9
marca
piątek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Franciszki Rzymianki, zakonnicy
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Oz 14, 2-10
Psalm responsoryjny:
Ps 81 (80), 6c-8a. 8b-9. 10-11b. 14 i 17 (R.: por. 11a i 9a)
Werset przed Ewangelią:
Mt 4, 17
Ewangelia:
Mk 12, 28b-34

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-03-09:

Pierwsze czytanie

Oz 14, 2-10
Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Tak mówi Pan:

«Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”.

Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.

I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy».

Psalm responsoryjny

Ps 81 (80), 6c-8a. 8b-9. 10-11b. 14 i 17 (R.: por. 11a i 9a)
Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Słyszę słowa nieznane: *
«Uwolniłem od brzemienia jego barki,
jego ręce porzuciły kosze. *
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem.

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury, *
doświadczyłem cię przy wodach Meriba.
Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć, *
obyś Mnie posłuchał, Izraelu!

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Nie będziesz miał obcego boga, *
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Ja jestem Panem, Bogiem twoim, *
który cię wywiódł z ziemi egipskiej.

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Gdyby mój lud Mnie posłuchał, *
a Izrael kroczył moimi drogami,
jego bym karmił wyborną pszenicą *
i sycił miodem z opoki».

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 17
Chwała Tobie, Słowo Boże

Pan mówi: Nawracajcie się,
bliskie jest królestwo niebieskie.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mk 12, 28b-34
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»

Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».

Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary».

Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Największe z przykazań

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Największe z przykazań

Wśród gąszczu przepisów i przykazań, w jakie obfitowało Prawo Mojżeszowe, można było zatracić prawdziwy sens ich przestrzegania, który Bóg ukazał Swojemu Ludowi objawiając się na Synaju. Prawo było dane, aby przygotować lud na przyjście Zbawiciela. Nie mogło ono samo z siebie zbawić człowieka, bo zbawienie wówczas jeszcze się nie dokonało. Jednak kiedy Syn Boży zamieszkał między ludźmi, gdy zaczął przez Swe cuda i głoszone słowo objawiać wolę Ojca, ci, którzy dbali o szczegóły zawarte w Prawie Mojżesza, byli zaskoczenie po wielokroć, gdy Zbawiciel uzdrawiał w szabat, gdy głodni uczniowie łuskali kłosy zboża, lub wówczas, gdy widzieli jak wypędza złe duchy.
Pytanie o to, które z przykazań jest najważniejsze, było więc naturalną konsekwencją postępowania Pana, który niósł przebaczenie, wypędzał złe duchy, który uzdrawiał, wskrzeszał, dawał chleb do sytości. Odpowiedź, jakiej udzielił, nie zaskoczyła jednak nikogo. Któż mógł zakwestionować to, że miłość Boga nade wszystko, ma być na pierwszym miejscu pośród wszystkich przykazań? Co więcej streszczenie reszty przepisów w miłości bliźniego, też wydało się naturalne, tak, że już nikt o nic nie śmiał pytać Mistrza, który tak jasnej udzielił odpowiedzi.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W dzisiejszych czasach jednak zdaje się niekiedy, że ludzie uważający się nawet za wierzących, chcieliby poprawić Jezusa i zmienić kolejność przykazań. Ileż to razy słyszy się słowa, że zupełnie nie ważnym jest, czy i w co ktoś wierzy, ale ważne, jakim jest człowiekiem. Tyle, że owo dobro, zło i obojętność znaczą zupełnie coś innego według prawa Bożego, zupełnie coś innego według ducha tego świata, a jeszcze inne znaczenie nadają tym słowom inne religie i sami ich wyznawcy. Bez miłości Boga stawianej ponad wszystko, nigdy nie będzie prawdziwej miłości bliźniego.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy Bóg jest u mnie na pierwszym miejscu?