maja

piątek

Wspomnienie św. Floriana, męczennika

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Dz 15, 22-31

Psalm responsoryjny:

Ps 57

Werset przed Ewangelią:

J 15, 15b

Ewangelia:

J 15, 12-17

Patroni:

św. Agapiusz, Sekundyn, Emilian, Tertulla i Antonia ,
św. Antonim,
św. Florian,
św. Sylwan,
bł. Władysław z Gielniowa,
św. Jan Houghton, Robert Lawrence, Augustyn Webster i Ryszard Reynolds ,
św. Jan Haile,
bł. Jan Marcin Moyé

Liturgia na dzień 2018-05-04:

Pierwsze czytanie

Dz 15, 22-31

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Po naradzie w Jerozolimie apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabą, i Sylasa i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. Posłali przez nich pismo tej treści:

«Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc zamęt w waszych duszach, postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, którzy dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, poświęcili swe życie. Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy oznajmią wam ustnie to samo.

Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!»

Wysłannicy przybyli więc do Antiochii i zwoławszy lud, oddali list. Gdy został odczytany, uradowali się jego pocieszającą treścią.

Psalm responsoryjny

Ps 57

Ps 57 (56), 8 i 10. 11-12 (R.: por. 10a)
Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów
Albo: Alleluja

Serce moje jest mocne, Boże, †
mocne jest moje serce, *
zaśpiewam psalm i zagram.
Będę Cię chwalił wśród ludów, Panie, *
zaśpiewam Ci psalm wśród narodów.

Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów
Albo: Alleluja

Twoja łaska sięga aż do nieba, *
a wierność Twoja po chmury.
Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, *
nad całą ziemią Twoja chwała.

Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 15b

Alleluja, alleluja, alleluja

Nazwałem was przyjaciółmi,
albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 15, 12-17

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.

Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wymagania Jezusa

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wymagania Jezusa

Decyzje tzw. Soboru Jerozolimskiego ukazały nowość nauki Jezusa Chrystusa i stanowiły niezmiernie ważny etap w kształtowaniu się wspólnoty Kościoła. Łatwo wyobrazić sobie, jak chrześcijanie żydowskiego pochodzenia, zwłaszcza pochodzący spośród faryzeuszy stanęli wobec potężnego dylematu. Oto całe ich życie wzrastali w przekonaniu, że drobiazgowe przestrzeganie Prawa Mojżeszowego jest jedyną drogą prowadzącą do Boga. Teraz, uznanie w Jezusie obiecanego Zbawiciela musiało wykroczyć znacznie poza samą wiarę wyznawaną ustami. Akceptacja sytuacji, w której poganie przyjmujący wiarę w Jezusa Chrystusa mogą nie podporządkowywać się Prawu Mojżeszowemu, oznaczała bowiem kształtowanie się nowej wspólnoty, wykraczającej daleko poza Judaizm.
Oczywiście, w żaden sposób nie oznaczało to odejścia od podstawowej prawdy wiary, dotyczącej wiary w Jednego Boga. Co więcej, apostołowie w postanowieniach Soboru postanawiają zachęcać nowo nawróconych chrześcijan do przestrzegania najbardziej wrażliwych zwyczajów i wymagań, które były ważne w judaizmie.
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam najważniejsze z wymagań, jakie Jezus postawił swoim uczniom. Jest to przykazanie miłości. Miłować Boga nade wszystko i bliźniego swego, jak siebie samego, oznacza wypełnić całe Prawo, jakie obowiązywało w Starym Testamencie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Dziś wielu źle rozumiejąc owo najważniejsze z przykazań, chciałoby uchylenia Dekalogu, a przynajmniej niektórych z przykazań, ponieważ według nich miłość wszystko tłumaczy i nie ma potrzeby stosować się do dodatkowych nakazów i zakazów. Tymczasem sam Zbawiciel mówi, że jesteśmy Jego przyjaciółmi, kiedy przestrzegamy przykazań. Miłość, aby była prawdziwa musi być zakorzeniona w Bogu. Jeśli człowiek sam stawia siebie w miejsce Boga, miłość zamienia się w egoizm.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy kocham Boga nade wszystko?