kwietnia

czwartek

3. wielkanocny

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Dz 8, 26-40

Psalm responsoryjny:

Ps 66

Werset przed Ewangelią:

J 6, 51ab

Ewangelia:

J 6, 44-51

Patroni:

św. Mappalicus, Bassus, Fortunio, Paweł, Fortunata, Wiktoryn, Wiktor, Heremius, Credula, Hereda, Donat, Firmus, Venustus, Fructus, Julia, Marcjalis i Aryston ,
św. Marta,
św. Jerzy,
św. Gerold,
św. Aelfeg,
św. Leon Pp IX,
bł. Bernard,
bł. Jakub Duckett

Liturgia na dzień 2018-04-19:

Pierwsze czytanie

Dz 8, 26-40

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Anioł Pański powiedział do Filipa: «Wstań i pójdź około południa na drogę, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy: jest ona pusta». A on poszedł. Właśnie wtedy przybył do Jerozolimy oddać pokłon Bogu Etiop, dworzanin królowej etiopskiej Kandaki, zarządzający całym jej skarbcem, i wracał, czytając w swoim wozie proroka Izajasza.

«Podejdź i przyłącz się do tego wozu» – powiedział Duch do Filipa. Gdy Filip podbiegł, usłyszał, że tamten czyta proroka Izajasza: «Czy rozumiesz, co czytasz?» – zapytał.

A tamten odpowiedział: «Jakżeż mogę rozumieć, jeśli mi nikt nie wyjaśni?» I zaprosił Filipa, aby wsiadł i spoczął przy nim.

A czytał ten urywek Pisma: «Prowadzą Go jak owcę na rzeź, i jak baranek, który milczy, gdy go strzygą, tak On nie otwiera ust swoich. W Jego uniżeniu odmówiono Mu słuszności. Któż zdoła opisać ród Jego? Bo Jego życie zabiorą z ziemi».

«Proszę cię, o kim to Prorok mówi, o sobie czy o kimś innym?» – zapytał Filipa dworzanin. A Filip otworzył usta i wyszedłszy od tego tekstu Pisma, opowiedział mu Dobrą Nowinę o Jezusie.

W czasie podróży przybyli nad jakąś wodę: «Oto woda – powiedział dworzanin – cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony?» I kazał zatrzymać wóz, i obaj, Filip i dworzanin, weszli do wody. I ochrzcił go.

A kiedy wyszli z wody, Duch Pański porwa ł Filipai dworzanin już więcej go nie widział. Jechał zaś z radością swoją drogą. A Filip znalazł się w Azocie i głosił Ewangelię, przechodząc przez wszystkie miasta, aż dotarł do Cezarei.

Psalm responsoryjny

Ps 66

Ps 66 (65), 8-9. 16-17. 19-20 (R.: por. 1b)

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu *
i rozgłaszajcie Jego chwałę,
bo On życiem obdarzył naszą duszę *
i nie dał się potknąć naszej nodze.

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, †
którzy boicie się Boga, *
opowiem, co uczynił mej duszy.
Do Niego wołałem moimi ustami, *
chwaliłem Go moim językiem.

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Bóg mnie wysłuchał, *
przyjął głos mojej modlitwy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby *
i nie oddalił ode mnie swej łaski.

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 51ab

Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 6, 44-51

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do ludu:

«Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Napisane jest u Proroków: „Oni wszyscy będą uczniami Boga”. Każdy, kto od Ojca usłyszał i przyjął naukę, przyjdzie do Mnie. Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne.

Ja jestem chlebem życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wiara zrodzona ze słuchania

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wiara zrodzona ze słuchania

Dzisiejsze pierwsze czytanie stanowi dla nas wspaniałą lekcję, obrazując jak wiara rodzi się ze słuchania, jakie zadania mamy przyjmować na siebie i w jaki sposób działa w nas Duch Święty. Oto najpierw ten, który uwierzył , czyli urzędnik królowej Kandaki sięga po proroka Izajasza. Słowo zasiane w nim domaga się zrozumienia. Duch w swoim powiewie wiary, nadziei i miłości skłania człowieka do spotkania ze Słowem Bożym. Bóg wychodzi więc do Swego stworzenia, aby napełnić nas wiarą. W tym samym czasie kieruje Filipa na spotkanie z poszukującym zrozumienia człowiekiem, aby przybliżył się do niego i wykorzystując zainteresowanie proroctwem wyjaśnił mu wielkie sprawy Boże. Kiedy jego serce napełnia się wiarą, korzystają z dostępności wody i Filip udziela mu chrztu.
Warto więc przeanalizować po kolei wszystko, o czym mówi nam dzisiejszy fragment Pisma Świętego. Po pierwsze, do wiary nie doprowadzą nas żadne fajerwerki. Owszem, Bóg może wykorzystać każdą okazję, aby napełnić nasze serca wiarą, ale zanim porzucimy głoszenie Słowa na korzyść działalności dobroczynnej, kulturalnej czy wizerunkowej, pomyślmy, w jakim celu to chcemy zrobić i czy faktycznie przysłuży się to do głoszenia Słowa. Po drugie, sprawcą naszego działania jest Duch Święty. On nas prowadzi na spotkanie ze Słowem, On sam napełnia nas wiarą, On jest przewodnikiem Kościoła. Po trzecie zaś, chrzest jest nowym narodzeniem w Chrystusie. Prosząc o ten sakrament nie możemy zapominać, że nie jest on zwyczajem, jakimś niezrozumiałym obrzędem kulturalnym, ale jest sakramentem związanym z wiarą.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Chrzest nie jest też czymś, co nam się zwyczajnie należy. Jest darem dla Kościoła, który rodzi nas do wiary, jak nauczali Ojcowie Kościoła, wymaga od nas postępowania zgodnego z Ewangelią, dawania świadectwa o miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem posłuszny Duchowi Świętemu?