kwietnia

sobota

II tydzień po Wielkanocy

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Dz 6, 1-7

Psalm responsoryjny:

Ps 33

Ewangelia:

J 6, 16-21

Patroni:

św. Tyburcjusz, Walerian i Maksym ,
św. Bernika, Prosdoka i Domnina ,
św. Fronto,
św. Asacus,
św. Toma (Thomais),
św. Pretextat,
św. Lambert,
św. Jan,
św. Bernard z Tiron,
św. Benedykt,
bł. Piotr González Telmi,
św. Lidvina,
bł. Izabela Calduch Rovira

Liturgia na dzień 2018-04-14:

Pierwsze czytanie

Dz 6, 1-7

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy.

Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: «Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcie zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa».

Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, oraz Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich apostołom, którzy, modląc się, nałożyli na nich ręce.

A słowo Boże szerzyło się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę.

Psalm responsoryjny

Ps 33

Ps 33 (32), 1-2. 4-5. 18-19 (R.: por. 22)

Okaż swą łaskę ufającym Tobie
Albo: Alleluja

Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *
prawym przystoi pieśń chwały.
Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie
Albo: Alleluja

Bo słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość, *
ziemia jest pełna Jego łaski.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie
Albo: Alleluja

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy oczekują Jego łaski,
aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Zmartwychwstał Chrystus, który wszystko stworzył
i zlitował się nad ludźmi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 6, 16-21

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Po rozmnożeniu chlebów, o zmierzchu uczniowie Jezusa zeszli nad jezioro i wsiadłszy do łodzi, zaczęli się przeprawiać przez nie do Kafarnaum. Nastały już ciemności, a Jezus jeszcze do nich nie przyszedł; jezioro burzyło się od silnego wichru.

Gdy upłynęli około dwudziestu pięciu lub trzydziestu stadiów, ujrzeli Jezusa kroczącego po jeziorze i zbliżającego się do łodzi. I przestraszyli się. On zaś rzekł do nich: «To Ja jestem, nie bójcie się». Chcieli Go zabrać do łodzi, ale łódź znalazła się natychmiast przy brzegu, do którego zdążali.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Rzeczy bardziej i mniej słuszne

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Rzeczy bardziej i mniej słuszne

Dzisiejsze pierwsze czytanie jest niezwykłym przypomnieniem także w dzisiejszych czasach o tym, jakie są prawdziwe priorytety apostołów i głosicieli Słowa Bożego. Przez całe wieki swojej działalności publicznej Kościół dał się poznać jako instytucja, która nie tylko głosi orędzie Ewangelii, ale także w miarę możliwości stara się wnosić swój wkład w życie społeczeństw i narodów. W dzisiejszym świecie, zwłaszcza w krajach bogatych, Kościół niejednokrotnie postrzegany jest, jako jedna z instytucji dobroczynnych, która działa na rzeczy tych, którzy na marginesie wysoko rozwiniętych społeczeństw nie poradzili sobie z różnymi efektami ubocznymi cywilizacji. Wszystko to byłoby rzeczą zrozumiałą, oraz czytelnym świadectwem dla zlaicyzowanego świata, gdyby jeszcze głośniej niż to świadectwo dobroczynności, wołało świadectwo słowa głoszonego w imię Jezusa Chrystusa.
Niestety, my katolicy pozwoliliśmy się zepchnąć na margines w tym, co powinno być naszym głównym zadaniem. W głoszeniu Jezusa Chrystusa i to ukrzyżowanego. Tymczasem bardzo łatwo zaakceptowaliśmy fakt i pogodzili się z tym, że w społeczeństwach, gdzie krzyż Zbawiciela wciąż jest głupstwem lub zgorszeniem, Kościół podejmuje działalność charytatywną, milcząc w czyje imię to robi. Co więcej, wieli niewydolnym systemom społeczno politycznym taka postawa jest na rękę. Tymczasem nawet Zbawiciel dokonując spektakularnych cudów przestrzegał przed życiem w grzechu, głosił odpuszczenie grzechów, a po rozmnożeniu chleba mówił o chlebie z nieba, który daje życie wieczne.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Kościół czynił zawsze miłosierdzie w dziedzinie duchowej jak i materialnej. Wynika to wprost z Ewangelii. Nigdzie natomiast nie znajdziemy usprawiedliwienia dla działalności charytatywnej kosztem głoszenia Słowa. Jezus posłał uczniów na świat, aby czynili sobie uczniów i udzielali chrztu. Dopiero później zapewnił ich, że będzie im towarzyszyła moc czynienia znaków.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jak więc powinna wyglądać posługa głosicieli Słowa dzisiaj w świetle nauki Pisma świętego?