Liturgia na dzień 2018-03-26:

Pierwsze czytanie

Iz 42, 1-7

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan:

«Oto mój Sługa, którego podtrzymuję, Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zgasi ledwo tlejącego się knotka. On rzeczywiście przyniesie Prawo. Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy».

Tak mówi Pan Bóg, który stworzył i rozpiął niebo, rozpostarł ziemię wraz z jej plonami, dał ludziom na niej dech ożywczy i tchnienie tym, co po niej chodzą.

«Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności».

Psalm responsoryjny

Ps 27 (26), 1bcde. 2. 3. 13-14 (R.: 1b)

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Gdy mnie osaczają złoczyńcy, *
którzy chcą mnie pożreć,
oni sami, moi wrogowie i nieprzyjaciele, *
chwieją się i padają.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Nawet gdy wrogowie staną przeciw mnie obozem, *
moje serce nie poczuje strachu.
Choćby napadnięto mnie zbrojnie, *
nawet wtedy ufność swą zachowam.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Chwała Tobie, Królu wieków

Witaj, nasz Królu i Zbawicielu,
Ty sam zlitowałeś się nad grzesznymi.

Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

J 12, 1-11

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta usługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego, drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi stopy, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku.

Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z Jego uczniów, ten, który Go miał wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, że dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem i mając trzos, wykradał to, co składano.

Na to rzekł Jezus: «Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, Mnie zaś nie zawsze macie».

Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili zabić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Fałszywa troska

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Fałszywa troska

Bóg wymagając od nas przestrzegania przykazań bardzo wyraźnie określił ich ważność. Pierwsze trzy odnoszą się do Niego samego, pozostałe do ludzi. Podobnie Pan Jezus pytany o to, które z przykazań jest najważniejsze, mówi bez wahania, że najważniejsze z przykazań odnosi się do miłości Boga, zaś drugie, podobne do pierwszego mówi o miłości bliźniego. Dzisiejsza scena z Ewangelii jest tylko potwierdzeniem tej zasady. Nie wolno nam detronizować Boga w imię miłości człowieka. Po to Pan Wszechrzeczy ustanowił taką właśnie hierarchię wartości, że na jej szczycie jest miłość Boga nade wszystko.
Tam, gdzie próbuje się odmawiać Bogu czci Jemu należnej, tam też bardzo szybko zaczyna szwankować miłość bliźniego. Zanik wrażliwości na Boga skutkuje zanikiem wrażliwości na drugiego człowieka. Oto Judasz, który pod pozorem miłości bliźniego żałuje olejku dla Pana, tak naprawdę nie troszczy się ani o Jezusa, ani o ubogich. Jego zaburzony system wartości spowoduje, że „wyceni” swojego mistrza na trzydzieści srebrników – cenę niewolnika.
Jakże często także dziś wielu kwestionuje robienie czegokolwiek z miłości do Boga. Budowanie kościołów, organizowanie uroczystości religijnych, stawianie monumentów mających skłonić nas do myślenia o Bogu i oddawaniu Jemu czci. Wszystko to pod płaszczem fałszywej troski o ubogich. Tymczasem jakże często ci sami ludzie, którzy walczą z obecnością religii i Boga w przestrzeni publicznej okradają też bliźnich. Budując pseudo sprawiedliwość, gdzie jedyną korzyścią, jaką się kierują jest własna korzyść w wymiarze doczesnym.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Ten, kto prawdziwie czci Boga, nie zapomni też o bliźnim, którego Bóg stawia na jego drodze. Pamiętał będzie o wszystkich przykazaniach, gdyż Ten, Który je nadał oczekuje poważnego ich traktowania. Ten zaś, kto będzie do nich podchodził wybiórczo, odrzucając miłość Boga, będzie też wybiórczo traktował człowieka. Grzech wdzierając się do serca człowieka burzy bowiem porządek ustanowiony przez Stwórcę. Tymczasem Pan przypomina nam, że tam, gdzie On jest na pierwszym miejscu, wszystko inne jest na swoim właściwym.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy Bóg jest u mnie na pierwszym miejscu?