10
kwietnia
wtorek
II tydzień po Wielkanocy
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Dz 4, 32-37
Psalm responsoryjny:
Ps 93 (92), 1. 2 i 5 (R.: por. 1a)
Werset przed Ewangelią:
J 3, 14b-15
Ewangelia:
J 3, 7b-15

Patroni:

  • św. Terencjusz, Africanus, Maksym, Pompejusz, Aleksander, Teodor i XL towarz. ,
  • św. Apoloniusz,
  • św. Palladiusz,
  • św. Beda Młodszy,
  • św. Makary,
  • św. Fulbert,
  • bł. Antoni Neyrot,
  • bł. Marek Fantuzzí z Bolonii,
  • św. Michał de Sanctis,
  • św. Magdalena z Kanossy,
  • bł. Piotr Bonifacy Żukowski

Liturgia na dzień 2018-04-10:

Pierwsze czytanie

Dz 4, 32-37
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich.

Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.

A Józef, nazwany przez apostołów Barnaba, to znaczy Syn Pocieszenia, lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp apostołów.

Psalm responsoryjny

Ps 93 (92), 1. 2 i 5 (R.: por. 1a)
Pan Bóg króluje, pełen majestatu

Pan króluje, oblókł się w majestat, *
Pan wdział potęgę i nią się przepasał.
Tak świat utwierdził, *
że się nie zachwieje.

Pan Bóg króluje, pełen majestatu

Twój tron niewzruszony na wieki, *
istniejesz od wieków, Boże.
Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary; †
Twojemu domowi świętość przystoi *
po wszystkie dni, o Panie.

Pan Bóg króluje, pełen majestatu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 3, 14b-15
Alleluja, alleluja, alleluja

Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego,
aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 3, 7b-15
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Nikodema:

«Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».

Na to rzekł do Niego Nikodem: «Jakżeż to się może stać?»

Odpowiadając na to, rzekł mu Jezus: «Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego.

A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Nowe narodziny

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Nowe narodziny

Nowe narodziny można rozumieć na wiele sposobów. Jednak słowa wypowiedziane przez Zbawiciela ukierunkowują jednoznacznie nasze myślenie. Nowe narodzenie to narodziny do życia w Chrystusie. To uznanie, że człowiek nie został stworzony tylko dla kilku, kilkunastu czy nawet kilkudziesięciu lat przeżytych na tym świecie. Człowiek został stworzony do wieczności. Ludzie, którym dane było przeżyć jakiś kataklizm, którzy niekiedy cudem uniknęli śmierci mawiają niekiedy o sobie, że dostali drugie życie, że to tak, jakby drugi raz się narodzili. Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa sprawia, że my wszyscy dostajemy drugie życie.
Nasza nadzieja jest w Panu. Dzięki Jego wywyższeniu na krzyżu możemy dostąpić łaski Jego miłosierdzia i otrzymać przebaczenie naszych grzechów. Zatem niezwykle ważne są słowa zawarte w Piśmie Świętym, mówiące, że miłość Chrystusa przynagla nas. Oto bowiem, jeśli dane nam jest odziedziczyć wieczność, jeśli Bóg daje nam dziedzictwo w niebie, gdzie cierpienia i śmierci już więcej nie będzie, zatem całe nasze życie doczesne uzyskuje zupełnie nową perspektywę.
Narodzić się do nowego życia, stać się nowym człowiekiem, to zwlec z siebie starego człowieka, porzucić grzech, który trzyma na uwięzi naszą wolę, nasze myśli i pragnienia. Grzech koncentruje nas na tym, co doczesne i odrywa od tego co wieczne. Tak, że nawet Apostoł Narodów napisze, że wie i rozumie co dobre, a przychodzi mu tak wiele razy źle wybierać i sięgać po zło.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Okres wielkanocny powinien nam wszystkim przypominać o tym, że narodziliśmy się do nowego życia poprzez chrzest. Zostaliśmy włączeni do wspólnoty żywego Kościoła. Nie możemy zatem postępować dłużej, jak ludzie nie mający nadziei na zmartwychwstanie, gdyż świadectwo naszego życia musi być na tyle czytelne, aby idąc w świat głosić zwycięstwo Chrystusa słowem i czynem.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że narodziłem się do nowego życia?