1
maja
wtorek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Józefa, rzemieślnika
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Dz 14, 19-28
Psalm responsoryjny:
Ps 145
Werset przed Ewangelią:
Łk 24, 46b. 26b
Ewangelia:
J 14, 27-31a

Patroni:

  • św. Jeremiasz,
  • św. Andeolus,
  • św. Torquatus, Ktezyfon, Sekundus, Indaletiusz, Cecyl, Hezychiusz i Eufrazjusz ,
  • św. Indaletius,
  • św. Amator,
  • św. Orientius,
  • św. Briocus,
  • św. Zygmunt,
  • św. Asaf,
  • św. Arigius,
  • św. Teodard,
  • bł. Aldebrand,
  • bł. Maphalda,
  • bł. Wiwald z Sancto Geminiano,
  • bł. Julian Cesarello,
  • św. Peregryn Laziosi,
  • bł. Petronilla,
  • św. Marculfus,
  • św. Ryszard {Herminius Filip} Pampuri,
  • bł. Klemens Septyckyj (Szeptycki)

Liturgia na dzień 2018-05-01:

Pierwsze czytanie

Dz 14, 19-28
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Do Listry nadeszli Żydzi z Antiochii i z Ikonium. Podburzyli tłum, ukamienowali Pawła i wywlekli go za miasto, sądząc, że nie żyje. Kiedy go jednak otoczyli uczniowie, podniósł się i wszedł do miasta, a następnego dnia udał się razem z Barnabą do Derbe.

W tym mieście głosili Ewangelię i pozyskali wielu uczniów, po czym wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, «bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego». Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli.

Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. Głosili słowo w Perge, zeszli do Attalii, a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali.

Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary. I dość długi czas spędzili wśród uczniów.

Psalm responsoryjny

Ps 145
Ps 145 (144), 10-11. 12-13. 21 (R.: por. 12)

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo
Albo: Alleluja

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo
Albo: Alleluja

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo
Albo: Alleluja

Niech usta moje *
głoszą chwałę Pana,
a wszystko, co żyje, †
niech wielbi Jego święte imię *
na zawsze i na wieki.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 24, 46b. 26b
Alleluja, alleluja, alleluja

Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać,
aby wejść do swojej chwały.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 14, 27-31a
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie.

A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie. Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata. Nie ma on jednak nic swego we Mnie. Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Chrystusowy pokój, ucisk i droga do Królestwa

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Chrystusowy pokój, ucisk i droga do Królestwa

Świat ma swoje sposoby na zaprowadzanie pokoju. Najczęściej pokój ów oparty zostaje na sile militarnej. Zbrojenia w zamyśle wielkich tego świata mają odstraszyć potencjalnego agresora. Kiedy tak się nie dzieje, a silniejszy dostrzega, że jego interesy są zagrożone przez słabszego, zazwyczaj leje się krew. Jeśli cena za agresję przekracza spodziewane zyski, wkraczają do gry różne organizacje międzynarodowe, wysyła się siły pokojowe, wszystko zostaje poukładane na nowo. Jedynie zniszczenia materialne, moralne i polegli ludzie przypominają, że są straty, które są nieodwracalne. Tak w największym skrócie można by opisać sposoby zaprowadzania pokoju na sposób ludzki. Do tego warto dodać międzynarodowe sojusze, pakty jednych przeciwko drugim, bądź pakty obronne, mające zniechęcić stronę przeciwną.
My ludzie, nawet jeśli nie doświadczyliśmy osobiście okrucieństwa wojen, pamiętamy z historii, że taki sposób zaprowadzania pokoju zawsze okazywał się nietrwały. Bloki polityczne i wojskowe upadały, imperia przechodziły przez różne stadia swojego rozwoju i upadku, a najwierniejsi polityczni przyjaciele niejednokrotnie zdradzali, wychodząc z założenia, że w polityce międzynarodowej nie ma przyjaciół, są tylko interesy.
Łatwo zauważyć, że jakimi wartościami człowiek kieruje się w życiu osobistym, w zależności od tego, co jest w jego sercu, takimi samymi wartościami będzie kierował się w życiu publicznym. Stąd też jest niezwykle ważne to, co Jezus mówi w dzisiejszej Ewangelii. Jego pokój jest inny, niż ten, który daje świat. Pokój Jezusowy oparty ma być na miłości Boga i bliźniego. Są one przecież potężniejsze, niż najbardziej śmiercionośna broń.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W czasie każdej wojny, w każdym ucisku, oprócz bestialstwa i najbardziej nieludzkich instynktów, znajdziemy przypadki heroizmu, poświęcenia i nawet świętości. Oto ci, którzy mają w sercu Chrystusa, którzy zrozumieli potęgę miłości objawionej na Golgocie, przez ucisk i prześladowanie weszli wprost do królestwa zdobywając koronę męczeństwa. Takiej zaś miłości nic nie może zwyciężyć.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy w moim sercu jest pokój Chrystusowy?