Liturgia na dzień 2018-03-19:

Pierwsze czytanie

2 Sm 7, 4-5a. 12-14a. 16

Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Pan skierował do Natana następujące słowa: „Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi: To mówi Pan: «Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem.

Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki»”.

Psalm responsoryjny

Ps 89, 2-3. 4-5. 27 i 29 (R.: 37a)

Jego potomstwo będzie trwało wiecznie

Będę na wieki śpiewał o łasce Pana, *
moimi ustami Twą wierność będę głosił
przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś:
«Na wieki ugruntowana jest łaska», *
utrwaliłeś swoją wierność w niebiosach.

Jego potomstwo będzie trwało wiecznie

«Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki *
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia».

Jego potomstwo będzie trwało wiecznie

«On będzie wołał do Mnie: „Tyś jest Ojcem moim, *
moim Bogiem, Opoką mego zbawienia”.
Na wieki zachowam dla niego łaskę *
i trwałe z nim będzie moje przymierze».

Jego potomstwo będzie trwało wiecznie

Drugie czytanie

Rz 4, 13. 16-18. 22

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Nie od wypełnienia Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od usprawiedliwienia z wiary.

I stąd to dziedzictwo zależy od wiary, by było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała niewzruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które ma wiarę Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich, jak jest napisane: „Uczyniłem cię ojcem wielu narodów” przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych, i to, co nie istnieje, powołuje do istnienia.

On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów zgodnie z tym, co było powiedziane: „takie będzie twoje potomstwo”.

Dlatego też poczytano mu to za sprawiedliwość.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 84, 5

Chwała Tobie Królu wieków

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie,
będą Ciebie wychwalali na wieki.

Chwała Tobie Królu wieków

Ewangelia

Mt 1, 16. 18-21. 24a

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego.

Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem prawym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.

Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”.

Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.

[lub do wyboru: Łk 2, 41-51a)]

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go.

Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami.

Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie».

Lecz On im odpowiedział: «Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział.

Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Mąż sprawiedliwy

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Mąż sprawiedliwy

Bóg przygotowywał przez tysiące lat ludzkość, aby móc ostatecznie wypełnić swoją obietnicę. Ponieważ Pan Nieba i Ziemi nie odbiera człowiekowi wolności, jaką go obdarował, owo przygotowywanie ludzkości na moment wcielenia i zbawienia było nie tylko czasem, kiedy Bóg prowadził lud swój doskonaląc go, karząc występki i posyłając proroków, ale było też czasem dojrzewania rodzaju ludzkiego do wydania najpiękniejszych jego owoców. O ile zaś w pełni doceniamy i poprzez rozliczne święta oddajemy cześć Maryi, którą Bóg wybrał na matkę swojego Syna, o tyle postać opiekuna Zbawiciela zdaje się być mocno niedoceniana. Można by wręcz rzec, że niekiedy nawet umniejszana, na tle wszystkich wydarzeń historii zbawienia.
Tymczasem święty Józef zostaje postawiony od samego początku przed zadaniem, które przerosłoby niejednego mężczyznę. Oto poślubiona mu małżonka, z którą nie zamieszkali jeszcze razem zostaje brzemienną. Pismo święte mówi o dzisiejszym patronie, że był człowiekiem sprawiedliwym. Sprawiedliwość wymagała w owym momencie zdecydowanego odcięcia się od dziecka, które przecież nie było jego biologicznym dzieckiem. Maryja w czasie zwiastowania otrzymuje propozycję przekazaną z nieba przez samego anioła. Decyduje się na rzecz, której nie podołałaby żadna inna kobieta świata. Józef walczy sam ze sobą, wszak wydanie Maryi oznaczałoby jej śmierć i pohańbienie. Józef zdaje sobie sprawę, że ona na to nie zasługuje.
Józef nie potrafi zrozumieć tego, czego bez objawienia żaden człowiek pojąć nie może, ale w tym moralnym dylemacie pragnie ratować życie Maryi. Jednak gdy Bóg dopełnia swym objawieniem tego, czemu nie wystarczała prawość Oblubieńca NMP, Józef bez wahania przyjmuje Maryję i staje się opiekunem Zbawiciela. W oczach współczesnego mu świata, jego prawowitym ojcem.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Służba św. Józefa to dar z siebie poprzez bezgraniczne zaufanie Bogu. To rezygnacja z jakże poważnej części praw małżeńskich i wypełnienie tej luki obowiązkami ojca i męża. Józef także w dzisiejszych czasach może i powinien być wzorem ojcowskiej troski i miłości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy uciekam się pod opiekę św. Józefa?