kwietnia

sobota

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Piotra Chanela, prezbitera i męczennika

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Dz 13, 44-52

Psalm responsoryjny:

Ps 98

Werset przed Ewangelią:

J 8, 31b-32a

Ewangelia:

J 14, 7-14

Patroni:

św. Ludwik Maria Grignion de Montfort,
św. Piotr Chanel,
św. Afrodyzjusz,
św. Euzebiusz, Charłamp i towarz. ,
św. Witalis,
św. Agapiusz,
św. Maksym, Dadas i Kwintylian,
św. Prudencjusz,
św. Pamfil,
bł. Luchesius,
św. Maria Ludwika od Jezusa Trichet·,
bł. Józef Cebula,
św. Joanna Molla

Liturgia na dzień 2018-04-28:

Pierwsze czytanie

Dz 13, 44-52

Czytanie z Dziejów Apostolskich

W następny szabat, po kazaniu Pawła w synagodze w Antiochii Pizydyjskiej, zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc, sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł.

Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: «Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan. Tak bowiem nakazał nam Pan: „Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi”».

Poganie, słysząc to, radowali się i wielbili słowo Pańskie, a wszyscy, przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli. Słowo Pańskie szerzyło się na cały kraj.

Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic. A oni, strząsnąwszy na nich pył z nóg, przyszli do Ikonium. A uczniowie byli pełni wesela i Ducha Świętego.

Psalm responsoryjny

Ps 98

Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4 (R.: por. 3cd)

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 8, 31b-32a

Alleluja, alleluja, alleluja

Jeżeli trwacie w nauce mojej,
jesteście prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 14, 7-14

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście».

Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».

Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca”? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca. A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pokaż nam Ojca

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pokaż nam Ojca

Wielu ludzi idzie dziś śladami Apostoła Filipa. Do wiary domagają zobaczenia Pana Boga. Gdyby mogli Go zobaczyć, dotknąć, wtedy z całą pewnością by uwierzyli. Przynajmniej tak deklarują. My, którzy wychowani zostaliśmy w wierze katolickiej mamy nieco skromniejsze oczekiwania. Pomimo, że Jezus jest postacią historyczną, chcielibyśmy zobaczyć Mistrza z Nazaretu. Wtedy nasza wiara doznałaby wzrostu i pogłębienia. Tak przynajmniej nam się wydaje. Czym różnimy się od ludzi współczesnych Panu? Chyba niczym w tym sensie, że mimo stałej obecności Boga w naszym życiu, ciągle wątpliwości nawiedzają nasze dusze. Filip i inni apostołowie chcieli zobaczyć Ojca. Faryzeusze i Uczeni w Piśmie domagali się znaku. Jezus mówił wtedy, że żaden znak nie będzie nam dany, oprócz znaku Jonasza, tzn. zmartwychwstania. Tym jednak, którzy nie chcą wierzyć nie wystarczyło ani wskrzeszenie Łazarza, ani zmartwychwstanie Pana, ani tym bardziej wszystko, co Jezus zdziałał w ich życiu.
Niezmiernie ważnym jest, aby ta refleksja nad wiarą dotarła także do naszych serc. Czego oczekujemy od Boga? Jaki znak jest nam potrzebny, abyśmy uwierzyli? Oto Pan zmartwychwstał. NA cóż nam jeszcze potrzeba znaków? Czy domagamy się, aby zobaczyć prąd elektryczny, by wiedzieć, że on istnieje? Czy chcemy widzieć miłość, aby przestać kwestionować, że jest ona pięknym darem, spełnieniem życia człowieka? Dlaczego mimo istnienia świata, pomimo zmartwychwstania, wciąż nasza wiara jest tak chwiejna, nastawiona na sensację i oczekiwanie kolejnych cudów?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Otóż szukając odpowiedzi na postawione powyżej pytanie, warto przypomnieć sobie, że uwierzyć w Chrystusa, to znaczy diametralnie zmienić swoje życie. Nawrócić się. Tymczasem to właśnie przychodzi nam najtrudniej. Chcielibyśmy zachować grzeszny styl życia, ale móc oczekiwać szczęścia w wieczności, które obiecuje nam Jezus. Tymczasem On sam nam mówi, że trzeba stracić swe życie, aby zachować je na wieczność.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy wierzę w Boga?