Liturgia na dzień 2018-03-16:

Pierwsze czytanie

Mdr 2, 1a. 12-22

Czytanie z Księgi Mądrości

Mylnie rozumując, bezbożni mówili sobie:

«Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny: sprzeciwia się naszemu działaniu, zarzuca nam przekraczanie Prawa, wypomina nam przekraczanie naszych zasad karności. Głosi, że zna Boga, zwie siebie dzieckiem Pańskim.

Jest potępieniem naszych zamysłów, sam widok jego jest dla nas przykry, bo życie jego niepodobne do innych i drogi jego odmienne. Uznał nas za coś fałszywego i stroni od dróg naszych jak od nieczystości. Kres sprawiedliwych ogłasza za szczęśliwy i chełpi się Bogiem jako ojcem.

Zobaczmy, czy prawdziwe są jego słowa, wybadajmy, co będzie przy jego zgonie. Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z rąk przeciwników.

Dotknijmy go obelgą i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości. Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo – jak mówił – będzie ocalony».

Tak pomyśleli – i pobłądzili, bo własna złość ich zaślepiła. Nie pojęli tajemnic Bożych, nie spodziewali się nagrody za prawość i nie docenili odpłaty dla dusz czystych.

Psalm responsoryjny

Ps 34 (33), 17-18. 19-20. 21 i 23 (R.: por. 19a)

Pan zawsze bliski dla skruszonych w sercu

Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, *
by pamięć o nich wymazać z ziemi.
Pan słyszy wołających o pomoc *
i ratuje ich od wszelkiej udręki.

Pan zawsze bliski dla skruszonych w sercu

Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, *
ocala upadłych na duchu.
Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy, *
ale Pan go ze wszystkich wybawia.

Pan zawsze bliski dla skruszonych w sercu

On czuwa nad każdą jego kością *
i żadna z nich nie zostanie złamana.
Pan odkupi dusze sług swoich, *
nie zazna kary, kto się do Niego ucieka.

Pan zawsze bliski dla skruszonych w sercu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 4b

Chwała Tobie, Królu wieków

Nie samym chlebem żyje człowiek,
lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.

Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

J 7, 1-2. 10. 25-30

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus obchodził Galileę. Nie chciał bowiem chodzić po Judei, bo Żydzi zamierzali Go zabić.

A zbliżało się żydowskie Święto Namiotów. Kiedy zaś bracia Jego udali się na święto, wówczas poszedł i On, jednakże nie jawnie, lecz skrycie.

Niektórzy z mieszkańców Jerozolimy mówili: «Czyż to nie jest Ten, którego usiłują zabić? A oto jawnie przemawia i nic mu nie mówią. Czyżby zwierzchnicy naprawdę się przekonali, że On jest Mesjaszem? Przecież my wiemy, skąd On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest».

A Jezus, nauczając w świątyni, zawołał tymi słowami: «I Mnie znacie, i wiecie, skąd jestem. Ja jednak nie przyszedłem sam z siebie; lecz prawdomówny jest Ten, który Mnie posłał, którego wy nie znacie. Ja Go znam, bo od Niego jestem i On Mnie posłał».

Zamierzali więc Go pojmać, jednakże nikt nie podniósł na Niego ręki, ponieważ godzina Jego jeszcze nie nadeszła.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Zasadzka na Sprawiedliwego

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Zasadzka na Sprawiedliwego

Dzisiejsze pierwsze czytanie ukazuje dobitnie sposób działania zła. Zło, rozumiane jako brak należnego dobra, stanowi skazę w świecie stworzonym przez Boga. Najwyższy uczynił wszystko dobre. Zło weszło na świat przez zawiść diabła i niszczy piękno stworzenia. Jeśli więc sprawiedliwość daje mocne świadectwo o Bogu, szybko staje się powodem konfrontacji ze złem. Samo istnienie dobra w zainfekowanym złem świecie jest już zagrożeniem dla zła. O ile zło stanowi pokusę, która stara się nam odwrócić porządek postrzegania świata, podobnie jak było to w raju, gdy szatan przedstawiał Boga jako kogoś, kto ukrywa dobro przed człowiekiem, kto nie chce dać mu tego, co mógłby posiadać, o tyle sprawiedliwość zawsze będzie demaskowała zło. Sprawiedliwość ukazuje bowiem nie tylko harmonię Bożego stworzenia, powszechne powołanie do szczęścia, ale także przywraca prawidłowy porządek działania.
Zasadzka na Sprawiedliwego opisana w dzisiejszym pierwszym czytaniu to nie tylko standardowy opis mechanizmu zła. To przede wszystkim proroctwo dotyczące Mesjasza. Uczeń nie przewyższa Mistrza. Jeśli w ten sposób ludzie postępują ze sobą, jeżeli bycie dobrym, sprawiedliwym uaktywnia nie tylko wielkie pokłady dobra, ale też stanowi sól w oku siłom zła, to miłość i dobro przyniesione na świat przez Zbawiciela rzuciły ostateczne wyzwanie złemu.
Warto odnotować, że już na pustyni, przed rozpoczęciem publicznej działalności Pana, Zły kusił Go, wystawiając na próbę. Jednak Jezus znając cel Swojej misji nie tylko odparł pokusy Złego, ale konsekwentnie prowadził dzieło Zbawienia aż do pokonania na krzyżu szatana i zbawieniu człowieka.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Zbawiciel do dziś pozostaje znakiem sprzeciwu. Jako ten, Który pokonał szatana wciąż jest niewygodny dla wielu. Jego słowa bowiem przywracają nadzieję, wzmacniają wiarę, utwierdzają w miłości Boga i bliźniego. Można zatem śmiało powiedzieć, że nie ma sprawiedliwości bez Jezusa i Jego świętej Ewangelii.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy trwam przy Jezusie w chwilach próby?