czasami przykazania hamulcami, które spowalniają ich zapędy i pragnienia. Jednak żaden ziemski pojazd nie może poruszać się bez sprawnego systemu hamowania. Inaczej, szybko spowodowałby katastrofę. Dlatego też nasza miłość, wiara i nadzieja muszą prowadzić nas do spełnienia wzbogacone o przykazania dane nam przez Boga.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy przestrzegam przykazań?