Temat: Nawróceni faryzeusze

Czytając uważnie dzisiejszy fragment Dziejów apostolskich, z zaskoczeniem dowiadujemy się, że pośród pierwszych nawróconych byli także faryzeusze. Pamiętając, że grupa ta była wyjątkowo negatywnie ustosunkowana do Pana Jezusa, a oni sami znajdowali się w ogniu krytyki Zbawiciela, cieszy fakt, że nie tylko jeden Nikodem zdecydował się przyjść i porozmawiać z Jezusem nocą, ale już po zmartwychwstaniu, kiedy apostołowie ruszyli w świat głosić Dobrą Nowinę, niektórzy z nich przyjmowali chrzest i przyłączali się do uczniów Pańskich.
Jednak kiedy zagłębimy się w problemie, jaki opisuje dzisiejsze pierwsze czytanie, lepiej zrozumiemy, dlaczego Pan tak bardzo krytykował faryzeuszy. Przywiązanie do Prawa Mojżeszowego, za którym nie stało nawrócenie sprawiało, że ich religijność stała się wyrazista, ale bardzo powierzchowna. Samo przywiązanie do Prawa sprawiało teraz, że domagali się oni, aby nowo nawróceni poganie przechodzili przez obrzędy wtajemniczenia Judaizmu, jako konieczny etap przed przyjęciem chrztu.
Obrzędy Starego Testamentu, choć stanowiły realizację postanowień przymierzy zawartego przez Boga z Abrahamem i Mojżeszem, nie mogły nikomu dać zbawienia. Ono dokonało się dopiero na Golgocie. To zmartwychwstanie Zbawiciela daje nam przystęp do Boga i nadzieję na życie wieczne.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My sami, mimo, że żyjemy już w zupełnie innych czasach popełniamy niekiedy błąd podobny do tego, który popełniali faryzeusze. Wydaje nam się, że obrzędy naszej wiary mają jakąś magiczną moc. Iluż to ludzi bagatelizuje wiarę i nawrócenie, domagając się jednocześnie sakramentów dla siebie, czy też dla swoich bliskich. Tymczasem Pan posłał na świat apostołów, aby czynili sobie uczniów i sprawowali sakramenty. Są to zadania ze sobą mocno związane. Stanowią sedno posługi apostolskiej. Dlatego też musimy pamiętać, aby odpowiadać wiarą na wezwanie Pana do pójścia za Nim i z wiarą w moc sakramentalną uczestniczyć w życiu religijnym.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy wierzę w moc sakramentów?