Liturgia na dzień 2018-04-21:

Pierwsze czytanie

Dz 9, 31-42

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Kościół cieszył się pokojem w całej Judei, Galilei i Samarii. Rozwijał się i żył bogobojnie, i obfitował w pociechę Ducha Świętego.

Kiedy Piotr odwiedzał wszystkich, przyszedł też do świętych, którzy mieszkali w Liddzie. Znalazł tam pewnego człowieka, imieniem Eneasz, który był sparaliżowany i od ośmiu lat leżał w łóżku. «Eneaszu – powiedział do niego Piotr – Jezus Chrystus cię uzdrawia, wstań i zaściel swoje łóżko!» I natychmiast wstał. Widzieli go wszyscy mieszkańcy Liddy i Szaronu i nawrócili się do Pana.

Mieszkała też w Jafie pewna uczennica imieniem Tabita, co znaczy Gazela. Czyniła ona dużo dobrego i dawała hojne jałmużny. Wtedy właśnie zachorowała i umarła. Obmyto ją i położono w izbie na piętrze. Lidda leżała blisko Jafy; gdy więc uczniowie dowiedzieli się, że jest tam Piotr, wysłali do niego dwóch posłańców z prośbą: «Przyjdź do nas niezwłocznie».

Piotr poszedł z nimi, a gdy przybył, zaprowadzili go do izby na górze. Otoczyły go wszystkie wdowy i pokazywały mu ze łzami w oczach chitony i płaszcze, które zrobiła im Gazela za swego życia. Po usunięciu wszystkich Piotr upadł na kolana i modlił się. Potem zwrócił się do zwłok i rzekł: «Tabito, wstań!» A ona otworzyła oczy i zobaczywszy Piotra, usiadła. Piotr podał jej rękę i podniósł ją. Zawołał świętych i wdowy, i ujrzeli ją żywą.

Wieść o tym rozeszła się po całej Jafie, i wielu uwierzyło w Pana.

Psalm responsoryjny

Ps 116B

Ps 116B (115), 12-13. 14-15. 16-17 (R.: por. 12)

Cóż oddam, Panie, za Twe wszystkie dary?
Albo: Alleluja

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Cóż oddam, Panie, za Twe wszystkie dary?
Albo: Alleluja

Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.
Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego wyznawców.

Cóż oddam, Panie, za Twe wszystkie dary?
Albo: Alleluja

O Panie, jestem Twoim sługą, *
Twym sługą, synem Twojej służebnicy.
Ty rozerwałeś moje kajdany, †
Tobie złożę ofiarę pochwalną *
i wezwę imienia Pana.

Cóż oddam, Panie, za Twe wszystkie dary?
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 63c. 68c

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 6, 55. 60-69

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W synagodze w Kafarnaum Jezus powiedział:

«Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem».

A wielu spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli, mówiło: «Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać?»

Jezus jednak, świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: «To was gorszy? A gdy ujrzycie Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był przedtem? To Duch daje życie; ciało na nic się nie zda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem. Lecz pośród was są tacy, którzy nie wierzą».

Jezus bowiem od początku wiedział, którzy nie wierzą, i kto ma Go wydać. Rzekł więc: «Oto dlaczego wam powiedziałem: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli nie zostało mu to dane przez Ojca». Od tego czasu wielu uczniów Jego odeszło i już z Nim nie chodziło. Rzekł więc Jezus do Dwunastu: «Czyż i wy chcecie odejść?»

Odpowiedział Mu Szymon Piotr: «Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że Ty jesteś Świętym Bożym».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wiedza Jezusa

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wiedza Jezusa

„Jeśli jest zła strona bycia Bogiem, to jest to wiedza. Sięgałem za nim wszystkim, czym jestem, ale wiem, po prostu wiem…”, mówi aktor grający rolę Jezusa w jednym z fabularnych filmów ewangelizacyjnych, w sytuacji, gdy człowiek mimo otrzymania swojej ostatniej szansy, po spotkaniu z Jezusem wybiera mimo wszystko swoją własną drogę, która okazuje się pójściem za diabłem. Przywołując te słowa, warto raz jeszcze pochylić się nad dzisiejszą Ewangelią, która mówi, że Jezus od początku wiedział, którzy to są co nie wierzą, i kto miał go zdradzić. Wielu zapytałoby w tej sytuacji, skoro Jezus wiedział, jaką rolę odegra Judasz, co zrobi Kajfasz i Piłat, dlaczego pozwolił, aby wszystko tak właśnie się potoczyło? Dlaczego powołał ucznia, który Go zdradził? Czy tylko po to, aby wypełniły się Pisma? Przecież Pisma nie spadły z nieba, mówili i pisali je ludzie powołani przez Boga, pisząc na ludzki sposób tylko to, co Bóg zechciał przekazać ludziom?
Otóż owa wiedza Boga sprawia mimo wszystko, że Bóg w swojej misji ratowania grzesznego człowieka posuwa się tak daleko, jak tylko może, powstrzymując się jedynie przed złamaniem ludzkiej wolnej woli, przed ubezwłasnowolnieniem człowieka, który po odebraniu mu wolności, może być uroczą marionetką, ale nie odpowiadającą za swoje czyny.
Wszystkie cuda dokonywane przez Zbawiciela, wszystkie łaski, jakie zesłał i zsyła na ludzi, one przynaglają nas w naszej odpowiedzi na miłość Boga, ale nie łamią naszej wolności. Zatem będąc świadkami wielkich dzieł Bożych, czy to tych, opisywanych w Ewangelii, czy tych dziejących się w świecie współczesnym, warto pamiętać, że Bóg nie uchroni nas przed potępieniem, jeśli my w swojej wolności będziemy trwali w zatwardziałości serca.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Ludzie często robią Bogu wymówki, że na coś pozwolił. Wiedza Boga sprawia, że On z największego nawet zła, zawsze wyprowadzi jakieś dobro. Jednak ogrom cierpienia spowodowany przez grzech, będzie wciąż groźnym memento przestrzegającym przed odrzuceniem Boga i Jego miłości w naszym życiu.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że mam wolną wolę i odpowiadam za swoje czyny?